..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bilim şaşkınlıkla başlar. -Aristoteles
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Eleştiri > Kesinlikle Karşıyım! > Vildan Sevil




23 Şubat 2014
Dünya Kaynıyor!.. Seçim Senin Ey İnsan!..  
Evet… Hangi yönetim altında olursa olsun, halklar, özgürlük, adalet, eşitlik, barış için ayaklanıyor. Bu istemlerini, her türlü zorbalığa karşı savunmaktan vazgeçmiyor.

Vildan Sevil


Bu halk hareketlerinin görüldüğü ülkelerin sosyo-ekonomik durumları, rejimleri arasındaki farklılık, çoğunda bu hareketlerin, emperyalist çıkarlar doğrultusunda yönlendirilmesi, gelenin gideni aratması yukarda yaptığımız “Ancak, dünyaya tohumu atılan anti-kapitalist bilinç, devrimle dünyayı değiştirme anlayışı, özgür, sömürüsüz, barışçıl, adil bir dünya özlemiyle başkaldırı geleneği tekrar kendini göstermeye başladı.” tesbitini çürütmüyor kanımca.


:HHH:
Yirminci yüzyılın son çeyreğinde, insanlığın binlerce yıllık tarihinde, özgürlük, adalet, eşitlik özlemleri, umutları doğrultusunda, ilk kez deneyimlediği Sosyalist Sistemin çöküşüne tanık olduk. Sosyalist rejimler, kumdan kaleler gibi art arda yıkılıp gitti.

Bu çöküşün nedenleri, kuşkusuz uzun ve ayrıntılı çözümlemeleri içeriyor. Burada,en temel özelliklerine kısaca değinerek geçeceğiz.

Çöküşün birinci nedeni, sömürüye, kâr hırsına, savaşlara, kan dökmeye dayalı kapitalist sistemin, düşmanı olan bu yeni olguya tahammülsüzlüğüydü. Bu yeni ve ilk düşmanının, insanlığın rahminden doğmasını, gelişip güçlenmesini engellemeye kararlılığıydı.

İkinci neden ise elbette o küçücük, deneyimsiz cenin, var olmak için o güçlü düşmanla ne denli savaşırsa savaşsın, o erken dönemde, başarısız olmaya mahkumdu. Onun ilk hedefi gün yüzüne çıkıp var olabilmekti. Binlerce yıl boyunca, hırs, bencillik, bireysel çıkarcılık, yalan ve riya ile yoğrulmuş insanlık kişiliğinin, henüz içselleştiremeyeceği, özümseyemeyeceği idealleri, ilişkileri temsil ediyordu. Daha anakarnına tutunma aşamasındayken, 70 yılda katledildi. Ne var ki insanlık, bu deneyimle, rahminde böyle bir ceninin yaşam bulabileceğini öğrenmişti. O kısacık sürede bile tüm anakaralarda umut oldu, yeni denemeler yapıldı.

Son yirmi beş yıl, insanlığın bu ölüm travmasını atlatmaya çalışmasıyla geçti. Bir yandan bu çaba sürerken, diğer yandan yeni devinimler, denemeler başladı.

Ceninin katliyle, tamamen kapitalizmin egemenliğindeki dünyada, Globalleşme/Yeni Dünya Düzeni politikalarıyla, sömürü, işsizlik, savaşlar iyice artıyor, gelişmiş ülkelerde bile halkın yaşam standartları hızla düşüyor, insanlık ağır yaşam koşullarıyla, modern kölelikle boğuşuyordu. Çünkü kapitalizm, varlığını sürdürebilmek için bilimi de çıkarları doğrultusunda kullanıyor, insanların cinselliğinden tutun da tüm kişiliğini değiştirecek, köleleştirecek, sürüleştirecek, geçmişi unutturacak yöntemleri buluyor, uyguluyordu. Bir yandan da tarihte hiç görülmemiş bir boyutta doğayı, gezegeni katletmek için elinden geleni yapıyordu.

