..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Sevmek bir başkasının yaşamını yaşamaktır. -Balzac
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > İyileşme > Haydar Köprülüoğlu




9 Şubat 2012
Kız İsteme  
Haydar Köprülüoğlu
Yaşanmış konulardan aldığım, 'Gün Aşımı' kitabım için yazdığım öyküdür. Kendi kendine hayal kurma, gelin, güvey, ön yargı. Saygılar.


:AFJJ:
Kız İsteme

O kız yine su kaplarını alarak çeşmeye gelmişti. Kızın çeşmeye her gelişi, Hayati’ nin işe gitme saatine rastlıyordu. Hayati geçerken baktığı zaman, kızın da kendisine baktığını görürdü.
Hayati sabahları işe giderken, akşamüstü işten dönerken hep aynı kızla karşılaşıyordu. Bu bir rastlantı mıdır, yoksa çeşmeye gelen kız, işe gidip geleceğim saatleri biliyordu da onun için mi karşılaşıyoruz? Hayati içinden bunları geçiriyordu.
Mahallenin çeşmesi, evinin insan göğsü yüksekliğindeki avlu duvarından rahatlıkla görülüyordu. Onu gördüğü zaman, sakal traşı uzamışsa onunla karşılaşmamak için bir müddet evden çıkmak istemiyordu.
O günlerin Ankara’sında her evde su tesisatı olmadığından, çeşme başlarında karşılaşmalar kaçınılmazdı. Hayati, bu kızla olan bakışmalarını, zorunlu bir rastlantıya bağlamak da istemiyordu.
Hayati cumhuriyet’in ilanından sonra, yakın köylerden gelerek ‘Hamamönü’ semtine yerleşmiş bir ailenin çocuğuydu. Kısa da olsa bir evlilik yaparak ayrılmış, bir gençti. Buna evlilik de denemezdi. Konusu edilen kadınla altı ay beraber olmuş, sonra da çevrenin olumsuz etkisiyle ayrılmışlardı. Babasına ait bu evde şimdi yalnız yaşıyordu. Yeterli olmasa da biraz ev eşyası vardı, eksik olanları da evlenirken tamamlayacaktı.
Hayati; temiz kalpli, hiçbir kimse hakkında kötü düşünmeyen, kendi halinde bir gençti. Bir matbaada mürettiplik yaparak geçimini sağlıyordu. Varlıklı sayılmasa da, başlarını sokacak iki evi zamanında edinmişlerdi. Annesi, babası ve kız kardeşi de bir üst sokaktaki diğer evlerinde oturuyorlardı.
Hayati, çeşmeye gelen bu kızdan başkasını düşünemez olmuştu.. Orta boylu, minyon tipli, akça pakça, tam hayalinde yaşattığı kızdı. İyiden iyiye kızın hayali içine yerleşmişti. Evini de öğrenmişti. Bir sokak ötede, önü sahanlıklı çift kanatlı kapısı olan bir evde oturuyorlardı.
İşe gitmediği, evde bulunduğu bir Pazar günü, babasının otlaması için bahçeye bıraktığı kuzu’yu severken, o kızın annesi avlu kapısını açarak içeri girdi. Elinde karpuz kabukları vardı. Kuzu’nun önüne karpuz kabuklarını bırakıp, Hayati’ye dönerek:

“Yalnız mı yaşıyorsun oğlum?”
“Evet teyze!”, kadın açık kapıdan içeriye bakarak:
“Senin annen, baban yok mu?”
“Var, yukarıdaki evimizde oturuyorlar”
Kadın:
“Haydi sağlıcakla kal evladım” diyerek gitti.

Hayati, artık bu işin iyiden iyiye olacağını düşünerek bir sigara yakarak, kuzunun karpuz kabuklarını yiyişini seyretmeye başladı. Konuyu annesine açmaya karar verdi. Öyle ya kadın kızını vermeyi düşünmese, durup dururken karpuz kabuğunu kuzuya vermeyi bahane ederek yanına neden gelsindi... Kızını vermeyi düşünmese, anamı, babamı sorar mıydı? Evin içine bakar mıydı?

