..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Zamanı gelen bir düşüncenin gücüne hiçbir ordu karşı koyamaz. -Victor Hugo
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > İnceleme > Toplumbilim > Cemal Zöngür




2 Ocak 2017
Halep'in Düşmesi ve Türkiye'nin Geleceği  
Gerçeklerden kkorkup kaçanlar, tarihi doğru anlatmazlar

Cemal Zöngür


Gerek bölgesel açıdan gerekse her iki ülkenin sınır olması bakımından Suriye’deki tüm gelişmeler ve de değişimler, artık bundan sonra doğrudan Türkiye’yi de etkileyecektir. Çünkü Türkiye yönetimi eskiden olduğu gibi günümüzde de gerçeğe ve kendi özüne dayanmayan siyasi politikasızlığı yüzünden sürekli bataklığın içerisine düşmektedir.


:EDB:
HALEP’İN DÜŞMESİ VE TÜRKİYE’NİN GELECEĞİ

Halep ile Türkiye’nin ne alakası var? Diyeceklerin olduğunu biliyorum. Ancak şu soruyu sorarak devam edersek her şey daha net anlaşılacaktır. Türkiye’nin Başika, Menbiç ve El Bab’la ne alakası varsa? Helep’in durumu da aynı şekildedir.
     Başta Türkiye olmak üzere diğer emperyalist güçler 2011 yılından itibaren aniden Beşar Esad’ı diktatör ilan etmeleriyle başlatılan savaş ve en son Halep’in düşmesi, Türkiye açısından pek hayra alamet bir durum değildir. Bu alanda at oynatan NATO güçlerinin kayıp ve zararları yok denecek kadar az iken, Türkiye’nin kayıpları hâlâ gizlenmektedir.
Türkiye düştüğü bu bataklık içerisinden kolayca çıkamayacağı için akıbeti tehlikede demektir. Bu düşüncemizi şu gerçekliklere dayanarak ifade edebiliyoruz.
     Sözde Türkiye’nin imanı tam devlet yöneticileri, Avrupa ülkelerini ve oluşturulan NATO birliğini Hıristiyan Kulübü olarak nitelendirip eleştirirken, sürekli bu güçlerin arkasında gitmesini, Türkiye toplumu neden tartışıp eleştirmemektedir?
Ve bunun sonucunda değil midir? Can ciğer Müslüman kardeşim dedikleri Beşar Esad’a aniden düşmanlaşıp saldırmak hangi ahlâk ilkelerine dayanmaktadır? Bunun gibi daha nice çarpık ve aptal politikaları anlamayan ve de görmeyen bir topluma ne söylenebilir? Onun için bizim ülkemizin hem yönetimi hem de halkı bir acayip garipler topluluğunu oluşturmaktadır.
Devletin her dediğini ve siyasal politikalarını olduğu gibi doğru kabul edip, arkasından da vay efendim Gâvur dünyası bizi sevmediği için hep işlerimize burnunu sokuyorlar diyerek dert yanan bir halka, en hafif şekliyle papağanlar korosu denilebilir.
Yok! hayır haksızlık yapılıyor denilecek olursa, devletin bu çarkçı siyasi politikalarını eleştirmeyip yerden yere vurmayan bir topluma başka ne söylenebilir ki? Böyle bir toplumun asla dert yanma gibi bir hakkı bulunmamaktadır. Bu düşünceleri kanıtlayan olayların hangisinden başlayacağımıza bile zor karar vermekteyiz.
Örneğin Türkiye bundan tam altı yıl öncesinde, Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad ile her türlü can ciğer kuzu sarması şeklinde birbirlerine gösterdikleri iltifat ve methiyeleri hatırlayanlar inanıyorum ki şok olacaklardır.
Her iki devlet yönetimi düşman çatlatırcasına, Müslüman kardeşlik ve en yakın sınır komşusu naraları atarlarken, nasıl oldu da bir anda Beşar Esat nezdinde Suriye yönetimini Diktatörlükle suçlayıp, savaş ilan ettiler?
Ve 2011 yılından önce istisnaların dışında Suriye’de insan hakları ihlali ve katliamların varlığından bahseden bir Türkiye yetkilisi neden çıkmadı? Ne zaman ki NATO güçleri Esat yönetimine saldırı kararı aldıysa, işte o zaman Türkiye devlet yönetimi ve birlikte hareket eden Papağan korosu anında Esad’ı Diktatörlükle suçlamaya başladılar.
Bu da göstermektedir ki, her zaman olduğu gibi Türkiye’nin vizyonsuz ve cahil yöneticileri ile buna eşlik eden sürü korosu, mevcut durumu eskiden olduğu gibi mezhepsel açıdan ele alarak, NATO’nun emrinde nasıl kullanıldıklarını örtme çabası içerisindedirler.
