..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Kendi görüşlerim var -sağlam görüşler-, yine de her zaman onlara katılmıyorum. -G. Bush
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Türkiye > Akakiy Akakiyeviç




16 Haziran 2011
Askeri Vesayetten Sivil Otoriter Vesayete: Kısırdöngü,imkanlar ve Sınırlar  
Akakiy Akakiyeviç
AKP, üçüncü hükümet dönemini askeri bir müdahaleye maruz kalmadan tamamlama fırsatı yakalamıştır. Zira bu fırsat, Türkiye’de demokrasinin rüştünü ispat etmesi açısından fevkalade önemlidir. Fakat AKP bu önemin farkında olmadığı gibi iktidar olmanın rahatlığıyla kaygısızca, umursuzca hareket etmektedir. Vesayetin her türlüsü demokratik toplum düzeni için tehdittir.


:AHGF:
Türkiye’de, çok partili siyasi hayata geçişte Demokrat Parti deneyimi çok önemlidir. Tek partili CHP döneminden sonra demokrasi yolunda atılan bu önemli adım, gelecek için de oldukça belirleyici olmuştur. Zira günümüze kadar gelen tarihsel sürecin nasıl şekillendiği on yıl süren DP iktidarıyla ve sonunda gerçekleşen askeri müdahale ile oldukça ilintilidir. Demokrasinin asgari müştereklerde, ortak iyide buluşulması anlamına geldiğini unutan CHP ve DP’nin giderek zıtlaşan siyasi mücadelesi ve özellikle DP’nin toplumun muhalefet odaklarını sindirmeye çalışması askeri müdahalenin bahanesi olmuştur. 1960 müdahalesi Türkiye’de bir anlamda darbe geleneğinin oluşmasını sağlayarak geleceği askerin vesayeti altına almıştır.1961 yılında hazırlanan Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu’nun 35. Maddesine göre “Silahlı Kuvvetlerin vazifesi; Türk yurdunu ve Anayasa ile tayin edilmiş olan Türkiye Cumhuriyetini kollamak ve korumaktır”. Bu maddeye dayanarak neredeyse her on yılda bir sivil siyasete müdahale edilmiş ve mevcut demokratik sistem rafa kaldırılmıştır.

Günümüzde ise DP geleneğinden geldiğini iddia eden AKP, üçüncü genel seçimi de kazandı ve DP’nin rekoruna ortak oldu. Eğer üçüncü dönem iktidarını da herhangi bir müdahaleye maruz kalmadan tamamlarsa bir ilki gerçekleştirecek ve Türkiye’de demokrasinin temellenmesi açısından çok önemli bir eşik aşılacak. Bu belirtilen husus meselenin bir boyutu. Diğer boyutu ise en az onun kadar önemli ve hatta daha da önemli. AKP’nin, üçüncü dönem iktidarında daha demokratik bir Türkiye adına neler yapacağı ya da böyle bir niyetinin olup olmadığı. Böyle bir soruya verilecek yanıtın cevabı mevcut gidişatın yönünün de değerlendirilmesiyle menfi yönde olacak gibi gözükmektedir. AKP sadece siyasal alandaki iktidarı ile yetinmeyerek iktidarını toplumun her alanına yaymak gibi bir amaç peşindedir. Askeri ve bürokratik vesayetten kurtulmakla yetinmemekte özellikle yaşam biçimlerini, siyasi ideolojilerini toplumun her kesimine kabul ettirmeyi düşünmektedirler. Düşünce özgürlüğü, yargı bağımsızlığı, bağımsız basın gibi demokrasinin vazgeçilmez öğeleri iktidarın tehdidi altındadır. Vesayet rejiminden kurtulmakla hemen demokratik siyasi rejimin zemininin oluşmadığı görülecektir. AKP’nin demokrasi anlayışının sakatlığı da tam da buradadır. Zihinsel olarak demokratik olgunluğa, hoşgörüye, tarafsız adil yaklaşıma sahip olmadıkları görülecektir.