Nitekim birkaç gün sonra, bu konuyu annesine açarak, dünürcü olmalarını istedi. Annesi:

“Kimi kimseleri var mı? Ankara’nın yirlisi mi?” diye soracak oldu, ama vazgeçti. Öyle ya ‘Hayati ne bilsin, evden işe, işten eve. Yaşı da geldi hani, biraz daha dursa oğluna kız bulamayacak’ Annesi bunları düşünerek:
“Peki babanla da görüşeyim, münasip bir günde halanı da alıp giderim” diyerek ayrılmıştı.
Annesi bu konuyu babasına da açarak, Hayati’nin bu arzusunu iletmişti. Onun da olumlu baktığı anlaşılınca, o münasip gün gelip çattı. Hayati’nin annesi, görümcesi ve kızını alarak bir Pazar günü kızı görmeye gittiler.
Kapının tokmağını vurarak, açılan kapıdan merdivenin bulunduğu sağanlığa yönelip, yukarı çıktılar. Selam ve hoşgeldiniz karşılamaları ile, işlemeli yastık ve kırlentlerle çevrili sedire oturdular.
Komşu olduklarını, üst tarafta evleri bulunduğunu, bir sokak ötede de oğlunun oturduğunu söyleyerek, hal hatır sorarak sohbete başladılar.
Evin yaşlı hanımından başka, orta boylu, kumral saçlı genç bir kadın, iki de küçük çocuk vardı. Dünürlerin gözleri, açılacak kapıdan, gelinleri olacak kızın gelmesini bekliyordu. Sohbet ilerlediği halde ne açılan kapı vardı, ne de içeriye giren bir genç kız!

Konuşmalar devam ederken yaşlı kadın, genç hanımın gelini, üç ve beş yaşlarındaki çocukların torunlarını olduğunu bildirdi. Kadın devamla, Balâ’dan geldiklerini oğlunun şoför olduğunu ekleyince: Hayati’nin halasının:
“Kızınız yok mu?” sorusuna kadın:
“Gelinim de kızım sayılır, kızım yok, oğlum var!” deyince durum anlaşılmıştı...
Kahveler içildikten sonra, nezaketen kendilerinin de evlerine buyurmalarını söyleyerek ayağa kalkıp uğurlanmalarla evden ayrıldılar. Köşeyi dönüp, harap evin önüne gelince Hayati’nin anasının sesi duyuldu:
“Vih anam ilin evli kadınına dünürcü gelmişiz, ya ağzımızdan bir söz çıksaydı” diyerek sinirleniyordu. “Başına taş düşsün imi Hayati!..” derken, görümcesinin kızı gülmekten katılıyordu.

Görümcesi söze karıştı:
“ Hiç mi sorup, soruşturmadın mahalleden anam”
Hayati’nin anası:
“Sormadım kız, ya olur, ya olmaz ilin diline düşmeyelim diye. Ne bileyim bu oğlanın ilin evli kadınına dünürcü göndereceğini!..”




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
La Teşbih ve La Temsil
Millete Taziye
Doğup Büyüdüğüm Semt
Doğduğumuz Dünya Bu Değil
Kısa Öz Geçmişim
Bekçi İmdat
Beni Aşan veya Dışa Taşan Duygular
Boşa Giden Erdemlerim
Sonbahar Güneşidir
Harf Devrimi ve Bir Anı

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Aşık Veysel ve Necip'in Öyküsü [Şiir]
Ömer Hayyam [Şiir]
Nostalji [Şiir]
Hikaye-i Osmaniye [Şiir]
Bakın Ne Diyor Eyyam [Şiir]
Volga Mahkumu [Şiir]
Millete Atılan Goooool! [Şiir]
Mührü Hümayun [Şiir]
Yiğidi Öldür Hakkını Yeme [Şiir]
Lisan-ı Hâl - 2 [Şiir]


Haydar Köprülüoğlu kimdir?

İlerleyen yaşımdan dolayı kısa yol tabiriyle, konularımı daha çok nazım olarak ifade etmeye çalışıyorum.

Etkilendiği Yazarlar:
Yaşadığı çağın çarpık düzenini sergileyen yazar veya kişiler.


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Haydar Köprülüoğlu, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.