..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
İnsan melek olsaydı dünya cennet olurdu. -Tevfik Fikret
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Gülmece (Mizah) > Mehmet Önder




25 Mart 2019
Bilgisiz Doktorlar Hastanesi  
Mehmet Önder
Dört değil on dört çocuk doğursan boşuna ...


:BH:
BİLGİSİZ DOKTORLAR HASTANESİ


Karıştırdı karıştırdı; tamam, dedi doktorlu bir kanal daha. Üstelik kalpçi. Dinledikçe de kendini yokladı. Kalp atışlarındaki düzene baktı. Tamam, dedi. Herkesin, daha doğrusu sağlıklı olanların kalbi düzenli olarak “Tık tık tık” atarken, bununki bir hoştu. Ya iki uzun bir kısa atacak ya da dönüverip bir kısa iki uzun atacak: Tııık tııık tık, tık tııık tııık. Dayanılır gibi değildi. Onun kalbi de herkes gibi düzenli atsa ne olurdu sanki?
Elini sol göğsünün üstüne koydu. Bir ağrı sızı olmasın, diye uzun süre sessiz sessiz kalbini dinledi. Belli belirsizdi ama, bir şeyler vardı şimdi. Yaşlı başlı kadın, hastayım, diye kendini aldatacak değildi ya.
Kalkıp televizyonu kapattı. Ayakkabılarını giyip kapıyı bir güzel kilitledi. İnşallah kalp doktorunda sıra çok değildir, diye dualar ede ede hastanenin yolunu tuttu.

…

Şansı da yaver gitmişti o gün, üç çeyrek demeden doktorun karşısındaydı. Ne denli ağır bir kalp hastası olduğunu, ihtimal bu rahatsızlığın kendisini alıp götüreceğini ballandıra ballandıra anlattı. Doktor da titiz biriydi hani. Bütün yakınmalarını önemsedi. Tahliller yaptırdı, inceledi etti.
Umutlu bir şekilde yeniden çağırdı. Yüzü gülüyordu. Güzel haber ya, hemen muştuladı:
-Teyzeciğim gözün aydın! Hiçbir şeyin yok, turp gibisin.
Kadın bu sözleri duyunca bir durakladı. Hatta durakladı demeyelim, sanki yıkıldı. Ne demekti o “Hiçbir şeyin yok.” O ritim bozuklukları boşuna mıydı? Ya göğsündeki dayanılmaz ağrılar.
      Belki de iflas etmişti kalpcağızı. Daha kötüsü nakil için sıraya girmesi gerekiyor olamaz mıydı?
Doktorun hiç beklenmedik iyilik haberi karşısında öylece kalakalan yaşlı kadın, bir yandan da düşünüyordu: “Tamam tamam, bu çocuk benim hastalığımı bilemedi. Zaten girerken şüphelenmiştim. Bunca ağır kalp hastalığını bu genç oğlan mı bilecek, diye. Üstelik kendini de iyi yetiştirmemiş. Tembel öğrencilik kurbanı canım! Komşu Fatma hanımın torunu anlattıydı: Kimileri profesörün anlattıklarına hiç kulak asmaz, arka sıralara postu serer uyurmuş. Kimileri de topluca en arkaya doluşur, nasıl bir oyunsa Amiral Battı oynarlarmış. Bu oğlan da ya uykucu, ya Amiral Battıcı. Üçüncü bir olasılık tanımıyorum.”
Bir süre sonra doktorun sesini yükseltmesiyle kendine geldi:
-Teyzee! Sen beni dinlemiyor musun?
Doktorun yüzüne dikkatlice baktı:
-Dinlesem ne olacak evladım. İki ilaç yazıp göndereceksin, öyle değil mi?
     Hem, doktorun iyisi çok ilaç yazmaz mıydı? Peki bu bilgisiz çocuğun “İlaçlık bir şeyin yok!” demesi de ne anlama geliyordu öyle. Kadın iyice çileden çıkmıştı. Yüzünü astı, o sinirle çıktı gitti.

