..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Öküzün rengini dışında, insanın rengini içinde ara. -Mevlânâ
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Türkiye > Ertuğrul ERDOĞAN




20 Şubat 2016
Merhaba Kristi  
Ertuğrul ERDOĞAN
Kristi, şu anda kim bilir nerelerdesindir? Ne iş yaparsın, hayatta mısın, öldün mü, bilmiyorum. 1975 yılından sonra uzun yıllar haber alamadım. Ama yıllar öncesinden yazdığım gibi sana yine bir şeyler yazmak istedim. Kristi, kim mi? Gençlik dönemlerinde şimdi ki gibi Facebook ve sosyal ağlar yoktu. O yıllarda İngilizcemizi geliştirmek adına “PEN FREND” yani “Kalem Arkadaşlığı” diye bir sistem vardı. Mahalledeki arkadaşlarımızla birlikte ben de Finlandiya’dan bir arkadaş seçtim. O dönemlerde öğrendiğimiz Mr. Brown İngilizcemiz ve sözlük yardımıyla çat-pat bir şeyler yazdık. Cevaplarını da heyecanla bekledik. Mektuplarımda Kristi’ye kendimi tanıttıktan sonra ülkemin doğasını, güneşin bolluğunu ve insanlarımızın sıcakkanlılığını anlatmıştım. Kasetlere doldurduğumuz seslerimizle selamlarımızı gönderdik. Karşılıklı gönderdiğimiz hediyelerle mutlu olmuştuk. Onun gönderdiği mumu hala saklarım. Umarım o da benim havlumu saklıyordur…


:EFG:
Kristi, şu anda kim bilir nerelerdesindir? Ne iş yaparsın, hayatta mısın, öldün mü, bilmiyorum. 1975 yılından sonra uzun yıllar haber alamadım. Ama yıllar öncesinden yazdığım gibi sana yine bir şeyler yazmak istedim.

Kristi, kim mi? Gençlik dönemlerinde şimdi ki gibi Facebook ve sosyal ağlar yoktu. O yıllarda İngilizcemizi geliştirmek adına “PEN FREND” yani “Kalem Arkadaşlığı” diye bir sistem vardı. Mahalledeki arkadaşlarımızla birlikte ben de Finlandiya’dan bir arkadaş seçtim. O dönemlerde öğrendiğimiz Mr. Brown İngilizcemiz ve sözlük yardımıyla çat-pat bir şeyler yazdık. Cevaplarını da heyecanla bekledik. Mektuplarımda Kristi’ye kendimi tanıttıktan sonra ülkemin doğasını, güneşin bolluğunu ve insanlarımızın sıcakkanlılığını anlatmıştım. Kasetlere doldurduğumuz seslerimizle selamlarımızı gönderdik. Karşılıklı gönderdiğimiz hediyelerle mutlu olmuştuk. Onun gönderdiği mumu hala saklarım. Umarım o da benim havlumu saklıyordur…

Şimdi ona yıllar sonra bir mektup yazmak istiyorum. Ulaşır mı bilmiyorum ama dünya küçük. Belki sözcükler, bir kuşun kanadında sınırların özgürlüğünü aştıktan sonra yaşıyorsa Kristi’nin kulaklarına, yaşamıyorsa da mezarına fısıldar…

