..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Türkiye Cumhuriyeti'nin temeli kültürdür -Atatürk
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Yüzleşme > Yusuf Ter




12 Mart 2007
1979 ve 2006 Kozaklı  
Yusuf Ter
Girerken ne değişti neler değişmiş diye bakınıyorum çevreme. Sonra yanıldın diyorum. Yanılıyorsun, kandırıldın diyorum. Devamlıda kandırılacaksın böyle giderse, diyorum.


:ACFA:

Ekim ile Aralık arasında kışın yüzü soğuk,soğuk kendini göstermeye başlamıştı. Zorlu, çetin bir kış olacağının haberini verir gibi soğuk dalga, dalga geliyordu. Başını kaldırdığında, kıraç, yazı, yaban, seyrek ,sakalı çıkmamış bir gencin suratındaki kıllar gibi, ağaçlar yayılmıştı. Çevreye, çevredeki kuşların, göçün sonunda ağaçlara, kara, kara üzüm gibi konmuşlardı.

Çağıldayarak akan suyun hızı kesilmiş.Yeniden yağacak olan karların erimesiyle yine eskisi gibi coşup çağlayacaktı. örklenmiş kıratlar ,son, yeşilimsi çayırların yayılımını yapıyorlardı. Koyunlar sürü halinde yazın bitimini, kırda kalan kırıntıları gevişliyerek, derenin diplerinde azalmış su birikintilerini içiyorlardı. İçerken de kulakları en ufak bir harekete ürkecek tetikte bekler gibi işlerini görüyorlardı.

Balıklar ağzın kenarında, yosunların altlarından saklanarak suyun geldiği yöne doğru çıkıyorlardı, ama su kalmamıştı. Son pınarlarında çekildiği, suların azalmasından beliydi. Kana ,kana içiyorlardı koyunlar.

Yamaç tepelerin altı gölgelenmiş, ayazın düştüğü yerler beyaza dönmüştü. Kuşlar, kayaların içindeki yuvalarını korumak için kendi tüyleri ile, kapıyla kapatır gibi kapatmışlardı. Işığın içeri sızacağı kadar yer bırakmışlardı.
Aç kalan yılanlar, açlığını, dışarıda kalan farelerle giderir olmuştu.

Boz, kıraç kurbağaları, toprak keseklerinin ve kaya parçalarının arasına gizlenmişlerdi. Büzülmüş gözlerini, yummuş derin, derin çekerek içine bırakıyorlardı. Höyükler, insan boyundan yüksek, belli aralıklarda , yükselerek kendini gösteriyordu. Tepe olmuştu sanki. Tepelerin başına tırmanmak bile zahmetli, zahmetli olduğu kadar da esen yelin ayrı bir tadını veriyordu.

Tepelerin alt kısımlarında büyük kayalıklar, kayalıkların dibinde biten kara çalılar vardı. Oyulmuş, oyuklar içinde tilkilerin, kurtların, zamanında sığındığı yuvalar oluşmuştu. Şimdi, tilkilerin kaldığı, soğuktan kendilerini korudukları birkaç yerden biriydi.

Karşı kayalıklar, yamaç kayalıklardan farklıydı. Kara, kara duruyorlardı. Renk olarak. Güneşin ışınları vurmuş gibi parlıyordu yamaçlar. Oysa, heyelan olmuş topraklar altındaki kızıllığı üste çıkarmıştı, resmi çizilmiş tablo gibi duruyordu. Bağlar, bağların çıbıkları, sarkmış köklerinden, sararan uçlarına kadar, renkleri gittikçe koyulaşan bozarmış pörtlekler yeniden üzüm verecek gibi tomurcuğa durmuşlardı. Üzümlerini dökmüş, solmuş üzümler, karıncalar, yerdeki boyu yetmeyen böcekler, kalan kırıntıları toplayıp yuvalarına taşıyorlardı. Taşıdıkları kırıntılar bir kış boyu yetecek, yada yetmeyecek, ama gayretle, sabırla taşıyorlardı. Toprak kendi uykusuna uyumak için ağırdan ağıra kendini kapatıyordu. Güvercinler buğday tanelerini sapların arasından topluyorlardı.

iki boğazın gelerek bir noktada teke düştüğü yerde, suyun azalması gibi ağaçlarında çıplak gövdeleri sallanıyordu, rüzgarda. Yapraklarındaki tırtıllar çocuk belenir gibi belenmişti yaprağın arasına. Kışı çoktan getirmiş, uyumuştu, bir daha ki yazı göremeyeceklerdi. Hayatta kalan, direnen, kendi türünden canlılar, diğer türleri yiyerek hayata kalma mücadelesi vereceklerdi. Yolu tamamlanmamış, taşlı topraklı, toz kalkan yollar dökülerek kenarlardan bozulmaya yüz tutmuştu. Ağır vasıtaların gelip gittiği yerler oyulmuş, onarımı beklerken, gelişmesini istediğimiz kasabamız, günler tükendikçe daha da kötüye, gerilere gidiyordu. Çok eksikleri vardı. Vergiler alınıyor, alınan vergiler ile yerine bir şeyler yapılmıyordu. Yenilenmeyen, yapılanmayan yerler çürüyor dökülüyordu. Doğayı koruyamadıkları gibi, doğaya da sahip çıkılmıyordu. Ağaç dikiminde yeşertilmiş, yeşermeye yeni başlayanları kırmakta üstümüze yoktur millet olarak.