Halbuki Suriye’deki mevcut sorunun temel kaynağı Sünni ya da Alevi şeklinde mezhepsel bir durum değildir. Çünkü Şiilik hem Alevilik değildir hem de Sünni ve Şiilik aynı gerici karakteri taşıdıklarından, kendi iç çatışmaları hiçbir zaman ülkelerinin dışını etkiyecek nitelikte olmamıştır. Ne zaman ki Emperyalist güçler parmağını soktularsa, işte o zaman sorun Suriye sınırlarını aşarak Türkiye ve diğer bölgelere de bulaşmış oldu.
Bir taraftan Amerika’nın hava, Türkiye’nin ise kara saldırıları devam ederken, diğer taraftan da Suriye yönetiminin baskısı altında kalan halk, mecburen sığınmacı durumun düşürmüştür.
Bu durumu siyasi menfaatine çevirmeyi düşünen Türkiye yönetimi, emperyalistlerle hazırlamış oldukları cehennem yaşantısını, cambaz tüccar misali mülteci severliğe dönüştürüp, dünyanın en iğrenç politikasına imza atmıştır.
İşte kısaca Suriye’de savaşın nasıl başladığını ve Türkiye toplumunun büyük bir çoğunluğu düşünmeden, devlet yönetiminin her dediğini onaylaması yüzünden, korkarım ki Suriye halkının yaşadıklarına benzeyen durumun, Türkiye toplumunun başına da gelecek gibi görünmektedir.
Gerek bölgesel açıdan gerekse her iki ülkenin sınır olması bakımından Suriye’deki tüm gelişmeler ve de değişimler, artık bundan sonra doğrudan Türkiye’yi de etkileyecektir. Çünkü Türkiye yönetimi eskiden olduğu gibi günümüzde de gerçeğe ve kendi özüne dayanmayan siyasi politikasızlığı yüzünden sürekli bataklığın içerisine düşmektedir.
Devlet ve toplum olarak batı ülkelerini Gâvur ve Hıristiyan Kulübü olarak nitelendirip arkasından Arap İslam gericiliğine sarılırken, diğer taraftan da Avrupalıların her işti rakının içerisinde bulunması akıllara ziyan bir politikadır.
Türkiye’nin Müslüman kardeşim dediği halklara ve ülkelere karşı, emperyalistlerin yanında yer alıp saldırmasını haklı gösterecek bir düşünce varsa, bu anlayış insanlıktan nasibini almamış demektir.
Çünkü Türkiye yönetimi her türlü cambazlığı oynayarak, NATO güçleriyle Esad rejimini devirmeye çalışırken, diğer taraftan Esad’ın ayakta kalmasını sağlayan Rusya Federasyonu ile yakın ve daha sıcak ilişkiler geliştirmesi, bir devlet yönetimi için dünyanın en adi politikası anlamına gelmektedir.
Denilebilir ki bu devletlerarası siyasi çıkar ilişkilerine dayanmaktadır. Doğrudur; ancak Türkiye’nin yaptığı ilkesizlik biçiminde değildir. Türkiye devlet yönetimi her icraatında hiçbir ahlâk kuralı tanımadan yüz doksan derece çark ederek politika yürütmektedir.
Benzer şekilde Selçuklular ve Osmanlı’da bir anda kıtalara hükmetmesine rağmen, gerçekçi bilimsel ve akla uygun siyasal politikalardan yoksun olması yüzünden, uluslararası literatürde bugün adını kimse anmamaktadır.
Bundan hiçbir ders çıkarmamış olan Türkiye devlet yönetimi de siyasal ve çıkar ilişkilerinde, Osmanlı’ya benzer şekilde bir anlık içgüdüsel duygularla, mevcut her fırsatı kendi menfaatime çeviririm hesabıyla Suriye’ye saldırması aslında en büyük kötülüğü kendine yapmaktadır.
Daha öncede ifade edildiği gibi Türkiye her zaman Truva atı gibi her yere koşmayı seven ve her olaya burnunu sokmayı büyük bir marifet sayıp, bilim ve mantık dışı hareket etmesi neticesinde, hâlâ gelişmekte olan ülkeler kategorisinde değil midir?
Akılcı ve bilimsel felsefeye göre hareket eden devlet yönetimleri ise gerek bölgesel açıdan gerekse küresel olarak ortaya çıkan her olayı, kendi menfaatine çevirecek mantıkla asla bakmazlar.
Meydana gelen olayların temelindeki kültürel siyasal, ekonomik, coğrafi ve askeri noktaları derince analiz ettikten sonra, ne zaman ve nereye kadar kendilerini ilgilendiğine bakıp soğuk kanlı bir şekilde siyaset ve ekonomik çıkar politikaları uygularlar.
Türkiye devlet yönetimi ise olayların kültürel, siyasal, ekonomik ve askeri boyutunu hiçbir zaman incelemeden, adeta mahalle kabadayısı gibi her olayı menfaatime çeviririm mantığıyla, içgüdüsel egoist duygularla yaşayan toplumlara has bir özellik taşımaktadır. Ve Müslüman Türklerin alışkanlık haline getirdikleri bu ölçüsüz ve düşüncesiz özelliklerini bilimsel olarak şu şekilde açıklayabiliriz.
