..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Gerçeğin dili çok yalın. -Euripides
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Toplumcu > Gülcan Aksoy




11 Şubat 2019
Alt Tarafı  
Gülcan Aksoy
Hayatında ki tüm olumsuzlukların sebebi muz mu? Alt tarafı muz demeyin, bence bu öyküyü okuyun.


:EG:
İnşat mühendisi Deniz sinirden kıpkırmızı olmuştu. “Bu ne ısrar kardeşim. Yemiyicem demişim.” Çağrılan asansör bir türlü gelmiyordu. Deniz iyice sinirlendi. “Başlarım asansörüne de. Yürü merdivenlerden inelim.” Cahit şaşkındı. Az önce aldıkları büyük proje ellerinden uçup gitmişti. Müteahhit Dursun Bey’in yeni sitesinin işlerini almışlardı. Toplantı sırasında ne olduysa Deniz, Dursun Bey’e bir muz fırlatıp toplantıyı terk etmişti. Deniz’i hiç bu kadar sinirli görmemişti. Şimdi, “Abi ne oluyor ya?” diye sorsa… Cesaret edemiyordu.
Dursun Bey’in ara öğünü toplantı saatine rastlamış, o da Anadolu insanı ya,herkese kendi ara öğününden ikram etmişti. Birer muz. Deniz, “Ben muz yemem efendim. Teşekkür ederim.” deyip, muz tabağını elinin tersiyle önünden ittirmişti. Dursun Bey, “Neden efendim? Yiyin, muz çok faydalı bir meyve.” Deniz daha bu ilk ısrarla bile hafifçe sinirlenmişti. “Siz yiyin efendim. Size afiyet olsun ben muz yemem.” Dursun Bey işin peşini bırakmıyordu. ”Nasıl yani, hiç mi muz yemezsiniz?” Deniz sinirlendiğini saklamaya çalışarak; “Evet, ben hiç muz yemem. Siz muzlarınızı yiyin de işimize bakalım.” Ama Dursun Bey, Deniz’e bu muzu yedirmeye kararlıydı. “Siz muzun ne kadar faydalı bir meyve olduğunun farkında değilsiniz Deniz Bey oğlum. Muz, potasyum kaynağıdır. Bol miktarda lif içerir, sindirim sistemine faydası vardır. İçerdiği mineral ve vitaminlerde saymakla bitmez. Sizin gibi bir mühendis bunları bilmesin… Vallahi şaşırdım, hiç mi yemediniz? Üstelik çok lezzetlidir.” Deniz iyice sinirlenmişti, oturduğu yerden kalktı; “Yemiyorum beyefendi yemiyorum. Sağ olun. İşimize bakalım mı artık?” Beş kişilik toplantıda herkes şaşkındı. Cahit, Deniz’in kolundan tutup oturtmaya çalıştı. Dursun Bey; “Oğlum ne var bunda bu kadar sinirlenecek? Alt tarafı bir muz yemezsen yeme.” Bu son cümle Deniz’i çileden çıkarmıştı. Tabaktaki muzu alıp Dursun Bey’e fırlattı; “Alt tarafı da üst tarafı da sizin olsun. Başlarım muzunuzdan” Eşyalarını toplayıp, herkesin şaşkın bakışları arasında toplantıyı terk etti. Cahit’te peşi sıra çıkmak zorunda kaldı. Çıkarken patronu adına bir özür dilese miydi acaba? Arabaya bindiklerinde Deniz hala çok sinirliydi. Cahit korkarak sordu; “Ne olacak şimdi abi? Yani işi kaçırdık mı?” Deniz cevap vermemişti. Cahit arabayı kullanırken yan gözle Deniz’e bakıyordu, sanki biraz sakinlemiş gibiydi. “Abi bir şey söyle ya! Ne oldu orada öyle?” Deniz derin bir nefes aldı; “Gördün işte, gereksiz saçma sapan bir ısrar. “ Cahit cesaretlenmişti; “Adam bir şey demedi ki, Anadolu insanı konuğunu yedirme konusunda ısrarcıdır bilmez misin?” Deniz yeniden sinirlenmişti; “Elma, portakal, kiraza ısrar etsin. Muzu nereden buldu ya?”