Türkiye’de liberal siyasal geçmişin ve bu geçmişe dayanan bir geleneğin olmaması da, sivil bir iktidarın demokrasinin yerleşmesi açısından ontolojik olarak yeterli olmadığını göstermektedir. Osmanlı’da ve Cumhuriyet Türkiye’sinde liberalizm sadece ekonomik boyutuyla irdelenmiştir. Sol, sosyalist ideolojiyi benimseyenler bile liberalizmi bu boyutuyla düşünerek küçümsemişlerdir. Devletçilik de sadece ekonomik bir sistem olarak anlaşılmıştır. Her iki tercihin de siyasal, toplumsal boyutu ya da üstyapısal yansımalarının üzerinde durulmamıştır. Örneğin liberalizmin bir de siyasi boyutu vardır ki, demokrasinin gelişip yerleşik bir siyasal sistem olması açısından hayati önemdedir. Düşünceyi açıklama özgürlüğü, özgür basın, her türlü muhalefetin serbestçe yaşam şansı bulması, sendikal hak ve özgürlükler, siyasal partilerin serbestçe örgütlenip politika yapması ve daha sayamayacağımız kadar çok unsur demokrasinin varoluş koşullarıdır. Demokrasinin, farklılıklarla bir arada yaşama ve “öteki”ne tahammül gösterebilme olgunluğuna sahip olma anlamına geldiğini anlamak istemeyen ve toplumu tek tipleştirmeye çalışan AKP, belki de demokrasinin önündeki en önemli engel olacaktır.

AKP, sivil anayasa konusunu bile iktidarın nasıl perçinleneceği ve muhalefetsiz bir Türkiye’nin nasıl kurulacağı muvacehesinde değerlendirmektedir. Gerçekten sivil bir rejim ve demokratik düzen istenildiği kuşkuludur. Kemalist ideolojinin temsilcisi asker-sivil bürokrasi kadrosundan kurtulmak, iktidar açısından hayati önemdedir ve icraatları önündeki en büyük engel olarak görmektedirler. Fakat kurtulmak istedikleri siyasi rejimin yerine kendi Dünya görüşlerine uygun bir rejim ve kadro getirdiklerinde toplumun göstereceği refleksi görmezden geliyorlar. AKP’ye göre muhafazakâr Dünya görüşünün toplumun tüm kesimleri tarafından benimsenmemesi önemli değildir. Zira toplum zamanla, peyderpey değiştirilecektir. Toplumun üzerinde muhafazakâr hegemonya kurulacaktır. Mutabakatla, belirli ortak paydalarla buluşarak ve rızaya dayanarak ortak iyinin imal edilmesi düşüncesi zihinlerde hiçbir zaman var olmamıştır. İslamcılığın, tek tipleştirici, dışlayıcı, ötekileştirici ve demokratik toplum biçimine aykırı zihniyet biçimini de düşündüğümüz zaman durumun epeyce umutsuz olduğu ortadadır. Müslümanlığın bu toplumun ortak paydası olduğu iddiası da farklılıklara tahammülsüzlükten ve açıkça vahim bir yanılgıdan ibarettir.

Türk Sağı’nın tipik bir özelliği de ülkeyi büyük bir şantiye haline getirme ve bununla duyulan gururdur. Yollar, köprüler, barajlar, binalar yapmakla ülkeyi kalkındırmak adeta bir tutulur. Bütün bunlar yapıldığı zaman ülkenin otomatikman kalkındığı, müreffeh bir konuma geldiği savunulur. Sağ zihniyete sahip oldukları için işçinin, emekçinin, ücretlinin durumu zaten düşünülmez. Zenginlerin varlığıyla, sermayenin büyüklüğüyle, milli gelirin yüksekliğiyle övünülür. Oysaki ekonomik alanda da demokrasi eksikliği olduğu düşünülmez bile. Zira böyle bir kaygı zaten taşınılmaz. Düşük ücretler, vahşi yaşam koşulları, güvencesiz çalıştırma, asgari ücretten bile peşinen alınan vergiler önemli değildir. Varsıllık ile yoksulluk toplumun doğal hali olarak düşünülür ve aradaki uçurumun hiçbir önemi yoktur. Yoksullar için pozitif ayrımcılık hiçbir zaman gündemlerinde olmamıştır. Sosyal devletin tümüyle rafa kaldırılması bile düşünülür fakat tepkilerden çekinilerek cesaret edilmez. Sosyal devlete özgü bazı uygulamalar da popülist amaçlıdır. Üzerinde düşünülmeden sistemsiz bir şekilde uygulanır.