Sevgili Arkadaşım Kristi,

O dönemlerde sana anlattığım gibi değil ülkem. Gerçi o dönemlerde de ülkemde sağ-sol diye yabancıların kışkırtmasıyla insanlarımız birbirine girmişti ama bugün ki gibi savaş ortamını hiç hissetmemiştik.
Senin ülken şu anda nasıldır tahmin edebiliyorum. Ülkenizin demokrasi anlayışı ve basına olan özgürlüğü ile yaşam kalitesinin yüksekliği konularında dünyada yapılan istatistiklerde önde olduğunuzu izliyorum. Bu yönden ülkenizi ve halkınızı tebrik ediyorum. Tabi ki bunu kolay elde etmediniz. Sizler de 1 ve 2. Dünya Savaşı öncesi ve sonrası dönemlerinde çok çektiniz. Ülkenizi bataklıktan ve cahillikten bir avuç Fin aydını ile Johan Vilhem Snellman’ın verdiği 1800 yılları sonundaki eğitim mücadeleleri takdire şayandır. Hatta bu aydınların mücadelesini anlatan Grigory Petrov’un “Beyaz Zambaklar Ülkesi” adlı kitabı büyük kahramanımız Atatürk, Harp Okulları’nda okutulmasını tavsiye etmişti.
Evet, şu anda Ortadoğu’nun ne halde olduğunu sizler özgür basınınızdan daha farklı izliyor olabilirsiniz. Türkiye dâhil birçok Ortadoğu ülkesi tam bir karışıklık içinde! Yabancı güçlerin şekillendirmeye çalıştıkları bu coğrafyada mezhep çatışması üzerinden örgütlerin cirit attığı ve Müslümanların Müslümanı nasıl yok ettiğini, vahşice birbirlerinin kafasını nasıl kesip videolarıyla İnternet üzerinden servis ettiklerini umarım seyretmemişsinizdir. Çünkü insan olanın o sahneleri seyretmesi hiç de kolay değildir.

Ülkemde bu karışıklıktan nasibini almaya başladı. PKK terör olaylarının arttığı ülkemizde “Barış Süreci” diye bir iki seneye kadar rahattık. Ama gelin görün ki, terörist örgütler bu dönemden faydalanarak ülkemizi bomba yuvası ve silah deposu haline getirmiş. Hatta ilçe ve şehirlerin mahallelerinde hendekler kazıp tonlarca patlayıcıyı buralara yerleştirmişler. Şimdi, onlar bunları yaparken, hiç mi halktan emniyet kuvvetlerine haber vermemişler. Veya o bölgenin yöneticileri veya emniyet kuvvetleri bunları engellemedi mi? diyeceksin… Neyse o sorunun yanıtını da İktidara bırakalım zira onların yanıtlaması gerekiyor. Şimdilerde Güney Anadolu Bölgemizdeki bazı İl ve İlçelere yerleşen teröristlere karşı operasyonlar emniyet kuvvetlerimizce hala devam etmekte. Ederken onlarca şehit de vermekteyiz.

Senin ülkende basın nasıl? Dur dur sen yazma, ben tahmin edebiliyorum. Her gazeteci özgürce istediğini yazabiliyor değil mi? Öyle yazısından dolayı tutuklama filan da yoktur. Değil mi? Burayı hiç sorma. Yazanlar kalemleriyle yazılarına nasıl şekil vereceklerini şaşırıyor. ‘Onu yazsam suç olur, bunu yazsam suç olur’ diye özgürce yazmakta oldukça zorlanıyorlar. Biz de medya ikiye ayrıldı. Bir iktidardan yana olan yandaş denen medya, diğeri de muhalif olanlar. Yandaş olan medya bal kaymak, iktidarı öven gazeteler ödül alır. Gazetelerinde devletin boy boy reklamları ile köşe olurlar. Patronları da ihale alır. Muhalif medyaya ise zırnık koklatılmadığı gibi, yazılarından dolayı iktidardan gelen baskı ile ya gazeteciler işlerinden olur, ya da açılan tazminatlarla boğuşmak zorunda kalır. Bazen de gazetelerine maliyeciler çay içmeye gelir!

Yazdıklarıma şaşırdın değil mi? Bizim ülkemizde öyle cahil bir kesim var ki? Daha iki kelimeyi bir araya getiremeyen, eline ne kitap ne de gazete almış, yalnızca TV’lerde dizilerin peşinde koşan ve yandaş yayın kuruluşlarının söylemleriyle beyinlerini doldurup sonra da seçim zamanında meydanlarda yalan yanlış söyleyen partililerin kul kölesi olup onlara oy verenler çoğunluktadır.

