..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Şiir, tarihten daha felsefidir ve daha yüksekte durur. -Aristoteles
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > İnceleme > Toplumbilim > Cemal Zöngür




6 Ocak 2018
Güven ve Güvemsizliğin İnsan Karakterine Etkisi  
Kişilik Öz Güven İnsanı, Tanrısı Kadar Koruyan Bilgiyle Mümkündür.

Cemal Zöngür


İnsan beyin yapısının büyüklüğüne bağlı olarak bilinç ve düşünebilme yetisiyle, doğadaki diğer tüm canlıları geride bırakmaktadır. Bu sayede tüm canlılardan ayrıldığı gibi bilinçli bir korku ve korunma psikolojisiyle, sağlam bir güven duygusuna ihtiyaç duyarak yaşar.


:AFA:

     

Canlılar için güven duygusu yemekten içmekten daha önce gelen temel bir edimdir. Kendisini güvende hissetmeyen hiçbir canlıda açlık ya da farklı duygular kolayca harekete geçemez.

O anda en yüksek derecede kendisini gösteren duygu korkudur ki, zaten korkunun yükselmesiyle güven veya güvensizlik düşüncesi ortaya çıkmaktadır. Korku duygusuyla oluşan güven hissi, tüm canlı türlerde gizlenme, saldırma, kaçma, ses, salya vb. gücünü kullanarak kendisini sağlama almaya çalışır.

Güvencede olduğunu anladıktan sonra diğer yaşam faaliyetlerini gerçekleştirmeye başlar. Hayvanİ türler için güven duygusu bu şekilde bir etkiye sahipken, insanlarda daha farklı ve zorluklar içerisinde geliştiğini görmekteyiz.

İnsanın kendinde güven oluşturmasında en büyük zorluk, korkunun nereden, ne zaman ve nasıl geleceğini önceden kavrayacak kıvrak bir zekaya sahip olup olmamaya bağlıdır. Aynı zamanda buna karşı korunma yöntemlerini geliştirmesi için de, bilinç yapısında bilgi, teknik ve tecrübelerin olması şarttır.

Bunlar yaratılmadan sadece doğal hayvani güdülerle kendisini korumaya çalışırsa, rakiplerinin planlı saldırılarına karşı baş edemeyeceği gibi, hiçbir zaman güvecede de olamaz.

Bir insanın doğal hayvani özelliklerden ve korunma biçiminden kurtulup, insani duyguların mevcut olduğu kişilik veya karakterle yaşayabilmesi için, her şeyden önce özgür düşünce ortamına bağlıdır.

Özgür olmayan hiçbir insan hayalindeki insani özelliğe asla kavuşamaz. Bu yüzden güven duygusu insanda iki aşamalı bir yapı taşımaktadır. Birincisi doğal hayvani korunma ve yaşam, ikincisiyse can güvenliğinden emin olmadan başka bir adım atamamasıdır. Kişinin ihtiyaç duyduğu ya da mecbur olduğu bu iki aşamalı güven yapısına kavuşmasını sağlayan temel mekanizma, insanın beyin ve bilinç özelliğindeki farklılıktır.

İnsan beyin yapısının büyüklüğüne bağlı olarak bilinç ve düşünebilme yetisiyle, doğadaki diğer tüm canlıları geride bırakmaktadır. Bu sayede tüm canlılardan ayrıldığı gibi bilinçli bir korku ve korunma psikolojisiyle, sağlam bir güven duygusuna ihtiyaç duyarak yaşar.

Çünkü korku duygusu özellikle insanlarda büyük travmalara yol açtığından, doğal savunma yöntemi insan için yeterli gelmemektedir. Mecburen yeni tedbir ve teknikler geliştirmek zorundadır. Öncede belirtildiği gibi korku hayvanlarda, insanlardaki kadar büyük travma yaratmayıp sadece tedirginlik görülür. Eğer tehlike ölümle sonuçlanmazsa hayvan yaşamını kaldığı yerden aynı şekilde devam ettirir.

