..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Sanat hem bir coşma, hem bir yadsıma işidir. -Camus
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Halk Öyküleri > Hakan Yozcu




9 Eylül 2014
Ferhat Gibi  
Hakan Yozcu
Manjhi, öyle bir köyde yaşıyordu ki, hastaneye ulaşacak bir yol yoktu. Arada bizim Beşparmakdağları’na benzer bir dağ vardı. Ve en az 71 km bu dağı tırmanıp aşması gerekiyordu. Manjhi, bu dağı bir türlü aşamadı.


:HJC:

     Türk Halk Edebiyatının en güzel hikayelerinden biri de “Ferhat İle Şirin” Hikayesidir. Bilindiği gibi hikayede Ferhat, sevdiği kız olan Şirin için dağları delerek köye su getirmiştir.
     Buradaki önem, inanç ve azmin imkansızlıklar karşısında eriyip yok olacağıdır. İnsan yeter ki istesin, yapamayacağı hiç bir şey yoktur.
     Buna benzer bir hikaye de Hindistan’da anlatılıyor: Hikaye kahramanı, Dashrath Manjhi,
Manjhi de çok sevdiği eşi için 22 yıl uğraşarak, azmederek dağı delip bir yol yaptı. Eşi hastaydı ve doktora yetiştirilmesi gerekiyordu. Ama yetiştirilemedi ve öldü.
Manjhi, öyle bir köyde yaşıyordu ki, hastaneye ulaşacak bir yol yoktu. Arada bizim Beşparmakdağları’na benzer bir dağ vardı. Ve bu dağı tırmanıp aşması gerekiyordu.
Manjhi, bu dağı bir türlü aşamadı. Karısı öldükten sonra, tıpkı bizdeki Feraht gibi eline kazmayı alarak dağı delmeye, bir yol açmak için çabalamaya başladı. Hemşehrileri, çalışırken ona yemek ve su getiriyordu. Ama onunla alay edenler, dalga geçenler ve hatta ona deli diyenler de çoktu.
Ama ne olursa olsun, karısı hastaneye yetiştirilemediği için ölünce Manjhi köyde artık başka birinin bu nedenle ölmesini istemedi. En yakın hastaneye dağların içinden geçen kısa bir yol yapmaya başladı. Ne olursa olsun bunu başaracaktı.
Ona tek bir kişinin dağı oyamayacağını söylemelerine rağmen Manjhi onlara kulak asmadı ve azimle çalıştı...
1960'tan 1982'ye kadar, 35 yaşından 57 yaşına kadar Manjhi, durmadan çalıştı ve sonunda 110 metre uzunluğunda ve 8 metre derinliğinde bir yol yarattı. Yeni yol ise hastaneyle köy arasındaki 71 kilometrelik mesafeyi 15 kilometreye indirdi.
Bu yol, bir futbol sahasından biraz daha uzundu. Hastaları taşımak artık çok daha kolay hale geldi. İnsanların hayatı kolaylaştı.
Yol bitince ona deli demeyi bıraktılar ve "Dağ Adam" diyerek O’nu kutsadılar. Yerel hükümet onun adına bir yola ve hastaneye Dashrath Manjhi adını vermeyi teklif etti.
Köyün sağlığı Dashrath Manjhi'ye, bu kutsal adama borçlu...
Bizde de acaba azmiyle, çabasıyla sevdiği için, toplumu için imkansızları yapabilecek Ferhatlar ya da Manjhiler çıkar mı?



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın halk öyküleri kümesinde bulunan diğer yazıları...
Güle Güle Omarım

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
"Kuzucuk Köyü"nde Sabah Kahvesi
Sevgisiz Sevgi
Düşen İlk Yağmur
Gulit
Emanet
Ritsa Gölü Efsanesi
İran’dan Acı Bir Aşk Hikâyesi
Aksilikler
Bağdat Hurması
Nasılsın?

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Minik Bir Şaire Rastladım [Şiir]
50. Yaş Şiiri [Şiir]
Yağmur [Şiir]
Yollarım Sana [Şiir]
Nar Gözlüm [Şiir]
Kazan Mesnevisi [Şiir]
Sen Bilirsin [Şiir]
Bırakıp Gitme [Şiir]
Yaşayan Ölü [Şiir]
Analar [Şiir]


Hakan Yozcu kimdir?

1964 doğumluyum. Kuzey Kıbrıs'ta yaşıyorum. 1988 Erzurum Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldum. 20 yıl çeşitli okullarda edebiyat öğretmenliği yaptım. Uzun yıllar Yenivolkan ve Güneş Gazetelerinde köşe yazarlığı yaptım. Şu an Habearkıbrıslı ve Güncelmersin Gazetelerinde yazıyorum. Birçok internet gazete ve sitelerinde yazılarım yayınlanıyor. Şiir, öykü ve tiyatro oyunları yazıyorum. Bu alanlarda çeşitli ödüllerim var. Kendime ait basılmış "Güzel Bir Dünya" ve "Mesela Başka" isimli iki adet öykü kitabım var. 7 tane tiyatro oyunum var. 6 yıl Kıbrıs Türk Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü görevinde bulundum. Halen Başbakan Yardımcılığı Ekonomi, Turizm, Kültür Ve Spor Bakanlığı'na bağlı Müşavirim.

Etkilendiği Yazarlar:
...


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Hakan Yozcu, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.