Sana o yıllarda ülkemin o eşsiz doğasından bahsetmiştim. Dağlarını, ovalarını, ormanlarını ve denizin güzelliklerini anlatmış, hatta oralardan resimler de göndermiştim. Şimdi maalesef ülkemin doğası şirketlerin maden aramaları ve taş ocakları nedeniyle tahrip edilmekte. Birçok orman saçları dökülmüş kel gibi sırıtmaya başladı. Hani sana anlattığım o romantik yağmurlar artık yok. İnsanoğlu dünyayı tahrip edince iklimlerde değişti. Yağmurlarda şiddetlendi, doğa, öfkesini insanlardan alıyor. Önüne kattığı masum insanları sürükleyip götürüyor… Ama bu zemini hazırlayanlar kendilerine çok güvenli yerler seçmişler. Bakalım, Allah huzurunda ne yapacaklar?

Kristi, gazetelerde bazen gözüme çarpıyor. İngiltere Başbakanı metroda halkla beraber görünüyor. Buna rağmen kimse ilgilenmiyor, herkes elindeki kitapla meşgul. Belçika veya sizlere yakın ülkelerdeki Başbakanlar da işlerine bisikletle gidip geliyormuş. Sizin ülkenin Cumhurbaşkanı veya Başbakanı da böyle mi? Bu konuda biraz yazar mısın? Şimdi sizin ülkede nasıl diyeceksin? Ama ben biliyorum ki, bunu özgür basınınızdan mutlaka okumuşsundur. Bizdeki yöneticiler Cuma namazına veya bir yerden bir yere giderken arkasında bir Mercedes kuyruğu olur, inan seyretmesi dakikalar alır! Korumalar mı? Onun sayısını hiç sorma!

Geçenlerde yine bir gazetede okumuştum. Sizin ülkenizde Diş Fakülteleri kapanıyormuş! Arkadaşım olur mu öyle iş! Bizim ülkemizde diş doktorlarına çok ihtiyaç var. Halk bütün bu olumsuz gelişmelerden dişini sıka sıka dişlerini yok etti. Şimdi de Aile Hekimlerinden sonra, her ailenin ‘Diş Hekimi’ olacakmış. Aslında güzel uygulama değil mi? Keşke küçük yaşlarda dişlere sizler gibi önem verseydik de, bu kadar masrafa ülke olarak girmeseydik. Artık yeni yeni şehir hastaneleri açıyoruz. Toplum maalesef hasta durumda… Yeni yeni hastanelere çok ihtiyaç var. Düşünebiliyor musun, yılda 660 milyon kez hastaneye gitmişiz! Yani sizin nüfusunuzun tam 12 katı insan hastanelerde çare aramış. Hatta bir yılda acile giden insan sayısı 100 milyonu geçmiş! Sahi siz sağlıklı toplumu nasıl yarattınız? Bana yazar mısın?

Sizin ülkenizde çalışanların durumu nasıl? Aldıkları maaşlar veya gelirleri ay sonunu getirmeye yetiyor mu? Asgari ücret kavramı ve taşeron durumu sizde de var mı? İşçilerinizin sendikalaşma durumu nasıl? Biz de 11 milyonu geçkin işçi var ama onda biri ancak yani 1 milyondan fazla sendikalı var… Niye mi az? Patronlar böyle istiyor ve çalışanlar işten atılma korkusu ile haklarını artık aramakta zorlanıyorlar. Aradıklarında da ne yazık ki iktidarın biber gazı ve polisin copuyla karşı karşıya kalıyorlar… Zaten sokakta haklarını arayanlar da pek kalmadı sayılır. Ücretlerin azlığından çalışanlar, yetmeyince bu açıklarını bankalardan borç alarak kapattılar. Bankalar leblebi gibi kredi kartı dağıttı. Hazırlıksız yakalananlar bilinçsizce borçlandılar. Borçlandıkça bankalara koştular. Borçlarını borçla kapattılar. Şu anda ülkenizin beşte biri insan yani 1 milyon 300 bini geçmiş durumda… İcralık dosya mı, onu da hiç sorma…