Korku bir insan tarafından küçük ya da büyük şekilde hissedilip gerekli güven ortamı sağlanmadıkça, o insanın düşüncesi eksik ve bir sürü karmaşık duygularla dolar. Çare üretemediği anda kendisini güvencesiz hissedip kendi kendisini imha edebilmektedir.

Tam da bu noktada insan ve toplum için güven nedir, ne anlama gelmektedir? Bunun nasıl sağlandığını anlayabilmenin yolu, insanın bireysel ve toplumsal yaşam psikolojisine bakmaktan geçmektedir.

Tarih öncesi çağlar incelendiğinde, insanlar ikişerli veya en fazla on kişilik gruplar şeklinde, hayvanların yaşamına benzer doğal bir güven hissiyle hayatını sürdürüğü görülür. Aile ve büyük topluluklar halinde yaşamaya başladıkları andan itibaren, bilinçli bir korkuyla birlikte, bilinçli korunma ve güven duygusu oluşmaya başlamıştır.
                                                       
Buna sebep olan nedenlerden bir tanesi, insanın zeka yapısının sürekli gelişmesiyle, özellikle kendi cinsi tarafından bilinçli saldırıların artarak devam etmesidir. Eğer insanlar bilerek ve tasarlayarak birbirine saldırmamış olsalardı, korunma ve güven duygusu hayvanlarda olduğu gibi doğal bir ortamda devam edecekti.

İnsanın beyin yapısı, doğadaki diğer tüm canlı ve cansız varlıkların hepsinden hem büyük olması hem de sınırsız bir fonksiyonel özellik taşıması nedeniyle, yaşam ve güven duygusunu sürekli yenileyerek farklılaştırmaktadır.

Aynı zamanda hızlı şekilde değişim gösteren devrimci bir zeka ve bilinç, olumlu ve olumsuz yaşama kapı aralamaktadır. Böyle bir zeka yapısına sahip insan, bir taraftan harikaları yaratırken diğer taraftan olumsuzlukları da icat eden tek canlıdır.

Kıvrak zekasıyla yaşanan tüm olumsuzluklardan ders çıkarıp, güven duygusunun ne kadar önemli olduğunun bilincine varan insan, bununla ilgili teorik ve teknik araçlar üretmeye başlamıştır. Bu noktadan hareketle insanda oluşan güven ve güvensizlik duygusunu iki şekilde ele alabiliriz. Birincisi Bireysel olarak kişinin bilgi, eğitim ve kültür yapısına dayanan öz güven. İkincisi toplumsal ya da devletler sistemiyle oluşturulan güvencedir.

Bireysel öz güven; kişi edinmiş olduğu eğitimin nitelik ve derecesine, toplumsal yapının siyasal, inançsal, kültürel özelliklerine bağlı şekilde oluşan bir karakterdir. Öz güveni kazanmış kişiler ve toplumlar, güvenlik sorunu başta olmak üzere diğer sosyal hayatın önemli bir kısmını, bireysel ya da grupsal olarak demokratik çerçeveler içerisinde kendileri geliştirip sağlarlar.

Bireysel ve grupsal gücü aşan durumlarda ise, devlet ve toplum olarak el birliği yapıp, çözümler üretilerek daha güvenli yaşanır. Bazı kişiler hiçbir eğitim ve kültüre sahibi olmadan, kendi doğal yapısı gereği öz güvenli bir karakter gösterseler de, bunlar istisnaları oluşturur. Aynı zamanda liderlik özellikleri yoksa kendi şahsından başka kimseye faydası bulunmaz. Bu yüzden toplumsal ve genel kaideyi değiştirmemektedir.

Toplumsal veya devletsel öz güven; bireysel ve grupsal oluşumların gücünü aşan durumlarda, devlet eliyle oluşturulan yapılara verilen addir. Devlet yönetimleriyle oluşan güven veya güvelik duygusu yine devletlerin demokratik olup olmamasına bağlıdır.

