..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
"...öyküyü yazan bilge, beşinci ya da altıncı göbekten kral torunu olduğumu ortaya çıkaracak şekilde belirleyebilir soyumu." -Cervantes, Don Quijote
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Yüzleşme > Dilara Yiğit




7 Şubat 2014
Kalu Beladan Başlıyor Miladım  
Dilara Yiğit
Ölmek için çok geç, yaşamak içinse çok erken dedim bunu ben bile anlamadım. Tuttum bu söze anlamlar biçtim, bulduğum her kelime cümleme büyük geldi. Kalktım kelimeleri yaktım.


:GEG:
Günlerim hep pazartesiden salıya geçiyor, bir tekrarın döngüsündeyken uyandım. Adımlarım koca bir salı gününü arşınlıyor, bunu şimdi anladım. Kalu beladan ahir zamana sürükleniyor miladım, bunu ölmekteyken anladım. Çarşamba oluyor sonra günlerim, salıyı arkasına almış tanrım. Oysa ben bu döngünün yalnızlığıyım ki taa Musa’nın asasına kazındım.

Ölmek için çok geç, yaşamak içinse çok erken, bunu bir aşkın koynundayken anladım. “Ölmek için çok güzelim” dedim buna ben bile inanmadım, ama yaşamak içinse çok zayıftım. Tanrım yaşamak için gerçekten çok zayıftım ama verdiğin hayatı yaşıyor bulunmuştum. Ki bunun seçim hakkı bana sunulmamıştı, deliliğin tam ortasına düşmüş bulunmuştum.

Ölmek için çok geç, yaşamak içinse çok erken dedim bunu ben bile anlamadım. Tuttum bu söze anlamlar biçtim, bulduğum her kelime cümleme büyük geldi. Kalktım kelimeleri yaktım.

Annemin tek derdi kedileri doyurmaktı, tuttum annemin yalnızlığını ölçtüm. “Kediler yalnızlığın simgesidir ilişmeyin” dedi. Anladım… Annem büyük susmuştu, yalnızlığından kedileri sevmişti, korktum. Yaşlanınca onun gibi olmaktan korktum. Ve yemin ettim yaşlanınca asla kedi beslemeyecektim, şimdi de beslemeyeceğim. Yalnız kalan bir kadının sesiymiş kedi hırlaması bunu annemden öğrendim.

Annem babamın gidişinden sonra daha bi sevmişti kedileri, düşününce anladım. Yalnızlığı babamın gidişinden başlamıştı. Ve yine yemin ettim, birgün biri de benden giderse ben hayata kalmayacaktım. Kalmamalıydım...

Kalu beladan başlıyor miladım ki ölmek için çok güzelim dedim ve aldandım. Ahir zamana sürüklendim de aşk elemine kapıldım.

Tanrım beni bu kadar yüksekten bırakma, ahir zamana kadar sürsün sayıklamalarım. Ve eğer öleceksem bu bir çarşambaya, yalnızlığın en çıplak gününe denk düşmeli. Böyle bir şey olsa olsa çarşamba günü gelmeli başıma, tabiki hiç kedi beslemeyeceğim ve benden henüz kimsenin gitmediği bir zamana.

Yaşamak için çok zayıfım, gerçekten çok zayıfım. Ölüm desem buna cesaret edemeyecek kadar da korkağım ki annem kadar da yalnızım. Tanrım ahir zamana sürüklensin miladım, ama yalnızlığa tahammül edemeyecek kadar da naifim. Neden bu kadar naiftim.

Ölmek için çok güzel, yaşamak içinse çok çirkinim dedim ki iki alemde de yer edinemedim. Ne Dünya'ya yakıştım, ne de ölüme alıştım. Sığınmayı düşündüğüm her yer varlığıma dar geldi. Kalktım benliğime sığındım.

Annemin kedilerle konuştuğunu görünce öğrendim ki onun kadar yalnızım, “Anneler kızlarının kaderini ruhlarından nakış gibi işlerler” dedi ve gerçeğime uyandım. Tanrım annem kadar yalnızdım. Ama benden giderse biri ben hayata kalmayacaktım. Benden aşk elemini alıpta giderse biri, Tanrım beni bu kadar yüksekten bırakma.



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın yüzleşme kümesinde bulunan diğer yazıları...
Gerçekten Yaşadım mı Şimdi?
Şairin Dizesi
Anason Kokulu Direnişim
Fakat Ya Güven, Ya İnanç?
Kadim Dinlerim
Son Cemre

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Çarmıha Gerilir Düşünce
Şimdi Sevmek Zamanı
Burnumda Siyanür Kokusu
Tanrı Yok, Tanrı Ölü
Sonrası Yok
Sende İstedim
Tapınaklarımın Tanrıları
Küçük Kelime Oyunları ile Yaşam
Aşk İşte
Aşk Gerçek Desem Yalan

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Siyaha Boyalı Ay [Şiir]
Ölüm Kaçışların Kralı [Şiir]
Bitti Nisan [Şiir]
Zaman [Şiir]
Gün Geçer Gider [Şiir]
Saat Dilimi [Şiir]
Eylül’e Merhaba [Şiir]
Biri Ölüme Ağlıyor [Şiir]
Geceye Kan Karışır [Öykü]
Sadece Ben Varım Kendimde [Öykü]


Dilara Yiğit kimdir?

ölçülü bir hayatın ölçüsüz bedeniyim, ruhum kesik benim. . .

Etkilendiği Yazarlar:
emil cioran, sergey yesenin, ahmet telli, bayram balcı...


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Dilara Yiğit, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.