Her şeyi ile İslam adına egemenlik kurmuş olan Selçuklular, Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti’ni yönetip idare edenler Türk kültürü, Arap İslam Kültürü ve Avrupa yaşam tarzı arasında çok derin bir bocalamayı yaşamışlardır ve hâlâ yaşamaya da devam etmektedirler. Müslüman Türklerdeki bu anlayış içgüdüsel olup, aslında hepsi olmaya çalışırken ancak hiçbirisi olamayan büyük bir Nihilizmdir.
Çünkü sözde Türklüğüne sahip çıkarak etnik milliyetçilik yapanlar, devlet yapısında ve günlük yaşamlarında gerçek Türk dili ve kültürel değerlerini yaşatmaları hep sözde kalmıştır.
Bunun yerine Fars ve Arap dilini kullanıp, İslam kültürüne göre en az dokuz yüzyıl yaşayıp kendi dil ve kültürlerini unutma noktasına gelmeleri, Türk diline en büyük düşmanlık değil midir?
İkinci bir önemli çelişki, Anadolu’ya yerleşen Müslüman Türkler, bu defa temel kültürel dil ve din yapılarını Arapça ve Arap İslam kurallarına göre yaşatırken, diğer taraftan Doğu Avrupa ülkelerinden önemli sayıda göçmen nüfusu Anadolu’ya yerleştirmeleriyle tam bir karmaşalar yumağını meydana getirmişlerdir.
Ve buna ilave olarak Anadolu’da yerleşik olan Rum, Yunan, Bizans ve Ermenilerin kültürel ve yaşam şekilleri ile Balkan göçmenlerinin din, yaşam ve kültürleri ortak özellik taşıması neticesinde, Osmanlı yöneticileri cahil ve bilgisizlikleri yüzünden bilimsel bir sentezlemeyi becerememişlerdir.
İşin içerisinden çıkmayacaklarını görünce tek çare olarak Müslümanlığa sarılarak bu kördüğümden kurtulacaklarını düşünmüşlerdir. Ancak yaşananlardan ve gelinen noktadan da anlaşıldığı gibi, Osmanlı’nın bilim, mantık ve düşünceden uzak içgüdüsel yaşamı, büyük bir kültür dejenerasyonu yaratan devşirmeciliği ortaya çıkarmıştır.
Devşirmecilik ise; bugüne kadar kabul edilen bilimsel felsefelerden hiçbirisine dayanmayan ve aynı zamanda kendine has bir kuralıda olmayan soysuzlaştırmadan (Dejenerasyon) başka bir şey değildir.
Örneğin bugün hâlâ devam eden bu devşirme mantık, sözde Türklüğe sahip çıkma içgüdüsüyle kuru bir milliyetçilik yaparken, diğer taraftan Arap İslam dil ve din kültürünü, Türklüğün ulusal yapısıymış gibi görmesi, tam anlamıyla özünü inkâr etmektir.
Daha farklı bir örnekse; Anadolu’da var olan Hıristiyan toplulukların Avrupai yaşam kültürleriyle birlikte, diğer batılı ülkelerle yürütülen ilişkiler sonucunda etkilenen Türk yönetici ve toplumu, hastalık derecesine varan taklitçi bir karaktere sahip olmaları.
İfade etmiş olduğumuz bu devşirme kaynaklara diğer olumsuzluklarda eklendiğinde, sadece Anadolu’da adı var olan ancak gerçekte ise ne Türk ne Arap ne de Avrupalı olamayan, doğrusu ne olduğu tam olarak bilinmeyen anormal bir toplumsal şekil meydana gelmiştir ki, bunun bilimdeki adı hiçliktir. (Nihilizmdir)
İşte geçmişte ve günümüzde Türkiye’yi yönetenler, belirtmiş olduğumuz bu devşirmeci paranoyak anlayışla, ne kendi içerisindeki toplumsal sorunları çözebilmiştir, ne de diğer ülkelerle doğru ve ilkeli bir siyasal ilişki geliştirmişlerdir.
Türkiye’nin bu ilkesiz ve her yöne çark eden siyasal politikaları yüzünden değil midir? Kendi içinde yüz yıllara dayanan sorunları bitirmeden, kalkıp Suriye’ye demokrasi getireceğim demesi, dünyanın en aptalca yürütülen siyasi politikasıdır. Ve bu ilkesizliğin ağır sonuçları ilerleyen zamanlarda derince görülecektir.
İşte o zaman iş işten çoktan geçmiş olacağından, Türkiye toplumu yine kaderimdir deyip sünger misali tüm olumsuzlukları içine çekip kendi kendine çürümeye devam edecek. Halep’in düşmesi de buna en sağlam kanıt niteliğindedir. Çünkü NATO ile birlikte hareket eden Türkiye, Suriye’deki yenilgiyi hâlâ kabul etmiş görünmemektedir.


