..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Gerçek bir sevgide diğer insanın iyiliğini istersin. Romantik sevgide diğer insanı istersin. -Margaret Anderson
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
İzEdebiyat - Yazar Portresi - Hilal Akdemir
Hilal Akdemir - Özgür olduğunu bilmek fakat tadını asla almamak...
Site İçi Arama:


Son Eklenenler
  Hey, Sen! (Hilal Akdemir) 2 Şubat 2014 Aşk ve Romantizm 


  Öylesine Bir Ben (Hilal Akdemir) 30 Mart 2012 Günlük Olaylar 

okunmasa daha iyi aslında biraz saçma ama gerçekçi de entelektuellerin ilginç bir tablo dedigi, cocugun eline fırca versen daha güzel çizer abi diye yorumladığımız abuk subuk resimler gibi

  Bir Gidişi İzlemek... (Hilal Akdemir) 22 Nisan 2011 Yüzleşme 

sadece anlatmak istedim.

  Bazen (Hilal Akdemir) 4 Nisan 2011 Yaşam 

bazen ölmek istersin, ölemezsin, bazen yaşamak istersin, yaşayamazsın. bazen, bazen işte...

  Olur Ya... (Hilal Akdemir) 30 Ocak 2011 Sevgi ve Aşk 

vardır elbet bir sebebi...

  Ben ve Ben (Hilal Akdemir) 12 Ocak 2011 Yaşam 

kendimi buluyorum yıllar sonra bu eskimiş zihnimde. zihnimin çürümüş, kararmış duvarları arasında öylece duran ben, beni öylesine özlemiş ki...

  Beni Yeniden Öldür... (Hilal Akdemir) 11 Ocak 2011 İtiraflar 

Ben, ben olana kadar tekrar ve tekrar öldür; beni bana döndür.

  Ya Gerçek Değilse Gerçeklerimiz? (Hilal Akdemir) 9 Ocak 2011 Yaşam 

Bu düşüncemi sizlere yunan mitolojisinden alıntı bir efsanesiyle açıklamak istiyorum wikipediadan edindiğim bilgiler doğrultusunda hikayenin kafamdaki eksik kısımlarını tamamladım.

  Kanatsız Bir Kuş Gibi... (Hilal Akdemir) 15 Aralık 2010 İtiraflar 

Hiç sevilmemiş bir yürek gibi herşeyden bir haber ayaklarım, geziniyor öylesine yosunların üstünde. Kimi zaman deniz kabukları kesiyor ayaklarımı. Oluk oluk akan kanım, beni öldürmeye yetmez ki; sadece deniz kabuğu... Kanatsız bir kuş gibiyim bu sahilde, her şeye rağmen uçmaya çalışan.

  Belki Biraz Kişisel (Hilal Akdemir) 14 Aralık 2010 Yüzleşme 

Bana neleri seversin demiştin yapmaktan en keyif aldığım şeyleri sormuştun… Sana kumsalda uyuya kalmak ya da giysilerimde ıslanmak yağmurun altında demiştim. Demek istediğim daha birçok şey vardı ama dememeyi seçmiştim. Çünkü aslında umursamıyordun bunları. Şimdiyse ben merak ettim neleri sevdiğimi. Ama bunları neden yazıp yayınladığımı bilmiyorum.

 

 




  22.11.2010 18:26:52  

Geçen gün bir alışveriş merkezinde dolaşırken yılbaşı süsleri satan bir mağaza gördüm. Dikkatimi çeken bir biblo oldu. Kardan adam. Uzun boylu, atkılı, şapkalı… Kardan adama bacak eklemişler gerçekten adam olmuş yani.

Havuçtan burnunu hep sevmişimdir bana hep tavşanları hatırlatır beyaz tüylü, çirkin hayvanlar. Çirkin bulmama rağmen tavşanları severdim. Neden bilmiyorum ama bana samimi gelirlerdi ve sadık. Her neyse, o bibloyu aldım ve çok mutlu oldum: Bir anlığına… Eşyalar, giysiler, arabalar, evler, her şey; ihtiyacımız olmadığı halde ihtiyaca dönüştürdüğümüz şeyler… Bütün bunlardan nefret ediyordum son zamanlarda. Öyle ki aklıma kaçış planları geliyordu. Ama o kardan adamı görünce bütün bunlara benimde bağlı olduğumu anladım. O aptal biblo bana kendimle ilgili yadsıyamayacağım bir gerçeği hatırlattı. Ben de tüm bunlara muhtaç olmuştum. Atalarım yüzünden para denilen şeyin kölesiydim öyle ki asla özgürce dolaşamayacaktım, asla bir insanla samimi bir sohbet yapamayacaktım. Bizleri kinle doldurdular, beyinlerimizi ucuz filmleriyle yıkadılar, hayatlarımızı ve düşünme kapasitemizi ellerimizden aldılar. Öyle ki düşünme işini bizim yerimize yaptılar. Biz hiç düşünmedik. Biz sadece çalışıp para kazanmalı, okumalı büyük adam olmalıydık. Ya istemiyorsam? Bir karavanım olsa dedim kendime ve onunla dünya turuna çıksam; bu mümkün. Ancak imkânsız. Çünkü yine o lanet olası, 2 heceden oluşan, amaçsız, saçma sapan kâğıt parçasına bağlıydı hayalim. Kim bilir kaç insanın hayatı bu aptal kâğıt parçası yüzünden heba olmuştu. Düşünsenize, dünyayı, Allahın yarattığı güzellikleri göremeden sadece fabrikalarda yaşayan bir grup insan… Ve hanginiz onlarla samimi bir sohbet yapabilir ki? Sadece onlarla mı simitçiler, taksiciler, fabrikatörler, emlakçılar… Artık insanlara insan olarak değil de taksici, simitçi olarak bakıyoruz. Bu yüzden konuşmuyoruz anca bir otobüsün nereden geçtiğini ya da saat kaçta kalkacağını sormak için ağzımızı açıyoruz çünkü o insan değil; o çalışan, o görevli ve bizde birazdan işimizde olacağız. Ve sıra gelecek para için yapılan basit sohbetlere ‘ooo Ayşe hanım nasılsınız?’ Ayşe hanımın kim olduğunu bilmiyordun ki 2 dakika önce! Bunları anlamak istemiyorum artık sorgulamaya başladım o yüzden. Anlama kısmını hızlı geçtim baktım ki iş içinden çıkılacak gibi değil. Para uğruna heba olan yıllar, oysa o yıllardan 1 tanesini kimse olmadan, sessizlik içinde, boş boş oturarak geçirsek kendimize daha çok iyilik etmiş olurduk; en azından stres olmazdı, en azından kafamız yorulmazdı ya da en azından temiz olurduk. Günahsız olurduk. Bırakın hadi bunları şimdi, gidin çalışın, vakit kaybetmeyin boşuna. Ne demişler, ‘vakit nakittir.’



 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Hilal Akdemir, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.

 

Bu dosyanın son güncelleme tarihi: 18.08.2019 18:58:06