“Ne farkı var ki muzun? Alt tarafı o da meyve değil mi?”
Deniz kendine hâkim olmakta zorlanıyordu;
“Arabayı kenara çek. İneceğim.”
Cahit korku ve şaşkınlıkla patronuna bakıyordu. Patron sakinleşmek için çaba sarf ediyordu:
“Yürüyeceğim oğlum, çek kenara. Sen şirkete git.” dedi.
Ceketini alıp arabadan indi Deniz. Ilık bir sonbahar günüydü. Tıpkı o gün gibi. Babasıyla pazara gitmişlerdi, gecekondularla, yeni şık apartmanların ortasında ki pazara. Deniz yedi yaşındaydı. Cicili biçili kızın annesi muz almıştı, bir muzu da soyup kızına vermişti. Deniz nasıl imrenerek baktıysa, kadın bir muz da Deniz’e vermek istedi. Deniz almakla almamak arasında bocalarken, babası; “Sağ olun hanım efendi biz alırız.” diyerek Deniz’i kolundan yanına çekti. Kadın bozulmuştu; “Ne olacak canım alt tarafı bir muz, çocuk bakınca ben de…” Babası, Deniz’i elinden tutarak oradan bir an önce uzaklaşmak isterken; “ Teşekkürler alırım şimdi.” Deniz, pazardan çıkana kadar babasının muz almasını bekledi umutla. Ama pazardan çıkıyorlardı, muz almamışlardı. Deniz; “Baba muz alacaktın.” Babası durdu onunda aklındaydı muz ama cebinde bir kilo muz alacak para kalmamıştı. Deniz’e bir şey söylemeden tekrar pazara girdi, girişteki ilk meyveciden üç muz aldı tarttırdı elini cebine attı çıkan parayı pazarcıya uzattı; “Üstünü haftaya tamamlarım.” Pazarcı sinirlendi; “Burası mahalle bakkalı değil abi.” Babasının başı önündeydi. Yan tezgâhtan bir pazarcı atıldı hemen; “Alt tarafı üç tane muz, veririm diyor adam, ayıp be.” Muzu satan pazarcı söylenerek uzattı poşeti Deniz’in babasına. Deniz mahalleye girene kadar sevincini belli etmedi, yol boyunca suskundu babası. Suçlu hissetmişti kendini Deniz, kötü bir şey yapmıştı sanki babasını üzmüştü. Mahalleye girip, arkadaşlarını da görünce, muz poşetini sevinçle sallamaya başladı. Herkes görsün istiyordu. Nasıldı şu muzun tadı? O cicili biçili kız ne güzel yiyordu. Eve girince heyecanla bağırdı ablasına; “Abla babam muz aldı bize.” Ablası Deniz’in elindeki torbaya atıldı, annesi babasının elindekileri aldı; “Ne muzu bu şimdi?” Babası sıkkındı; “Uzatma alt tarafı üç muz.” dedi. Cebinden sigara paketini çıkardı içinde bir tane kalmıştı, yakmadı. Üç kardeş ellerinde birer muz, mutluydular. Küçük Yusuf, daha üç yaşında, muzun ne olduğunu bilmiyordu. O abisi ve ablasının heyecanına ortaktı. Deniz onun muzunu nasıl yiyeceğini gösterdi ona, soydu ve ağzına soktu muzu; “Isır.” Ablası yemişti bile muzunu. Deniz de yemek için soydu muzunu. Kapı çaldı, ev sahibi kadın; “Hacı kirayı soruyor,” dedi. Babası sinirlenmişti; “Fabrika maaşları verdiğinde ödeyeceğiz dedik ya.” Kadın da sinirliydi; “Valla ben bilmem hacı ya ödesinler ya çıksınlar diyor. Siz anarşistlik yapmasanız maaşlar ödenirdi. Hem hacı