Gelişmekte olan ülkelerde, Arap ülkelerinde ise durum daha vahimdi. Kimileri, diktatörlüklerden bezmişti. Halklar hızla yoksullaşıyor, görece özgürlükler de elden gidiyor, baskılar iyice artıyordu. Meydanı boş bulan dünya egemeni kapitalizm, iyice vahşileşti, riyakârlaştı. Halkların, insan hakları, demokrasi özlemlerini körükleyip halkları bu vaatlerle kandırıp başkaldırıları, ülkelerin yer altı yerüstü kaynaklarını talan etmek için kullandı.

Her yolla bireylerde körüklenen, günübirlik çıkarı kurtarma, kâr etme, çalma çırpma ve egemenlik dürtüsü, açlık, yoksulluk, baskı, insanlığın geliştirdiği tüm ahlaki değerleri de süpürüp geçiyordu. Aşağıda hatırlatacağımız başkaldırı hareketleri, bu koşullarda gelişti.

Bütün bu zorbalık vahşete rağmen, dünyaya tohumu atılan anti-kapitalist bilinç, devrimle dünyayı değiştirme deneyimi, sömürüsüz, barışçıl, adil bir dünya özlemiyle başkaldırı geleneği tekrar kendini göstermeye başladı.

Öncelikle yirmi birinci yüzyıla şimdilik damgasını vuran belli başlı, halk hareketleri hatırlayalım.

Önce Amerika’da, Avrupa ülkelerinde, Latin Amerika’da anti-kapitalist, barışçıl gösteriler başladı.

1999’da Seattle WTO’ya (Dünya Ticaret Örgütü) karşı başlayan tepkiler Avrupa’ya sıçradı. G8 Köleliğine Karşı Uluslararası Toplumsal Mücadele gibi anti-kapitalist, uluslararası örgütlenmeler oluştu, G8 toplantıları protesto edildi. (2001)
2005’te Fransa, toplumun ilerici kesimlerinden de destek bulan, günlerce süren göçmen ayaklanmalarına tanık oldu.

İspanya, İtalya, Yunanistan, Arnavutluk, şimdi de Bosna-Hersek, Ukrayna direnişleri ve ülkemizdeki Gezi direnişleri…

Latin Amerika’da ise Arjantin, Venezuela kalkışmaları… Ve Tayland…

Ortadoğu ve Kuzey Afrika’ya gelince… Irak, Mısır, Tunus, Libya, Suriye…

Bu halk hareketlerinin görüldüğü ülkelerin sosyo-ekonomik durumları, rejimleri arasındaki farklılık, çoğunda bu hareketlerin, emperyalist çıkarlar doğrultusunda yönlendirilmesi, gelenin gideni aratması yukarda yaptığımız “Ancak, dünyaya tohumu atılan anti-kapitalist bilinç, devrimle dünyayı değiştirme anlayışı, özgür, sömürüsüz, barışçıl, adil bir dünya özlemiyle başkaldırı geleneği tekrar kendini göstermeye başladı.” tesbitini çürütmüyor kanımca.

Evet… Hangi yönetim altında olursa olsun, halklar, özgürlük, adalet, eşitlik, barış için ayaklanıyor. Bu istemlerini, her türlü zorbalığa karşı savunmaktan vazgeçmiyor.

Evet… Dünya egemenlerinin yoğun saldırısı altında olsa da ülkelerindeki baskın kapitalist ilişkileri, halkın çıkarları doğrultusunda değiştirmeye çalışan rejimlere karşı da kalkışmalar oluyor Hemen emperyalizmin desteğini alıyor bunlar. O zaman gelen gideni aratıyor, devinim yine durmuyor. Tekrar yeni bir arayış başlıyor.

Evet… Artık, nerede olursa olsun, yönetenler, zorbalıkla, özgürlükleri kısıtlayarak, adaletsizce yönettiği sürece yönetemiyorlar, yönetemeyecekler.

Evet… Halkların bu istemleri çeşitli vaatlerle, yine çoğunlukla kapitalizmin yararına evriliyor şimdilik. Ama insanlık, istem ve özlemlerinden vazgeçmiyor. Tekrar, tekrar deniyor. Temel kalkış noktası bu ve yenile yenile, tekrar büyüyor cenin anakarnında.