Demokratik olmayan otoriter, totoliter, diktatör, Şeriat vb. yönetimler, bir kısım insanlara güven sağlarken diğer birçok kesim için tam tersi güvensizlik oluşturmaktadır. İfade edilen yönetimler her zaman kendi emrinde kullanacağı veya düşünce bakımından en yakın gördüğü kesimleri daha koruyucu ve kollayıcı davranır. Aynı zamanda bunları diğerlerinin üzerinde bir baskı aracı olarak ta kullanmaktadır.

Gerçek demokratik yönetim yapısına geçmeyen toplumlarda, devlet tarafından korunan ya da desteklenen kesimlerin çoğunluğunda öz güven hiçbir zaman gelişmemiştir. Bunu devlet bilinçli olarak yaratmaktadır. Çünkü öz güveni oluşan bireyler veya toplumlar, devlete belirli noktalarda ihtiyaç duyar. Diğer alanlarda kendi öz güvenlerine dayanarak yaşadıkları için devlete kul olmazlar.

İfade edilen sistemler bireyleri sürekli büyük bir korku (Fobi) psikolojisi içerisine sokarak eğitirler. Korku psikolojisine kapılan kişi her zaman kendisine yardım edecek maddi ve manevi bir güce ihtiyaç duyar. Bu da doğal olarak kişinin öz güven kazanmasını tamamen engelleyip güvensizliğe sürüklemektedir.

Böylece devlete kulluk derecesinde bağımlılık gösterilmesi, bilgi ve kültürel olarak çağın gerisinde hareket eden devlet ve toplumsal yapılarda görülür. Çünkü her şey devletin iradesine bağlıdır. Devletin iradesi bittiği ya da zayıfladığı durumlarda, bu kesimlerin yaşamı da tamamen hüsran olur.

Bağımlılık beyin ve bilinç yapısını köreltiğinden, ne yana ve nereye savrulacağını hiçbir şekilde düşünüp bilemez. Büyük bir belirsizlik içerisinde önüne gelenin kullanabileceği zavallılar durumuna düşürür.

Onun için herhangi bir şeye tapınma mantığında ya da ondan başka bir yaşam şeklini düşünemeden bağımlı olarak yaşamak, öz güveni olmayan bilinçsiz toplum veya bireyler demektir. İfade edilenlerden de görüldüğü gibi, kişinin öz güven kazanması diğer tüm maddi ve manevi değerlerden daha önemli olduğu anlaşılmaktadır.

Öz güven ve toplumsal güvence insan kişiliğinde büyük bir olumluluk yaratırken, aynı zamanda güvensizlikte bir o kadar olumsuzluklara sebep olduğunu görüyoruz. Güven ve güvensizlikle ilgili gerçek durum bu şekildeyken, özellikle demokrasiyi din, ırk milliyetçiğinde ve şahsi menfaat çıkarında nalayan çağ gerisi ülke insanlarının yaşamsal güven yapılarını kısaca özetlemekte fayda vardır.

Orta doğu ülkelerin hiçbirisinde gerçek demokratik yapıya geçilmediğinden, insanlar eğitim ve bilgi açısından ağırlıklı olarak din ve ırk milliyetçi bağnazlığa sıkışıp kalmışlardır. Düşünce, merak, sorgulama, tartışma gibi özgürlük ve güveceden yoksun yaşarlar. Devletin izin verdiği kadar konuşulur.

Söz konusu ülke ve toplumlarda istisna bireylerin dışında büyük çoğunluğun bilincinde, sürekli bir korku, her an ne olacağı bilinmeyen, güvensiz, itibarsız ve karamsarlıklarla doludur. Birçok ülkede her gün yaşandığı gibi, kişi kendisini evinde bile güvencede hissetmemektedir.

Sokağa çıktığında mutlaka bir olumsuzlukla karşılaşacağını, çocuğunu okula güven içerisinde gönderememesi. İş, sağlık, eğitim ve gelecek güvencesizliğin yaşandığı toplumlarda, asla insani karakterin normal olduğu söylenemez. İnsani karakterin oluşmadığı bir ortamda güvensizlik tavan yapmış demektir.

