..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Yaşam kısa, sanat uzun, fırsat aceleci, deney aldatıcıdır. -Hippokrates
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Roman > Fantastik Roman > Osman Altınbaş




16 Temmuz 2015
Cypraqual Kolye: 14. Bölüm 1. Kısım  
Osman Altınbaş
Ağızlarından mavi ışıklar çıkan dokuz ejderha kafası tabiri caizse arzı endam ediyordu taşın etrafında.Ayrıca asaların sap kısmı kristalleşip onlarda ejderha kafası gibi safirin kristalimsi yapısında bir olmuştu.Masanın ortasındaki safir bir anda dağılıp dokuz parçaya ayrılarak kafaların ağzından girip kristalimsi sap kısmına ulaştılar.Sütunumsu ışınlar gizemli silüetin yönetiminde ejderhaların gözlerinden girerken asanın sap bölümü üç kısma ayrıldı.Ve ışınlar her tarafa doldu.Daha sonra kısımlar arasındaki sınıra dolan mavimsi ışınlar iki bölüm tarafındaki geçit gibi oldu.


:ACGD:
14.BÖLÜM
BİRİNCİ KISIM

DOĞU TOPRAKLARI/ ORİOCA ŞEHRİ

Yavaş yavaş -uçlarına doğru dalgalı olan uzun kestane saçlarının alnının iki yanından düşerken arkasında görünen – gözlerini açıyordu.Göz kapakları istemeyerek görevini yerine getirirken en son hatırına düşen nereden geldiğini bilemediği ve o kadar kargaşanın içinde tahmin etmekte güçlük çektiği sert bir darbeyle sırt üstü yere düştüğü akabinde orada öylece kaldığıydı.Ayağa kalkmak için tüm gücünü yanına alarak hareketlendi ancak istediği olmadı zira kendini yerde bulmuştu.Ellerinden ve ayaklarından hücum eden acıyla beraber kulaklarına yaklaşan , hareket ettikçe yere sürten ayakkabıların sesleri geliyordu.Bunu icra edenler onu iki kolundan tutup tekrar kaldırdılar.Yüzüne düşmüş saçlarını elleriyle arkaya atmak istedi ama onlar kendisiyle aynı arzuyu paylaşamadılar zira bağlıydılar.Kafasını kaldırınca öne düşmüş saçlarının bir kısmı orda kalırken bir kısmı da arkaya giderken elleri ve ayakları bağlı bir şekilde sandalye de oturduğunu anladı.Artık uyuşukluğu üzerinden atmış bakışlarıyla gördükleri karşısında şaşkınlık içerisinde yüzüyordu.Denizi ise; ‘Burası da neresiydi? Bu adamlar da kimdi? Yere düşmeden önce en son kurumuş toprak üzerinde yatan canlanmış her tür ölümlünün parçalanmış, yanmış cesetlerini biçiyordum.Her tarafından ateş fışkıran dev yaratıklar ölen ejderhalara alevler atıp onları tekrardan canlandırıyor ve beş kara pelerinli uzun insan boyunda şekillere gönderiyordu.Tıpkı demirciyi aramadan önce Valbritma şehrinde o evde gördüğüm rüyadaki gibi.Yoksa…’ bu ve benzer düşüncelerdi.

“Çabalamayı kes! Hareket edip durma! O sandalyeden kurtulmak istiyorsan bize istediklerimizi söyleyeceksin!” dedi saçı az miktarda dökülmüş,yüzü dolgun,elbisesi oldukça düzgün,özen gösterilmiş bir şekilde üzerinde çalışılıp giydirilmiş, gösterişli bir şekle sahip daha önce kendisinin hiç görmediği bir yüz.Ardından bakışlarını ondan alıp yanındaki üç kişiye yoğunlaştırarak; “Nasıl büyücüsünüz siz! Bir türlü konuşturamadınız şu adamı!” diye söylendi.