AKP’nin muhafazakâr toplum biçimini toplumun bütününe dayatması ve muhalefetsiz bir demokrasi hayali otoriter eğilimler taşıdığını göstermektedir. Devletin baskı aygıtlarını muhalefet hareketleri üzerinde fütursuzca uygulaması ve demokratik hak ve özgürlüklere karşı aşırı tepki bunun kanıtıdır. Bu tür yaklaşımların Türkiye’ye zarar vereceği ortadadır. Farklı siyasi görüşteki insanların eylem yapmaları hemen illegalite ile ilişkilendirilmektedir. Siyasi iktidar farklılıklara aşırı tepki göstermekte, bozgunculukla itham ederek itibarsızlaştırmaya çalışmaktadır. CHP’yi eleştirirken geçmişe vurgu yapılmakta ve İsmet İnönü’nün otoriter yönetim biçimi eleştirilmektedir. Atatürk’ten sonra mutlak otorite olarak yönetimi devralan İnönü’nün anti-demokratik uygulamaları sık sık gündeme getirilmektedir. Oysa neredeyse mutlak otorite haline gelen AKP ve mevcut liderinin siyasal pratiği de İnönü dönemini aratmayacak derecede otoriterdir ve “tek adam” lık yönetiminin özelliklerini fazlasıyla taşımaktadır. Nedense bu durum mevcut kamuoyu tarafından bile görmezden gelinmektedir.

AKP, üçüncü hükümet dönemini askeri bir müdahaleye maruz kalmadan tamamlama fırsatı yakalamıştır. Zira bu fırsat, Türkiye’de demokrasinin rüştünü ispat etmesi açısından fevkalade önemlidir. Fakat AKP bu önemin farkında olmadığı gibi iktidar olmanın rahatlığıyla kaygısızca, umursuzca hareket etmektedir. Vesayetin her türlüsü demokratik toplum düzeni için tehdittir. Fakat bu durumu demokrasinin yerleşmesi ve kurumlaşması açısından değil de Türkiye üzerinde kendi vesayetlerini kurma fırsatı olarak değerlendirmektedirler. Bu zihniyet yapısının ülkedeki siyasal, toplumsal kutuplaşmayı daha da artıracağı aşikârdır. Son tahlilde, AKP herhangi bir müdahaleye maruz kalmadan üçüncü iktidarını tamamlasa bile Türkiye’de demokratik rejimin yerleşmesi açısından çaba harcamayacaktır. Özal’lı yıllar gibi AKP’li yıllar da, muhafazakâr liberalleşmenin gemi azıya aldığı fakat demokrasi adına pek bir şey yapılmadığı yıllar olarak hatırlanacaktır.
15 Haz. 2011






.Eleştiriler & Yorumlar

:: :)
Gönderen: Vildan Sevil / , Türkiye
18 Haziran 2011
Yorum uzayacak diye belirtmemiştim. Dilinizdeki yalınlığa ve arılığa yürüyüşü izlemek mutlu ediyor.Politik yazıları canlı ve akıcı kılmak zordur. Anlaşılırlık, kolay kavratma öne çıkar ki sizde varolan derin ve geniş açı, arılaşan dille erime hızla yaklaştırıyor. Bırakın kendi pistlerimizde dans edelim:)) Daha çok yazın, çok yerde yayınlayın, derim. Dostlukla...

