..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bir sanatçı başarısız olamaz; sanatçı olabilmek bir başarıdır. -Charles Horton Cooley
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Roman > 1. Bölüm > Arzu Menteşeoğlu




1 Aralık 2003
Zara'nın Dünyası - 1  
Zara'nın Dünyası -1

Arzu Menteşeoğlu


Geçtiğim kapıdan sonra indiğim ormanda rastladığım o adam, sonra müzik çalan o genç, şehirde konuştuğum manav...Şimdi de bu... Hepsi bana burada beklendiğimi söylüyorlardı.


:AIBH:
 
         Merdivenleri tırmanmaya başlayınca, mermerin ayağımın altında şişme bot hissi verdiğini fark ettim. Evde beni bekleyen şeylerle kafam öyle doluydu ki, kapının koca tokmağını çalana kadar bununla ilgilenmedim bile. Buraya geldim geleli gördüğüm ilginçliklere bir yenisi daha eklenmişti sadece. "Taaaaak" sesi evin içinde çok uzun süre yankılandı gibi geldi bana. Hani tokalaşırken erken davranıp da elinizi önce uzatmışsanız, beriki elini uzatana kadar geçen saniyeler olduğundan daha uzun gelir ya, ya da tanımadığınız  insanlarla asansördeyseniz... İşte ben de nasıl karşılanacağımı, gerisinde beni neyin beklediğini bilmediğim kapının önünde o, yıllar kadar uzun saniyeleri yaşadım.
 
                                                        ***
 
         Senar kapının önünde duran  gencin  yirmibeşinde olduğunu tahmin etti. Tedirgin görünüyordu. 'Eh.. şaşmamak lazım' diye düşündü. 'Burada gördüklerinden sonra'. Aslında; 'gördüğünü sandığı şeylerden sonra' demek daha doğru olurdu. Bu, herkesin başına gelebilecek, sıradan bir tecrübe değildi ki.
 
                                                        ***
 
         Kapıyı açtığımda, o, etrafa bakınıyordu. Açık buğday tenli, uzuna yakın orta boyluydu. Sırt çantasını, gelişi güzel ayakları dibine bırakmıştı. Karşımdaki gayet güzel yüzde ilk gözüme çarpan, ne düzgün cildi, ne de sıkıntıyla kenetlenmiş ince dudakları değildi. İlk olarak hafif büyükçe, fakat düzgün bir burnu oldu dikkatimi çeken. Birlikte olduğumuz süre boyunca, onda beni en çok etkileyen taraf, gözleri olmuştur. Bu çocuğun ela gözleri, ayna gibi tüm duygularını yansıtırdı. Aynı, o anda bana bakarken, gözlerinde gördüğüm tedirginlik, şaşkınlık ve sabırsızlık gibi.
 
         Gözgöze geldiğimiz an yanakları hafifçe kızardı. Huzursuz olduğu anlar, yapmayı adet edindiğini onu tanıdıkça öğrendiğim bir hareketle, parmaklarını dalgalı siyah saçları arasından geçirdi. Burada bulunuşunun nedenini ondan daha iyi biliyordum. Huzursuzluğunu gidermeye hiç de niyetli olmayan bir tavırla, hatta haliyle biraz da eğlenerek, gitgide uzayan saniyelerde konuşmasını bekleyip öylece baktım.
 
                                                        ***
 
         Ona ne diyebilirdim ki? Rüya gördüğümü, rüyamda gördüğüm ev burası olduğu için... ve, buraya ayak bastığımdan beri rastladığım inciye benzer beyaz tenli, insanın içini okur gibi bakan siyah gözlü insanların, yoluma devam etmemi, daha önce hiç gelmediğim -gelmemin imkansız olduğu- bu yerde, kalacağım yeri görünce tanıyacağımı söylediklerini ve işte burası da rüyamda gördüğüm ev olduğu için buraya kalmaya geldiğimi mi söylemeliydim?
 
         Ona bakınca, temelde bana garip gelen tüm olup bitenin, karşımdaki, orta yaşı  geride bırakmış ve burada rastladığım tüm diğerleriyle aynı ten ve anlamlarını kavrayamadığım gözlerle bakan adamı, hiç de şaşırtmayacağını anladım. Orada durmuş, ne deyip, ne yapacağımı bilmez halde aptal aptal bakınırken, beriki konuşmaya niyetli olmadığımı anlayıp, herhangi bir açıklama yapmamı gerekli bulmayarak, gelmemin önceden beri beklendiğini ima edip:
 
         "Hoşgeldiniz beyefendi. Buyrun. Nihayet gelebildiniz." diyerek, girmem için kenara çekildi.
          Geçtiğim kapıdan sonra indiğim ormanda rastladığım o adam, sonra müzik çalan o genç, şehirde konuştuğum manav...Şimdi de bu... Hepsi bana burada beklendiğimi söylüyorlardı. Ama bunun nasıl olabileceğini bir türlü anlayamıyordum. Yeşil göğü, mavi ağaçları, cıva yoğunluğundaki toprağı, şişme bot hissi veren taşıyla, hayal dahi edemeyeceğim böyle bir yerde, nasıl bekleniyor olabilirdim ki?



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın 1. bölüm kümesinde bulunan diğer yazıları...
Günlük - 9
Günlük - 5
Günlük - 7
Günlük - 6
Günlük12
Zara'nın Dünyası
Günlük - 8
Günlük 11
Günlük - 10
günlük-4

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Hayatın Anlamı [Şiir]
Ölüden Mektup Var [Öykü]
Resme Hapsolan Adam [Öykü]
Özlem [Öykü]
Labirent - Kayboldum! - [Öykü]
Gerçek Miydi? Rüya Sanmıştım [Öykü]
Dön Mehmet [Öykü]
Melek İnsanlar [Öykü]
Hayran [Öykü]
Sadece Bir Gazete İlanı [Öykü]


Arzu Menteşeoğlu kimdir?

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi Sevgilin bıtkın kalmalı öpülmekten Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır Kopmaz kökler salmaktır oraya Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına İnsan balıklama dalmalı içine hayatın Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle Çünkü acılar da, sevincler gibi olgunlaştırır insanı Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana ATAOL BEHRAMOGLU

Etkilendiği Yazarlar:
Dostoyevski,Orhan Pamuk


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Arzu Menteşeoğlu, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.