Öte tarafından büyücülerin şaşkınlık yüklü bakışları konuşandan çok yanındaki bağlı haldeki ve tuhaf gözlerle etrafı inceleyen tutukluya kitlenmişti.Dacassyrenin en çok ziyaret ettiği ininin bulunduğu ormanda bambudan yapılmış minik bir borunun içinden üflenen hafif zehir yüklü iğneyle bayıltılıp akabinde yakalanıp onlara söylenen adamın yani Lord Thalmene’ nin malikanesine getirilen ve yapının altındaki sorgulama odalarından birine koyulan Marjuarane adındaki mahkumun o anki üzerinde gördükleri yıpranmış elbiseyle şimdiki büyük farklılık gösteriyordu. ‘Ne ara üzerini değiştirdiler’ diye düşündü bir tanesi.Ardından da şüphesini beyninde bir yere kısa bir süreliğine emanet bırakarak;

“Adamın zihni baya kuvvetli. Biz üçü—“diye devam edecekti ki onun sözüne müdahalede bulunan kapı şiddetli bir şekilde sesler çıkarmaya başladı.Bunun müssebbibi olan haberci yüzünde azar yeme korkusunu barındıran bir şekilde içeri girdi.

“Ben sana rahatsız edilmek istemiyorum demedim mi? Çık dışarı!” diye ona bağırırken bir başkası ise hışımla içeri daldı.Hiç bekleme yapmadan nefesindeki hızlı koşmanın etkisi içinde; “Çok önemli şeyler oldu,olmaya da devam ediyor efendim.Diamelddeki elflerin başı belada.Krallık yanıyor efendim.” Diye konuştu.

“Nasıl? Tamam,tamam biraz nefeslen.” Dedi Lord Thalmane ve onunla beraber sorgu yerinden ayrılırken de büyücülere sanki kullandığı kokunun etkisini bırakır gibi ‘Bir an önce bu işi bitirin!’ şeklinde sert bakışıyla kapıyı kapattı.

ELF KRALLIĞI DİAMELD/ BATI TARAFI

Geçmişte çıkan anlaşmazlık sonucu iki kanada ayrılan Elf Krallığının batı kısmının sınır boyundaki ormanın başlangıcındaki yüksek ağaçların tepesindeki elf okçulardan birinin dikkatini bir hareket çekti.Karşısındaki ağaçta bulunana ve diğerlerine işaret ederek ormana yaklaşanları gösterdi.Üç kapkara ata binmiş aynı renkteki zırhlara sahip aynı sayıdaki üç şekil durdu ve bineklerinden etrafa göz gezdirmeden indi.Hemen ardından bir tanesi elinde bulunan ejderha pulunu atlara dokundurdu ve onlar eriyerek toprağa karıştı.Bunları izleyenler şaşkınlıklarından nerdeyse yere düşüyorlardı.Sınır boylarına yerleştirilen Okçular seçkin askerlerdi ve her ne durum olursa olsun ki bu kadar tuhaf olana bile karşı koyarak kendilerini kontrol edebilme yetisine sahiptiler ancak gördükleri ise bu özelliklerini baya zorlaştırmıştı zira bir tanesi ağaçtan düşecekken diğeri tarafından tutulmuştu.

Kara Zırhlılar elflerin bulunduğu tarafa rahatça yaklaşırken ağaçlardan daha fazla ilerlememeleri için önlerine oklar atıldı ancak onlar bunu umursamadan yürümeye devam etti.Bu esnada toprağa karışan atlar ağaçların köklerinden girip gövdelerine ulaşıp dallarına yapraklarına nüfuz edip renklerini kararttı.Onların dış derisi koyu gri renge dönüyordu.Okçular bu sefer gelenlerin üzerlerine yağdırdılar attıklarını.Üç karadan biri ellerini havaya kaldırarak rengi kararan üç ağaçtan parça parça kabuklarının kopmasını sağladı.Bir çok kararmış kabuk tanesi ağaçtan ayrılarak havada okların menzlinde kara zırhlıların önünde toplanarak onları durdurdu.Atılanlar tek tek her bir kabuğa saplanıp havada asılı kalıp yolculuğunu sona erdirdi.Elfler, şaşkınlıklarından küçük dillerini yuta dursun gelenlerden elinde kılıcı olan üç katmanlı silahını ayırıp rengi değişen sağındaki yan yana duran iki ağaca ve solundaki olana birer birer fırlatıp sapladı.Bu darbeyle onların kararmış gövdeleri parçalanıp birer yarık şeklinde açıldı ve genişlemeye başladı.Ağaçlar değişime devam ede dursun çeşitli şekildeki kabuklar tamamen bükülüp ok uçlarına yapışıp saplarına doğru akıp sanki kaplama oldu üzerlerine.Ellerini kaldıran tamamen iki yana doğru açınca ok uçlarının yönü değişti ve atanlara doğrultulup onlara tekrar gönderildi.Üzerine kara elbisesini giymiş sivri yolcular elfler kaçamadan hepsini tek tek buldu ve tamamı ağaçlardan farklı farklı konumlarda yere düşüp hareketsizce kaldı.