Hayır… Bu kez, katledilemeyecek cenin. Elbette, aynı idealleri, özlemleri taşımakla birlikle ilk cenine benzemeyecek. O, dünyanın, hayatın değişen koşullarına göre biçimlenmesini becerecek bu kez. Belki adı bile değişecek. Belki anısına saygıyla aynı adı kullanacak, kim bilebilir?... Fakat yüzlerce yıl sürmeyecek güçlenmesi. Çünkü sosyalizm, insan demek, insanlık demek… İnsanlığın gerçek doğasına, kadim özlemlerine, gelişmişliğe uygun biçimleri bularak yeniden kavuşması demek. "Herkesten yeteneğine göre, herkese ihtiyacına göre"

Biz, umut ve umutsuzluklarımızı kendi ömrümüzün sınırları içinde büyütüyoruz. Binlerce yıllık, sömürgen, sınıflı toplum geleneğini, azınlığın bilinciyle, yüz yıl gibi kısacık bir zaman süresinde yıkabileceğimizi düşünüyoruz.

Hayır kolay olmayacak. Ama imkansız da değil.

Kapitalizm, kısa vadelerle bu kalkışmaları kendi yörüngesinde tutuyor. O çektikçe, onun tüm oyunlarını tanıdıkça bu yörüngeden çıkıyor yine insanlık. Bu süreç, kendi yörüngesini oluşturana kadar ama daha hızla sürecektir.

İnsanlığın önünde gerçekten tek seçenek kaldı artık. Rosa Lüksemburg’un yirminci yüzyıl başındaki öngörüsüne geldik, dayandık:

“Ya barbarlık ya sosyalizm!”

Ya modern köleliğe boyun eğiş ya da tüm dünyada sürekli başkaldırı… Çünkü kapitalizm insanlığa dar geliyor, kriz dönemleri sıklaştıkça saldırganlaşıyor. Şiddet, karşı şiddeti yaratıyor. Bütün zorbalığa, kısıtlamalara, beyin yıkamalara, toplum mühendislikleriyle sürüleştirme çabalarına karşın, her gelişme zıttını içinde barındırıyor; gelişen iletişim olanakları, dünya halklarını, onların eylem biçimlerini ve istemlerini birbiriyle kaynaştırıyor, birbirine yaklaştırıyor, yeni bir enternasyonalizm örülüyor ilmek ilmek…

Şimdi bizlere, “Havasıyla, toprağıyla, suyuyla bu ülke, bu gezegen bizimdir, üretenlerindir, emeğindir” diyenlere düşen görev, umutsuzluk değil, umudu yeniden ve sürekli üretmektir.

Umudu sürekli üretmek ise, marjinallikten çıkmanın yollarını mutlaka bulmak, kendimizi salt sloganlara ve salt sembollere hapsetmeden, sloganların içini dolduran doğru politikalar geliştirerek mümkündür. Ülkemizde, üretenlerin, emeğin birliğini sağlayarak güçlü ve öncü örgütlemelere ulaşmak, uluslararası bağı örmekle mümkündür.

Kapitalizm, köylünün elindeki toprağa, tohuma, fidana, yiyeceklerimize, sağlığımıza düşmandır.

Kapitalizm, dağa taşa, toprağa suya, havaya, meralarda, dağlarda, sokaklarda yaşayan hayvana düşmandır.

Fabrikadaki işçiye, bilgisayar başında bilgi üretene, internet kullanan gence, her türlü hizmet sektöründeki insana, eğitim ve bilimin insanlık için kullanımına düşmandır.

Kapitalizm, metalaştırdığı cinsiyet ve cinselliğimize, özellikle çocuğa ve kadına, yani insanlığa düşmandır.

Kapitalizm, dinsel, mezhepsel, etnik farklılıklara, inançlara düşmandır.

Bu karşıtlık içinde yer alan tüm sınıf katmanlar, mücadelenin bileşenleri olmak zorundadır.