Cemal Zöngür




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın toplumbilim kümesinde bulunan diğer yazıları...
Avrupa'daki Türklerin Yaşamı ve Dünyaya Bakışları
Hacı Bektaşı Veli Kimdir?
Lider Kimdir; Bir Lidere Sonsuza Kadar Nasıl Güvenilir?
Kadın Cinayetleri ve Trafik Kazaları Neden Önlenemiyor?
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (5)
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (3)
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (4)
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (2)
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (1)
Ticaretin Doğuşu, Kapitalizm, Sosyalizm ve Tüketici Analizi - 3 -

Yazarın İnceleme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Türkler Şamanist mi Kalsaydı?
Şii Fars ve Araplara Neden Alevi Denilmektedir?
Türkiye Siyasetini Tıkayan Etkenker (Araştırma Yazısı)
15 Temmuz 2016 Darbesinin Esas Planlayıcısı Kimdir?
Müslüman Türklerin Kurtuluş Savaşı Hikayesi ve Temelsizliği
Türkiye Sosyalistleri ve Burjuvazi Artık Konuşmasın (1)
Gelin Siyasal İslam'ı Birlikte Tartışalım
Türkiye'nin Temelsiz Siyaseti ve Carablus Çıkmazı
Kimlik ve Kişilik Üzerine
Mahalli Seçimler ve İlkesizlikler

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Tbmm'de Yedi Maddelik Anayasa Değişikliği Neyi Çözer? [Deneme]
Lider mi Toplumu Şekillendirir; Toplum Mu Lideri? [Deneme]
Hz. Ali ve Ehlibeyt Alevi Midir? [Deneme]
Dinlerin Doğuşu ve İslam'ın Gerçek Özü (3) [Deneme]
İşte Türkiye'nin Yaşam Kalitesi ve Mutluluk Karnesi..! [Deneme]
Dinlerin Doğuşu ve İslam'ın Gerçek Özü (1) [Deneme]
Dinlerin Doğuşu ve İslam'ın Gerçek Özü (2) [Deneme]
İslamiyet Yeniliğe Açık Bir Din Midir? [Deneme]
"Türkleri Yeniden Tanımak" Araştırma Kitabımı Yazma Nedenim : [Deneme]
Bir Toplum Hak Ettiği Şekilde Yönetilir [Eleştiri]


Cemal Zöngür kimdir?

Ben Cemal Zöngür, Anadolu Üniversitesi Kamu Yönetimi mezunuyum. Sosyoloji, Tarih ve Siyaset üzerine araştırmalar yapmaktayım. Yayınlanmış bir kitabımın dışında çeşitli gazetelerde yüzden fazla makalelerimde yayınlanmıştır. Ve iki kitap dosyam yayına hazır durumdadır.

Etkilendiği Yazarlar:
Tam bağımsız Tarih ve Siyaset üzerine yazan her Yazar


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © Cemal Zöngür, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.