Tekrar silahını tamamlayan kara zırhlı ve kalkanı olan diğeri elf cesetlerini birer birer fiziki durumları ne olursa olsun hiç zorlanmadan üç ağaçtaki oluşan geniş yarıkların içine fırlattı.Elinde pulu olan içinde Kötülük Tanrısı Asdachenin isminin telaffuz edildiği birkaç kelime söyledi ve kapkara renkteki ağaçlardaki genişlemiş yarıklar içe doğru kapandı.Onlar beklemeye başladı ve bir süre sonra ağaçların gövdesindeki yarıklardan oldukça koyu sıvılar dışına sızıp zemine aktı ve bir yerde hepsi toplandı.Kara zırhlılardan elinde üç katmanlı kalkanı olan onu tek tek ayırıp koyu renkteki birikintinin sınırlarına saplayarak çember içine aldı.Diğeri birer birer kılıçları kalkanların tam ortasından saplayıp uç kısımları çemberin merkezinde olacak şekilde yerleştirdi.Üç hançer kılıçların uç kısımlarına sivri tarafları dokunacak şekilde tabanları kara sıvıya temas edecek biçimde dikey halde konumlandırıldı.Çemberin merkezdeki kılıç uçlarının üzerine üçüyle de ilişkide olacak şekilde ejderha pulu konuldu.Onun üzerine de Kuleler Şehrinden aldıkları ölülerin tanrısına ait olan kristal taş yerleştirildi.

Kara Zırhlıların üçü de ‘Asdachen’ dedi ve birikinti hareketlendi.Bir kısmı kalkanlara bir kısmı kılıçlara ve hançerlere tırmanıp yerdeki bütün sıvı silahlardan ejderha pulundan geçip kristal taşın damarlarından dolanıp tekrar aynı yolun tersini takip ederek zeminde yeniden birikti.Üçü de baltaları alarak kesici kısımlarını birikintiye dokundurarak sıvıyı vakumlu bir alet gibi silahların ucuna çektiler.Hemen silahları ağaçlara yeniden saplayıp yarıkları tekrar açarak kara sıvıları gövdelerine bıraktılar ardından onlar tekrardan içine kapandı.Bir süre sonra gövdeler kendiliğinden dışa doğru açılarak elflerin cesetleri farklı bir görünümde teker teker içlerinden çıktı.Elinde kılıcı olan yeniden canlanan elflerin cesetlerinin derisine bazı şekiller çizdi.Yaratıkların bir nevi dövmeleri olmuştu.

Kara Zırhlılar ve diğerleri sınır boyuyla ana krallığın başlangıcını birleştiren köprünün başına geldiler.Orada da bekleyen elf nöbetçiler vardı.Onlarla hiç meşgul olmadı kara zırhlılar zira dövmeli cesetler hepsinin icabına baktı.Derilerindeki çizimlerin kancalaşmış kısmı uzayarak onların bedenlerine temas edince kılcal damarlar misali dokunuş her taraflarına yayıldı.Yerlerinde öylece kalakaldılar ve sertleşerek çatlamış topraklar gibi taşa döndüler.Bazılarındaki uzantılar ise temas ettiğinde yakıp kavuruyordu.

Bunları gören köprünün krallık tarafındakilerden biri geriye dönüp kaçmaya başladı.Aklındaki tek şey bir an önce buradan def olup gitmek ve doğu kanadının kralı Wairacas’ a haber vermekti.