Kapitalizm alt edilmek isteniyorsa, kimsenin kimseyi küçümseme, dışlama, öteleme hakkı yoktur. Ortak payda, kapitalizme ve onun zorbalığının ürünü olan, şimdi yine dünyayı her yerde tehdit eden faşizme karşı olmaktır.

İnsanlığın ve gezegenimizin önünde, Rosa’nın dediği gibi tek seçenek var artık:

“Ya barbarlık ya sosyalizm!”

Vildan Sevil
23.02.2012



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın kesinlikle karşıyım! kümesinde bulunan diğer yazıları...
Erkek Egemen Toplumdan Erkek Dininin Egemen Olduğu Topluma
2017’nin 8 Mart’ı Bu Ülkede Çığlık Çığlığa #hayır’dır
N. Ç!.. N. Ç!.. N. Ç"ler!.. Hepimiz Tecavüzcüyüz!..
Geçmişin İzdüşümünde Bir Kısır Döngü
Cumhuriyetin Rövanşı Ya da Şeriata Doğru Adım Adım Mı?..
Kadın Sorunları, Piyasa ve Üreme Organlarımız/ (8 Mart Yazıları - IV)
8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü"nden, Şapşal Şabalak Konserlere, Cicili Bicili Mağazalara // (8 Mart Yazıları – I)
12 Eylül Vahşeti ve Davası Üzerine (Iı)
12 Eylül Vahşeti ve Davası Üzerine (I)
Savaş… Savaş… Savaş… Ölüm… Ölüm… Ölüm...

Yazarın eleştiri ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Referandum Gününden Hoş Sedalar
Birgün Ben, Belki Bir Sığırcık Kolonisinin İçinde, Belki Yıldızlarla Birlikte Göklerde…
30 Mart 1972 Kızıldere Katliamı (Dev, Baş İstiyor/ G. Akın)
18 Mart 1915. Çanakkale O Gün Geçilmedi. Ya Bugün?
Almanya, Hollanda, Türkiye Gerginliği ve Ah Şu Benim Şeytan
Ah Sevgilim, Aşkım Benim! 14 Şubat’ta Nerelere Gidelim?
Değerli Atilla Karaduman Bey, Gerçekten "8 Mart’a Lanet Olsun" Mu?
Bir 8 Mart Daha Geçti, Ama Nasıl Geçti?
Twetter’dan Esinlenerek 32 Kısım Tekmili Birden Sorular
Tahir Elçi ve Kendi Masumumuz, Kendi Mazlumumuz

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Duruşma [Şiir]
Dedem Düşlerime Giriyor [Öykü]
İlk Sosyalist Muhtar Fevzi Ağabey [Öykü]
Çocukların Çığlığından Göklerin Tılsımına [Öykü]
Dolunayda Uyku Tutmaz [Öykü]
Düşselin Gerçeğinde, Gerçeğin Düşselliğinde [Öykü]
Oy Madimak, Madimak!.. Sen Artık Türkülerle Değil, Ateşlerle Anılmaktasın [Öykü]
Ben Ölürken [Öykü]
Gece, Mehtap, Selene, Apollon ve Ben [Öykü]
Aşk"a Geldin, Hoş Geldin!.. [Öykü]


Vildan Sevil kimdir?

Koşuşturmaktan yoruldu. Altmışından sonra, çok yabancısı olduğu teknolojiyle, sanal ortamda kalem oynatmaya kalktı. İletişim kurmak, duygu, düşünce, birikim paylaşmak, genç kuşaklardan yeni şeyler öğrenmek istedi. Yazarlık deneyimine burada adım attı. İşte böyle sınır tanımaz bir "dinazor ". . . Başarır mı acaba ?

Etkilendiği Yazarlar:
Marx, Engels, Freud, Nietzsche, Adorno, Horkheimer, Foucault, Antik Grek, Rus , Fransız yazını, Amado, Marquez, Llosa, Asturias, Lübnanlı Amin Maalouf...Elbette Nazım, Aragon, Neruda ve nice ozan/şair...


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © Vildan Sevil, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.