:: Sizden de bekliyoruz...
Gönderen: Akakiy Akakiyeviç / , Türkiye
18 Haziran 2011
Yazılarıma gösterdiğiniz duyarlılık,tamamlayıcı katkılar ve yazma isteğimi kamçılayan iltifatlarınıza çok teşekkür ediyorum.Bunun yanında sizin gibi akıcı,kolay okunur bir yazar olmayı isterdim.Hiç deneme türünde yazı yazmadım ya da yazamadım desem yeridir.Hayata dair,gözlemlere dair yazabilmeyi çok isterdim.Deneme türünün önemini biliyorum.Fakat bu türde yazabilmek ayrı bir maharet ve yetenek istiyor galiba.Dostlukla kalın...Saygılar...

:: Nesnel bir çözümleme
Gönderen: Vildan Sevil / , Türkiye
18 Haziran 2011
Emeğinize, aklınıza sağlık. Yine geniş ve derin bir bakış açısıyla güzel bir çözümleme yapmışsınız. İzninizle, katkı yapmaktan kendimi alakoyamayacağım. Burjuvazi, toplumsal gelişmenin doğal süreçleri yaşanarak değil de devlet aracılığıyla yaratıldığından, liberalizmin de ekonomik ve demokratik ayakları güdük kalmıştır. AKP, askeri vesayetten kurtulmayı, en baştan beri demokratikleşmek için istemiyordu. 12 Eylül’de burnu kanamayıp “Sudaki İz” leri arayanların, onların peşine takılanların vebali büyüktür. Çünkü, dinamik muhalif güçlerin özlemlerini acımasızca kullanarak sönümlenmesini sağlamışlardır. AKP ile, içerdeki olumsuz toplumsal koşullar değerlendirilerek, dinsel ideolojinin baskısı, uluslararası toplum mühendisliğinin büyük katkısı ve demokrasi kandırmacasıyla zaten çok yıpranmış, hatta çürümüş olan kurumlar tasfiye edilmiş gibi görünmekle birlikte aslında el değiştirmiştir. Şimdi bunlar, daha da antidemokratik hale getirilmiş, tamamen sivil otoritenin kıskacına alınmıştır. Yeni dönem, bu sürecin iyice güçlendirilerek devamı olacaktır. Saydığınız öngörülerin yanısıra, toplum psikolojisinde hızla korku, sinme, otosansür egemen olacaktır. %50 uyanana kadar...Dostlukla ve saygıyla..




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Alevilik İslam'ın Dışındadır..!
Futbol ve Ben
Türban ve İslami Kesim Üzerine Bazı Mülahazalar

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Bir Memurun Sabah Mesaisi Öncesi Gördükleri,düşündükleri [Öykü]
Muhafazakar Tahayyülde Osmanlı İmgesi [Eleştiri]
12 Eylül,anayasa Tartışmaları ve 1960 - 1980 Dönemine Dair Bazı Değerlendirmeler [Eleştiri]
Türkiye'nin Yeni Vesayeti: Muhafazakar Hegemonya [Eleştiri]
Otoriter Demokrasimizin Hal-i Pür Meali [Eleştiri]
Dersim Meselesi,chp'nin Tutumu ve Cumhuriyet Politikaları Üzerine [Eleştiri]
Muhaliflikten Muktedirliğe,mağduriyetten Mütegallibeliğe [Eleştiri]
Ramazan Bizim Neyimiz Oluyor? [Eleştiri]
Kılıçdaroğlu'nun Mevkii Belli Oldu: Sağ (A) Açık Oynuyor! [Eleştiri]
Açılımın Mantığı ve İslamcı Muhafazakârların Toplum Tahayyülü Üzerine [Eleştiri]


Akakiy Akakiyeviç kimdir?

Özellikle eleştirel yazmaya özen gösteren,Türkiye tarihi,politika,sinema ve hatta edebiyat üzerine kafa yoran ve yazmaya çalışan ve yazmayı önemseyen bir amatör yazar. . .

Etkilendiği Yazarlar:
Gogol,Puşkin,Çehov,Ahmet İnsel,Murat Belge,Ömer Laçiner v.b.


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © Akakiy Akakiyeviç, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.