KUZEY TOPRAKLARI/ CHİASSUA
DRATHNOR KULESİ

Adını önünde bulunan Cypraqual’ un kuzey topraklarında olan diğer nehirlerin akış yönünün tersine giden Drathnor diye isimlendirilen ve tabanı kırmızı renge çalan akarsudan almıştı.Burası Lanetli üçgen diye bilinen toprakların ilk bölümü olan Chiassuadaydı. Diğer ikisi ise Lianchurt ve Herfinzeldi.Bu bölge bulundukları yer olan kuzey hariç batıya,güneye ve doğuya hakim üç ejderhaya hizmet eden karanlık büyücülerin ana eviydi.Beyaz ejderhanın hizmetindekilerin ki Lanchurt’ da,Siyahınki Chiassua’ da ve Kırmızının ki ise Herfinzel’ de idi.Büyücüler diğerleri tarafından rahatsız edilmemek için etrafa buranın lanetli olduğunu belli gezginler vasıtasıyla yaymışlardı.

Drathnor nehri düz bir şekilde kıvrımlı bir biçimde olmadan kıyısındaki toprakların gerisindeki sarp ve yüksek kayalıklara sırtını dayamış kulenin önünde akıyordu.Yüksek ve sık kayalıkların ortasında önünde yan kısımları biribirine bakan taştan, yüzleri korkutucu olan heykel ve onların ardında da kule kapısına doğru giden merdivenler bulunuyordu.Basamakların başlarındaki bu iki golem büyücüler tarafından yabancıların girişini engellemek için koyulmuştu.Bunlar sadece dokuz büyücüye geçit veriyordu.Basamakların iki kenarı kayalıkların aralarında çıkan bitkillerin ince,kalın kollarının uzanıp sarmaladığı kısa duvar şeklinde sonuna kadar uzanıyordu.Sarmal merdivenlerin sonunda da yapının kapısına yakın alan vardı.Biraz daha ilerleyince üç geniş basamağı da çıkınca kapıya ulaşılıyordu.Kule sırtını kayalıklara rahat bir insanın pervasız haliyle dayamış çok yüksek olmayan ama eni biraz geniş olan yapıydı.

Chiassua ve diğer ikisinde bulunan kulelerin kapılarına benzer desenler oyulmuştu.Ola ki yabancı buraya kadar geldi kapıdaki tasarımlar büyülü silahlara dönüşüyordu.Sadece onu çizen dokuz büyücüyü tanırdı.Kapıdaki bu mekanizma kuleyi tehlikelerden korumak içindi ancak ejderhalar için yeterli değildi.

Dokuz büyücü dünyada oluşan gelişmeler konusunda bu kulelerde ciddi değerlendirmeler yapıp tartışırlardı.Ancak icra edecekleri bu son toplantı ise sözleştikleri günün bir öncesiydi.Doğunun iki büyücüsü Aizallane ve Ryemond diğerleriyle büyülü yolla kısa sürede haberleşerek bir gün öncesine almışlardı.

Büyücülerin dokuzu da üst kattaki geniş bir odanın ortasında bulanan altıgen masanın etrafında toplanmak için yerlerini alıyordu.

“Dacassyre’ ye haber verdim kürede gördüğümüz Diameld’ din batısında olanları.O esnada inde üç siyahla savaşıyordu.Thalmane’ nin oğlu Gillantirre tabiri caizse parçalarına ayrılarak daha önce gördüğümüz garip yaratığa döndü.Maalesef ejderha ruhlarının bulunduğu yeşil ziynet çalındı,” dedi uzun kuzguni siyah saçlarını bağlamış,yüzünde boş bir ifadeyle Enpheiram, Ryemond ve Aizallane e hitaben masaya giderken

“Ejderha ayrıldı mı peki?”

“Evet, "

“Beril taşını çalanı gördün mü?”