…

Ama hiç de pes edecek gibi görünmüyordu. Eve varır varmaz televizyonu açtı. Kaldığı yerden kanalları gezmeye başladı. Bir kanalda durdu. “Hah tamam!” dedi. Rastlantı bu ya, burada da onun bir başka rahatsızlığı anlatılıyordu. Üstelik yaşlı başlı, görmüş geçirmiş bir doktor, kanserin ne denli yaygın olduğunu anlatıyordu.
Sabahına, soluğu hastanede aldı. Yana yakıla kanser olduğunu, hastalığın bütün organlarına sıçradığını anlattı. Aslında bu doktor da çok ilgiliydi ve durum ciddiydi. Meslektaşlarını da çağırdı, topluca bir muayeneden geçirdiler. Sonuç harikaydı, hiçbir organında en ufak bir ur belirtisine rastlanmamış, her türlü tahlili tertemiz çıkmıştı.
Kadın muştuyu alınca küplere bindi. Tam çıkarken, doktorun birlikte muayene etmek için çağırdığı meslektaşları için “O gelenler de arka tarafta Amiral Battı oynadıklarınız mıydı?” dedi. Doktor hiçbir şey anlamadı.
Neyse, bu hastanenin doktorları da toptan bilgisizdi.

…

Televizyonda sürekli hastalıklar anlatılıyordu. Birkaçını daha denedi, son doktor da “Teyze benden sağlıklısın, koşuşturup durma, evine git televizyon seyret!” deyince umutları tükendi. Seyretmesine seyredecekti de, anlattıkları hastalıkların hiçbiri çıkmıyordu ki.

O günkü tahlillerinden de umduğunu bulamayınca, hastaneden çıkıp evinin yolunu tuttu; bir yandan da kendi kendine söyleniyordu:
“Dört değil on dört çocuk doğursan boşuna, hasta usta olmadan kapını çalmayacaklaaar!”




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın gülmece (mizah) kümesinde bulunan diğer yazıları...
Döve Döve Demokrasi
Hükümet Yıkıldı
Kaybettiğin Dava Temyizden Döndü Mü
Çekinme Ye!
Yukardaki Bilir
Seçmen İsterse
Dikizciler
Dedem Keyfi Kırınca
Okumuş Adam
Asaletim Tasdik Olsa

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Eşekistan
Eşek Anırır Biz Ağlarız
Fıkralar Yeterli
Göz Üstünde Kaş Olmasa
Ödemeler Camız Kırkımına
Bunları Biliyorsunuz
Beşiktaş Tatlıdır
Borç Yiğidin Kamçısı
Yıldızcı Karınca İle Yeşil Kertenkele
Radyo Tiyatrosu


Mehmet Önder kimdir?

30. 11. 1959'da İzmir'in Bayındır ilçesine bağlı Furunlu Köyü'nde doğdum. İlkokulu köyde, lortaokulu Çırpı Mustafa Adanır Ortaokulu'da okudum. Bayındır Lisesi'nde bir dönem okuduysam da devam edemedim. Sonra radyo tamirciliği başta olmak üzere birçok işte çalıştım. Ege Tıp Fakültesi'nde memur olarak işe başladım. Buradaki on bir yıla yakın çalışmam süresinde önce İzmir Namık Kemal Akşam Lisesi'ni, ardından Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdim. İlk Beş yılını İzmr merkezde, kalanını Bayındır'da olmak üzere yirmi iki yıla yakın bir süredir serbest avukatlık yapmaktayım. Evliyim, Alp Deniz adında sekizinci sınıf öğrencisi bir oğlum var.

Etkilendiği Yazarlar:
Aziz Nesin, Rıfat Ilgaz, Muzaffer İzgü


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Mehmet Önder, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.