Zaten bu yüzden çatışma, kavga, savaş, didişme ve yolsuzluklar başını alıp gitmiyor mu? Tüm bu olumsuzlukların nedeni bahsi geçen bölgelerde kişiler öz güvenlerini kazanamadıkları gibi, devlet güvencesinden de yoksundurlar.

İnsanın; insana yakışan şekilde düşünebilmesi ve yaşamasının birinci temel kuralı özgür şekilde düşünüp öz güvenin geliştirilmesidir. İkinci yöntemse toplumsal ve devletsel olarak demokratik kurum ve kuruluşların oluşmasıyla ancak mümkün hale gelmektedir. Bu yüzden insan psikolojisinde öz güveni niteliksel olarak gelişmiş bireyler, geneli kapsayan nicel özgür toplumsal yapıların tek garantisidir.
                                                  

Cemal Zöngür

     


















Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın toplumbilim kümesinde bulunan diğer yazıları...
Avrupa'daki Türklerin Yaşamı ve Dünyaya Bakışları
Hacı Bektaşı Veli Kimdir?
Lider Kimdir; Bir Lidere Sonsuza Kadar Nasıl Güvenilir?
Kadın Cinayetleri ve Trafik Kazaları Neden Önlenemiyor?
Halep'in Düşmesi ve Türkiye'nin Geleceği
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (5)
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (3)
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (4)
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (2)
Devlet Yönetimleri Varken, Siyasi Partilere Neden İhtiyaç Duyulur? (1)

Yazarın İnceleme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Türkler Şamanist mi Kalsaydı?
Şii Fars ve Araplara Neden Alevi Denilmektedir?
Türkiye Siyasetini Tıkayan Etkenker (Araştırma Yazısı)
15 Temmuz 2016 Darbesinin Esas Planlayıcısı Kimdir?
Müslüman Türklerin Kurtuluş Savaşı Hikayesi ve Temelsizliği
Türkiye Sosyalistleri ve Burjuvazi Artık Konuşmasın (1)
Gelin Siyasal İslam'ı Birlikte Tartışalım
Türkiye'nin Temelsiz Siyaseti ve Carablus Çıkmazı
Terör Devletler ve İnsanlık
Cem Vakfı Alevi Kurumu Mu?

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Tbmm'de Yedi Maddelik Anayasa Değişikliği Neyi Çözer? [Deneme]
Lider mi Toplumu Şekillendirir; Toplum Mu Lideri? [Deneme]
Hz. Ali ve Ehlibeyt Alevi Midir? [Deneme]
Dinlerin Doğuşu ve İslam'ın Gerçek Özü (3) [Deneme]
İşte Türkiye'nin Yaşam Kalitesi ve Mutluluk Karnesi..! [Deneme]
Dinlerin Doğuşu ve İslam'ın Gerçek Özü (1) [Deneme]
Dinlerin Doğuşu ve İslam'ın Gerçek Özü (2) [Deneme]
İslamiyet Yeniliğe Açık Bir Din Midir? [Deneme]
"Türkleri Yeniden Tanımak" Araştırma Kitabımı Yazma Nedenim : [Deneme]
Bir Toplum Hak Ettiği Şekilde Yönetilir [Eleştiri]


Cemal Zöngür kimdir?

Ben Cemal Zöngür, Anadolu Üniversitesi Kamu Yönetimi mezunuyum. Sosyoloji, Tarih ve Siyaset üzerine araştırmalar yapmaktayım. Yayınlanmış bir kitabımın dışında çeşitli gazetelerde yüzden fazla makalelerimde yayınlanmıştır. Ve iki kitap dosyam yayına hazır durumdadır.

Etkilendiği Yazarlar:
Tam bağımsız Tarih ve Siyaset üzerine yazan her Yazar


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © Cemal Zöngür, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.