“Marjuarane isimli bir insan. Ben buraya gelmeden önce ormanda yakalanıp Lord Thalmane’ nin malikanesine götürülüyordu.En son duyduğum ise lord , onu konuşturmak için üç alt seviye büyücü tutmuş,”

“Peh! Zihin yüzücüleri kullan—“ diye sözlerini tamamlayamadan müdahale geldi ona diğer ikisinden daha uzun ve daha iri olan Ryemond

“Arkadaşlar artık masaya oturmuş durumdayız.Kendi aramızda değil birbirimizle konuşalım,” dedikten sonra aralarındaki en yaşlı olan Güney’ in Büyücüsü İnphar toplantıyı başlattı.Doğunun büyücüleri sohbetlerinin kesilmesinie dair herhangi bir tepkide bulunmamıştı.Kural belliydi.

“Batıda değişen bir şey yok.Siyah ininde Chrubergine şehrinin sessizliğe gömülmesinden beri kalmaya devam ediyor.” Dedi Buamad adındaki orta boylu,keskin bakışlı ve yüzü oval olan büyücü.

“Nasıl olmaz! Diameldin batı tarafında olanlardan haberiniz yok mu?” dedi heyecanla Aizallane adındaki aralarındaki tek elf olan

“Elflere ne olmuş ki.Onları umursayan mı var.Hem batı çok geniş bir coğrafya ve görme küresi sizde Aizallane! Kuzeye bakın orklar ve kiandorlar elfleri Lavieronna ormanından sürmüş.Barbarları da yerlerinden etmişler, cüceler ise dağlarına geri dönmüş,”

“Nasıl yani aralarındaki savaşı tek başına orklar mı kazanmış? “

“Trolleri de unutmamak lazım.”

“Nasıl oluyor da onlar birlik olabiliyorlar?”

“Sanırım birileri bunlara yardım etmiş, öyle değil mi Liora ve Derrial,” dedi İnphar sorgulayan bakışlarını bahsedilenlere yönlendirerek.

“Ne olmuş Lavieronna ormanı lazım bize! Elflerle uğraşacağımıza orklar daha kolay.Hem bizim ağaçlarla işimiz yok.Zaten—“

“Kuzey’ i bırakın Batıya bakın,” dedi Aizallane batının iki büyücüsüne kızgınlıkla bakıp sinirle önlerine görme küresini bırakarak

Nesnede şu an itibariyle gördükleri onları çok şaşırttı.Üç kara ata binmiş üç kara zırhlı yanlarında derilerinde garip çizimleri olan on tane elf cesedinin yeni biçimiyle sıra sıra yüksek ağaçların uzun bir şekilde sınırladığı aralarında krallığın batıdaki merkezine girmek için ara ara üç tane kapı bulunan yere yaklaşıyorlardı.Onları bekleyen Üç yüz tane elf askeri vardı.Kral Narallami önden öncüleri konuşlandırmıştı.Yüzerli sıra halinde dizilmiş elfler üç kıdemli komutanın emrindeydi.Kara Zırhlılar daha da yaklaşınca her bir sıradan öne deneyimli ve duyduklarına kulak asmadan, gördükleri ne kadar onlara acı verse de disiplinli ve korkusuz yirmi okçu çıktı.Düşmanları on tane cesedi önlerine alıp bekledi.Okçular oklarını saldığında yaratıklar atlardan indi ve aynı ağızla ‘Mai na pura Asdachen’ dediler.Önlerindeki cesetlerin derilerindeki çizimlerin uçları uzayarak karalara temas etmeden çok hızlı bir şekilde atılan altmış oku da havada yakaladı.Kara zırhlılar atlardan indi ve binekler sıvılaşarak on tane cesedin içine girip desenlerin uçlarına geçip bütün oklara akarak onları siyaha boyadı ve yönlerini değiştirerek elflere geri postaladı…

“Yeter daha fazla görmek istemiyorum,” dedi aralarındaki tek elf Aizallane,göz yaşlarına engel olamamıştı.

Öte yandan büyücüler şaşkındı duydukları kelime ‘Asdachen’ miydi?

Diğerlerinin çoğunluğu elfleri sevmeseler de onlara karşı duygusuzda olsalar topraklarında kara zırhlıların geride bıraktıkları yıkımı gördükten sonra küreyi kaldırmasına izin verdiler Aizallane’ nin.

“Sanırım dünyaya geri dönen tanrılardan birinin gücüne şahit olduk.Bunlar da müritleri olsa gerek,”

“Yanılıyorsun tanrılar bu dünyadan gitti.Yok onlar!”

