..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Şiir, seçmek ve gizlemek sanatıdır. -Chateaubriand
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Şiir > Bireysel > Ahmet Melih Karauğuz




11 Eylül 2012
Ben Kimim?  
Ahmet Melih Karauğuz

:AAHC:
Aynı öykünün, aynı yerinde ölen karakterim ben.
Aynı kızlara aşık olup, gecelerce gözyaşı döken benim.
Yazdığı her şiiri ağlayarak okuyan, ama kimseyi ağlatamayanım ben.

Küçük dünyamın büyük insanıyım,
olmazı olur yapıp,
yalanlarla kendimi avuturum.

Bilirim gökyüzünün asla pembeleşmeyeceğini
ve...
sevdiğim kızların beni sevmeyeceğini...
Ama umut işte,
umuttur benim göbek adım.

Yola çıkmadan yorulurum ben.
Gideceğim yolların hayallerini kurar ama gidemem.
Dedim ya, hayallerin adamıyım ben.

Bazen insanlara kızar, yazılar yazarım.
Benden başkası okumaz ama büyük yazar derim kendime.
Nobel alacak adamsın derim.
Dedim ya biraz Polyana'cılık oynamayı severim ben.

Rüyalarımda, hep çocukları kurtarırım kurşunlardan.
Annelerin gözyaşlarını silerim ellerimle
ve ben işçi bir babanın cebine çaktırmadan,
beş on kuruş koyarım rüyalarımda.

Gözyaşlarımı biriktiririm cam bir kavanozda;
sevgilisini kaybetmiş kadınlara vermek için.

Ben aynı öykünün hep yanılan kahramanıyım.
Bilirim savaşlar bitmez asla,
ve kadınlar asla sevmez onları sevenleri.

Bilirim babalar hep içine akıtır gözyaşlarını.
Bilirim ama söyleyemem.
Kendi hayal dünyamın baş karakteri benim.
Ben almışımdır aslında İstanbul'u.
Fatih benim, Kanuni benim.

Aşktır benim göbek adım.
Yalanlar denizinde küçük balıkçı teknemle dolaşırım,
ve denizin bana sunduğu yalanları sevinerek alırım.
İçimde küçük çocukların saflığı var hâlâ.

İnanırım, çünkü, inanmak insan olmak derim kendime.
Ailemin akıllı çocuğuyum, öyle derler.
Ama kimse görmemiştir beni büyük fikirler üretirken.

Ve ben hep o tembel çocuk olmuşumdur,
arka sokakta top oynarken.
Poşet poşet bilyesi olan
ve onu mahalleli bir abiye kaptırıp günlerce ağlayan benim.
Ne zaman elinde bilyesi olan çocukların görsem,
bir köşede yine ağlarım.

Asla anlamam büyük adamların konuştukları konuları.
Ama özlerim camilerde bize şeker veren amcaları
ve anlattıklarını...

Bahçeli evimizde oynadığım arkadaşlarımı özlerim.
Özlem doluyumdur aslında hep.
Garlarda, limanlarda özlemle, sevdiğim kızların yollarını beklerim.

Şair ruhluyum ama yoktur güzel hiçbir şiirim.
Mecnun benim ama Leyla'm yok.
Ben aynı öykünün, gözü yaşlı karakteriyim.

Yorgun bir yolcuyum.
Kızgın bir savaşçı, romantik bir aşık.
Ben herkes ve her şeyim.

Ben kurtardım hayallerimde dünyayı,
ben yazdım destanları.
Ölümsüz aşkları ben yaşadım.
Şairim, yazarım, yolcuyum.

Bitmeyen öykünün aynı karakteri de ölür bir gün.
Tıpkı bitmez denen aşkların bitip,
ilkbaharın o canlı çiceklerinin,
sonbaharın hoyrat rüzgarında savruluşu gibi.
Savruluyorum hayatın keşmekeşinde.

Elimde babamdan kalma bir mızıkamla yollardayım.
Ve bitmesi gereken öyküyü bitirmek için babamdan yadigar mızıkamda,
babamın öğrettiği ezgiyi çalarak gidiyorum...


Ahmet Melih Karauğuz



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın bireysel kümesinde bulunan diğer yazıları...
Baba...

Yazarın şiir ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Şehir Bu Gece de Karanlık
Schindler'in Listesi
Ayrılık Zordur
Çocuk
Bil ki Ben Gitmişim
Gittikten Sonra...
Gitme...

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Bir Masanın Öyküsü [Öykü]
Not Defterinden Arta Kalanlar [Öykü]
Ölümüne Sınav [Öykü]
Bizim Mahallenin İnsanları - 1 - [Öykü]
Bir Kentin Öyküsü [Öykü]
Mutsuzuz Çünkü... [Deneme]
İçimizdeki Süpermenler [Deneme]
Bardaktaki Renkli Sıvı: Çay [Deneme]
Anne Benim Ülkemin İnsanları Neden Okumuyor! [Deneme]
Kimse Yok Mu? [Deneme]


Ahmet Melih Karauğuz kimdir?

Uçsuz bucaksız çölde bir kum tanesiyiz. Elbette değerimiz var. Bir avuç kumla beraber.

Etkilendiği Yazarlar:
Orhan Veli, Necip Fazıl, Adnan Menderes


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Ahmet Melih Karauğuz, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.