Kristi, senin ülkende kadının hakları nasıl? Sana o yıllarda bu konulardan hiç bahsetmemiştim. O yıllarda da özellikle doğu bölgelerimizde kadının adı yoktu. Ve hala da yok… Son yıllarda kadına şiddet öylesine arttı ki, anlatamam. Haberlerde artık trafik kazaları gibi kadının öldürülmesi toplumca kanıksandı. Kadın kuruluşları da yürüse, Bakanlıktan acil durum butonu da çıkartılsa kadına şiddetin önünü alamadık. Bu konuda zaten ne televizyonlarda ne de başka platformlarda ciddi bir tartışma yapmıyoruz. Toplum televizyonlarda seyredip geçiyor. Onların daha önemli konuları var. Mesela, Başkanlık konusu şu sıralar revaçta. Onunla yatıyor, onunla kalkıyoruz… Neyse bu Başkanlık konusunu bir kenara bırakalım. Biz onu içimizde halletmeye çalışacağız. Gelişmeleri özgür basınınızdan duyarsınız…

Arkadaşım, mektubunu daha fazla uzatmayım. Daha adalet, eğitim gibi önemli konular vardı. Ülkemde de sorunlar bitmiyor. Keşke sana güzel şeyler yazabilseydim. Ama ülkemin şu andaki durumu maalesef bu… Türkiye’ye gelmek istersen bekleriz. Bunları okuduktan sonra sakın için kararmasın. Güzelliklerimiz hala bitmedi. İnsanlarımızın sıcakkanlılığı ve barıştan yana olan umutları hiç bitmedi…

Güzel günlerde buluşmak ümidiyle sana ve ülkene selamlar…

Ertuğrul Erdoğan
Şubat 2016/Bur



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın türkiye kümesinde bulunan diğer yazıları...
Bir Kumpasın Hikayesi
Kitap Fuarına Bomba Düştü!
Peygamber Ocağı
Benzin 15 Tl Olursa Şaşırmayın!..
Başbakan Kaç Kez Gitti?
Ölüm Yelekleri
End Minute!
Obama'ya Mektup
Abd Bizden Ne İstiyor?
Bir Daha...

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Kıçı Açık...
Kadınlar "Dimdik Ayaktayız!"
Beyoğlu Beyoğlu Dedikleri
Asgari Ücretliler İyisiniz İyi!
Nihat Doğan'a Uzanan Eller Kırılsın!
Bol Şanslar!
Demokrasi Güneş Gibidir
de Get Bayburt...
Çocuklarınızı İyi Dinleyin
Nıglıç Ilkasay Relemilek (*)

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Eğer Bir Gün Ölürsem... [Şiir]
Sarı Ev [Şiir]
Marangoz [Şiir]
Sen Ağlama Bebeğim [Şiir]
Seninle [Şiir]
Bursa'da Kar [Şiir]
Sevda [Şiir]
Büyük Balık [Şiir]
Seni Kalbime Gömeceğim [Şiir]
İnsanız [Şiir]


Ertuğrul ERDOĞAN kimdir?

" Daha yaşanabilir bir dünya için, herkesin yapabileceği güzellikler mutlaka vardır. Bunun için, Yaşamın gerçekleri ile tanışmak düşünmek ve düşündüklerimizi hayata geçirerek insanların daha mutlu yaşamlarını sağlamak için birlikte yol alalım.

Etkilendiği Yazarlar:
Aziz Nesin, , Dostoyevski, Gogol, Çehov, Yaşar Kemal


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Ertuğrul ERDOĞAN, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.