“Bence de biri geri döndü ama—“

“Müritleri vasıtasıyla gizlice,”

“Eskilerden bildiğimiz kadarıyla tek bir tanrının dönmemesi gerekiyordu,”

“Peh! Onlara inanaırsan! Sanki tanrılarla konuşmuşlar,”

“Siyah ejderha bildiğim kadarıyla bölgesinde olan ondan habersiz bir müdahaleyi gözden kaçırmazdı.Nasıl oldu da hala görünmüyor,”

“Bence o da biliyor bir tanrının geri döndüğünü.Hem böyle bir gücü kim kullanabilir.Bu dünyada hangi büyücü bunu yapabilir.Onların dayandığı güç tanrının gücü bana sorarsanız,”

“Öyle de diğer üçü nerde peki? Hem neden ‘Asdachen’ desinler ve bir nevi cevap alırcasına gücü kullansınlar?”

“Elfler bu güce dayanamaz.Muhtemelen krallığa girip…” dedi ama devamını getiremedi İnpfar

“Sizce elflerle ne işi olabilir ki bunların,”

“Bunun cevabını hiçbirimiz bilmiyoruz ama duyduğum kadarıyla elflerin değerli bir taşı var öyle değil mi Aizallane.”

“Evet var ama doğu tarafında. Hem o taş ne ki onu arasınlar.Benim bildiğim alalade koca bir zümrüt ki senin aşağıdaki nehirde bulduğun safire benziyor Buamad.”

Diğer büyücüler Aizallane ile Buamad arasındaki muhabbete karışmadan dinliyorlardı.

“Sen hiç zümrüt taşına dokundun mu? Ya da çok yakından gördün mü?”

“Uzaktan gördüm ama Wairacas, Swaclon adındaki casustan duyduğum kadarıyla kraliyet büyücüsünün yaptığı koruma kalkanı üzerine işlenmiş özel bir seramik camın içinde onu kendine saklıyormuş,”

“Şunu söylemek istiyorum ki elf haklı. Bu büyük değerli taşların içlerinde barındırdığı bir güç var. Zira dokunduğumda bunu hissettim çünkü temasımla geriye doğru uçmam bir oldu,”

Diğer iki batının büyücüsü duyduktan sonra şaşırdı.

“Ben de bir koruma örtüsü yaptım ve onun üzerini kapattım.”

“Nasıl yani? Neye göre yaptın?”

“Tabii ki nehirde bulduğum bu taş hakkında Liora ve Derrial’ e bilgi sundum (uçma kısmını atlayarak) araştırmalar yaptık beraber.Bizdeki bu safir tanrıların bize bıraktığı –sayısını bilmiyorum ama- emanetlerinden biri.Eskilerin derledikleri kitaplarda okuduklarımıza göre bu taşların gücü oldukça etkiliymiş.Kara zırhlı olan bu ucubeler elflerin cesetlerini geri döndürmeden önce silahlarla yaptıkları bir nevi ayinde kullandıkları taşı gördünüz.Bence o da tanrılara ait.Yani—“

“Diyorsun ki sizdeki de tanrılara ait, muhtemel Wairacasdaki de öyle ki bence onu arıyorlar da batıda ne işleri var. Ayrıca da Dacassyre de olan Ametist taşı da var. Görünen o ki bu elemanlar tanrılara ait malzemeleri topluyorlar.Acaba neden?” diye lafa daldı Enpheiram

“Senin fikrine göre zümrüt için savaşıyorlar.Doğuda ametist var burada safir var.Onlarda da kuvars var.Ola ki zümrütü aldılar sonrasında ametiste mi gidecekler yoksa buraya mı gelecekler ya da daha kaç tane var bu taşlardan?”

“Öyle de bu yaratıklar burada ya da doğuda taş olduğunu nereden biliyorlar ki?”

“Haklısın da elflerde böyle bir taşın olduğunu nereden biliyorlardı ki almak için savaşsınlar.?”

“Orasını bilmiyorum Ryemond.Ayrıca arkadaşlar zümrüt sadece elflerde yok ki.Dünyanın bir çok yerinde küçüklü büyüklü geziniyor. Diamelddekinin emanet olduğu ne belli ki.Hem Aizallane sadece uzaktan görmüş.Onunki de tahmin zaten.Bizim konuştuklarımız da varsayım öyle değil mi?”