muz alacak paraları var diyor.” Deniz’in babası kadının üstüne yürüyerek; “Yaşından utan be !” Annesi girmişti araya; “Hatice abla bu hafta öderiz, Hacıya söyle çocuğun canı çekmiş. Alt tarafı üç muz ” Hatice bağırıyordu, sesini konuya komşuya duyurma çabasındaydı ; ” Anarşist kızım senin kocan, yaşlı başlı kadını dövmeye kalkıyor. Oh maşallah yemeniz içmeniz yerinde. Muz alacak paranız var, kiraya gelince yok. Ben karışmam hacı bu hafta ödemezlerse çıksınlar diyor.” Deniz’in babası kapıyı Hatice’nin yüzüne kapatıp,son sigarasını yaktı, Deniz ısırdığı muzu yutmakta zorlandı.
Sabah kapı yumruklanıyordu. Herkes yataktan fırladı Yusuf ağlıyordu içeri askerler dolmuştu. Deniz’in aklına muz kabukları geldi, mutfaktaydılar. Onları görmemeliydi askerler. Koştu mutfağa saklamaya çalıştı, her tarafı arıyorlardı evde saklayacak yer yoktu. Deniz usulca elinde muz kabukları, açık kapıdan çıktı. Bir asker onu gördü; “Dur, elinde ki nedir?” Deniz çok korkmuştu. Asker elindeki poşete baktı, merakla kendine bakan diğer askerlere; “Muz kabukları komutanım.” “Nereye götürüyorsun bunları?” Deniz’in korkudan dili tutulmuştu. “Alın onları inceletiriz,” dedi, yetkili olduğu anlaşılan bir asker. Deniz’in elindeki poşeti aldı asker. Şaşkındı o da, kendi kendine; “Alt tarafı muz kabuğu.” dedi.
O gün o askerler muz kabuklarıyla beraber Deniz’in babasını da götürdüler. O günün devamında yaşanan günleri resimsiz hatırlamak bile kalbini sıkıştırıyordu Deniz’in. Annesinin bazen sesli bazen sessiz ama hiç durmadan akan gözyaşları, konu komşunun sayesinde yarı aç yarı tok günler.
Deniz, şirketin olduğu apartmanın önüne kadar gelmişti. Bir seyyar satıcı bağırıyordu yakınlarda; “ Muz, muz çikita muz!” Deniz sesin geldiği yöne baktı sora dudaklarında belli belirsiz bir tebessümle; ”Alt tarafı muz.” diye düşündü.



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın toplumcu kümesinde bulunan diğer yazıları...
Yara? Yara!
Kaybolan Kadınlar: Azra

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Özgür Işıklar
Unutmak
Numune
Kuyu - Huzursuzluk
Kızıl Arif
Gizem
Yaşlı Adam ve Çocuk
Kaybolan Kadınlar: Ayla
Yaradana (De Profundıs)

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
İnsan Topluluğunda Dişi Olmak [Deneme]


Gülcan Aksoy kimdir?

Hiç olmadım ben. Olmak için çabam sürüyor. Sonuma kadar çabalayacağım bir iş edindim; yazmak. Genellikle durum öyküleri yazıyorum. Kadınları seslendiriyorum, bizlerden olan kadınları. Bazen de sesim hiç umulmadık bir yerden yankılanıyor, ben bile şaşıyorum. Bir gün hiç tanımadığım biri beni okuyacak ve anlayacak. İşte ben o kişi için yazmaya devam edeceğim. Oğuz Atay'ın dediği gibi "Ben buradayım, sen neredesin hey okuyucu. "

Etkilendiği Yazarlar:
Sait Faik Abasıyanık, Ferit Edgü


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Gülcan Aksoy, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.