“O zaman Asdachen ismiyle güçlerini ifade eden bu karaların elflerle ne işi olabilir anlamış değilim.”

“Belki de Kötülük Tanrısı elfleri bu dünyadan kazımak istemiştir.İlk olarak ta krallıktan başlamak arzusundadır,”

“Senin bu dediğine katılırsak güneyli Quaraschar, O takdirde karanlık tanrı dünyaya dönme çabasında ya da bunun bir yolunu bulmuş demektir. Emanetlerini de bu tipler aracılığıyla topluyordur amacı neyse artık,”

“Metamorfoz’ u yapan tanrılar.Gidenler de on—“ diye tamamlayacakken İnphar, Buamad isimli büyücü altıgen masanın orta kısmına koruma örtüsü olarak ifade ettiğinin altında olan safir kristalini koydu.Örtüyü kaldırmadan önce diğerlerine işaret ederek asalarını masaya koymalarını kendisi de dahil ve saplarından tutarak ve etraflarına kalkan büyüsü yapmalarını istedi.Denilenler yapıldıktan sonra taşı ortaya çıkardı.

Safir göz alıcı renkte maviliğe sahip büyük bir taştı.Büyücüler bir süre bekledi ama taştan her hangi bir ışık ya da tehdit edici güç salınımı yaşanmadı.Nihayetinde asalarını ellerinden bırakarak kalkan büyüsünü de sonlandırarak yerlerine tekrar oturdular.Sonra ne olduğunu anlamadan şaşkınlık içinde bakakalarak (Doğunun üç büyücüsü hariç) asalar bir anda hareket ederek safirin önünde çember oluşturdular.Merkezdeki tanrısal malzemeden asaların topuzlarına birer birer mavi ışık salınımı olmaya başladı.Bu yayılım devam ederken taştan bir sis bulutu havaya yükseldi.Hayaletimsi bir yüz ortaya çıktı.Bu tanrıların emanetlerinin içine sıkıştırıp hapsedip cezalandırılanlardan birisiydi.İşte o yaratığın siluetinin büyücülere bakışı öyle şiddetliydi ki çok güçlü olan onlar dahil ölümlü yapıdakiler buna dayanamazdı.Akabinde dokuzu da transa girdi.Taştan mavi salınım topuzların her birine devam ederken büyücüler sanki biri emretmişçesine asalarının saplarını teker teker tuttu.Topuzlarda yoğunlaşan mavi ışık bu dünyaya ait olmayan silüetin bakışıyla sütunumsu bir şekilde değişik tonlarında ışınlar halinde her birinde havaya doğru yükselmeye başladı.

Onlar odanın tavanına ulaşmaya yakın asanın topuzlarının şekli değişme aşamasına giriyordu.Işınların yolculuğu tavana ulaşıp sona erince büyücülerin ellerinde tuttukları nesnelerin topuz olan her birinin ucu ejderha kafasına dönmüştü.Ağızlarından mavi ışıklar çıkan dokuz ejderha kafası tabiri caizse arzı endam ediyordu taşın etrafında.Ayrıca asaların sap kısmı kristalleşip onlarda ejderha kafası gibi safirin kristalimsi yapısında bir olmuştu.Masanın ortasındaki safir bir anda dağılıp dokuz parçaya ayrılarak kafaların ağzından girip kristalimsi sap kısmına ulaştılar.Sütunumsu ışınlar gizemli silüetin yönetiminde ejderhaların gözlerinden girerken asanın sap bölümü üç kısma ayrıldı.Ve ışınlar her tarafa doldu.Daha sonra kısımlar arasındaki sınıra dolan mavimsi ışınlar iki bölüm tarafındaki geçit gibi oldu.

Büyücüler hareket etmez halde sanki birer eşya gibiydi.Sadece bakabiliyorlar ve bilnç altlarına gördüklerini depoluyorlardı.Artık her bir kristal asanın üç bölmeli sap tarafındaki bölümler arasındaki sınırlarda devamlı hareket halinde olan mavinin çeşitli tonlarındaki ışınların içinden geçen küçük safir taşı kafaya yakın olan ilk yere ulaştı.Daha sonra asaların kristalimsi sap kısımları parçalanarak büyücülerin iki eline yapışıp bir nevi eldivenleri oldu.Her birinin ucundaki büyük ejderha kafaları parçalanıp aynı yapıda on parmağın uçlarına minik ejderha kafaları şeklinde oturdu.Asa parçalanmadan önce sap kısmının üçüncü bölümünde bulunan küçük safir taşı daha da minik parçalara ayrılarak kristal eldivenlerin içinde, üstünde geziyordu.Bu devam ederken eldivenlerde yıldırım etkisi olmaya başladı.Büyücüler aynı anda ellerini hareket ettirince minik ejderhaların ağızlarından yıldırım çıktı.Eğer onlar bu gücü kullanmak istiyorlarsa beraber ya da tek olarak safir taşı üçüncü bölmede olacaktı.Ardından eldiven tekrar parçalanarak kristalimsi sap ve ejderha kafası yeniden oluştu.Safir taşı ikinci bölmedeyken aynı şekilde büyücülere ateş gücünü ve ilk konumda yani ejderha kafasına göre üçüncü bölmede olduğunda buz gücünü verecekti.Önce asanın sap kısmı parçalanıp ejderha kafası on parça halinde parmak uçlarına giydirilip güç ilk olarak kristalimsi eldivenlerde oluşup daha sonra küçük ejderha ağızlarından tabiri caizse dışarı atılacaktı.Sonra eldivenler tekrar parçalanıp ejderha kafası yeniden tek olup asa yeniden oluşacaktı.

Safir taşı yıldırım,ateş ve buz gücünü aynı anda büyücülere sunmuştu.Hayaletimsi yüz ortadan kaybolunca ki gideceği yer Cypraqual dünyasında buraya ait olmayanların görebildiğii ancak ölümlülerin göremediği yeni oluşacak olan ‘Ölüler Köprüsü’ ydü.O gittikten sonra büyücüler transtan kurtuldu ve hepsi baygın halde yere uzandı.

Bir tanesi uyandı,ne kadardır yerde yattığını bilmiyordu. Etrafına ve diğerlerine de göz gezdirdi .Aizallane camdan dışarıya bakınca gözlerine inanamayarak ve de diğerlerini uyandırarak ‘Misafirlerimiz var,’ dedi.

DİAMELD’ İN BATI TARAFI

Üç kara zırhlı kara bineklerinin üstünde ve yanlarında on tane ölü elflerin dönüşüm geçirmiş dövmeli cesetleriyle krallığın merkezini sınırlayan sıra sıra dizilmiş uzun boylu ağaçların bulunduğu yere yaklaşıyordu.Önlerinde üç yüz tane elf askeri onları komuta edenlerle yurtlarını yakıp yıkanları tüm cesaretleriyle bekliyorlardı…

TEMMUZ 2015



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın fantastik roman kümesinde bulunan diğer yazıları...
Cypraqual Kolye: 14. Bölüm 2. Kısım
Cypraqual Kolye: 13. Bölüm 2. Kısım
Cypraqual Kolye: 13. Bölüm 1. Kısım
Cypraqual Kolye: 12. Bölüm 2. Kısım
Cypraqual: Kolye 10. Bölüm
Cypraqual Kolye: 12. Bölüm 1. Kısım
Cypraqual Kolye: 11. Bölüm
Cypraqual: Kolye 1. Bölüm
Cypraqual: Kolye 6. Bölüm
Cypraqual: Kolye 9. Bölüm

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Ağlasın Güz [Şiir]
Üç Yamalı Bohça [Şiir]
Sensin Yar [Şiir]
Bana Bir Sen Ismarlarsın [Şiir]
Sökük: 3 [Şiir]
Gözyaşı Kırıkları [Şiir]
Kaygan Yol [Şiir]
Perde [Şiir]
Bağ Bozumu [Şiir]
Bütün Dillerime Aykırısın Sen [Şiir]


Osman Altınbaş kimdir?




yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © Osman Altınbaş, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.