Verilen sözler tutulmuyor, 1979 yılında temeli atılan, insanlarımızın büyük umutlar beslediği, hastasının yolarda ölmeyeceği, hekimin yanı başında olacağı, güven içinde kendini eksik hissetmeyeceği, ilçemize hizmet için hastane temelini atmışlardı, gelinen süreçte bir çok başbakan, belediye başkanı, devletin kendisi, devlet dediğimiz zatı büyükler, oy verip de seçtiklerimiz, halkımızı yine hayal kırıklığına uğratmışlardır. Bunla da kalmayıp, baraj temeli atanlar paraları iş yapıp gösterip hortumlamışlardır. Sabırla, sükunetle, Kozaklımıza temeli atılıp, inşaatı bitip, malzemeleri alınıp sonardan bir emirle başka yere taşınan, halkımızın malı olan geri halkımıza iyade edilmeli. Bu kadar harcanan para elde var sıfır, sıfıra karşı bekleyiş. Bu çaresizliğe iten nedir insanlarımızı, çaresiz eli kolu bağlı bırakılarak ne kazanç elde ediyorlar ki ?

Nevşehir'in Kozaklı İlçesi'nde 1987 yılında 39 milyon dolar harcanarak yapımı tamamlanan, ancak açılışı bir türlü yapılamayan Fizik Tedavi Rehabilitasyon ve Kür Merkezi'nin hizmete açılması için bakım ve onarım ihalesi yapılacak ? Yapılsa bile elde bir şey yok, yok olmaya, çürümeye bırakılacak. Birde onun için paralar çöpe gidecek. Halkın parası halka hizmet karşılığında geri dönmeyecek. Bizi, bizleri kim kurtaracak bu vurdum duymazlıktan, her kaynayan suyun başına yıldızlı hoteler dikmek bu kadar kolayken, bir hastanenin hizmete girmesi mi zor?
Elbete iş alanları yaratılmalı, işsizlere iş bulma olanakları sağlanmalı, ondan önce de sağlığımız önemli değil mi?

Kayseri ile ilçemizin arası yüz kilometre. Kışta, kıyamete revamı bu, kozaklı halkı bunu hak etmiyor. Yurdumuzun her köşesinde bu tür yarım kalan, yapılmış gibi gösterilenleri hiç kimse hak etmiyor. Hak edenler kimler? Ceplerini dolduranlar, sahte evraklar üzerinde kendi vatandaşını soyanlar, kendi devletini soyanlar, devletin içindeki mekanizma çarkı, bu çarkın dişlerinin artık kırılması lazım. Huzurlu, sosyal aktivitelerden yaralanacak, ulaşım kolaylaşacak, kolaylaştıracağımız mekanizmalar artık var, bunlara kimse olmaz diyemez. Vergisini veriyorsak, hizmetini de getirmek zorundadır devlet. Hırsızına, hortumcusuna para buluyorsa, para yaratıyorsa, halkında yaratmak zorunda, hastanemiz açılsın. Yeter artık. Baharı bekleyen çiçekler açsın. Dalında solmasın. Köylerimize toz, toprak, çamurlu, oyuk, oyuk yollardan gitmeyelim, can içinden can kopmasın yollarda. Kader alın yazısı deyip boyun bükülmesin. Uzak erişilmez yollarda hayat bitmesin.
Gururla bakalım, gelişmiş ülkelerin insanlarından ne farkımız var. Bizlerden onları farklı kılan nedir? Onlar insan ise bizler başka bir canlı mıyız? Hayalini kurduğumuz dünyanın, hayal olmadığını, bunun gerçek olduğunun bilincine eriştiğimizde gerçekleştiririz halk olarak.

Tepenin başında oturup dalmışım uzaklara. Kendime geldiğimde yıllar akıp gitmişti. Değişen bir şey olmamıştı. Her şey yerli yerinde, daha da gerilere gitmişti. Bir umutla, bir heyecanla bekliyorum açılmasını, açılacak haberini, her yıl. Gözüm kapalı giriyorum. Girerken ne değişti neler değişmiş diye bakınıyorum çevreme. Sonra yanıldın diyorum. Yanılıyorsun, kandırıldın diyorum. Devamlıda kandırılacaksın böyle giderse, diyorum.

O tepenin başında hep kış var. Bahar gelmiyor tepelerimize diyorum. Tırmana, tırmana çıktığım yokuşu koşarak inmek istiyorum. Çok mu görüyorsunuz ? Hak etmiyoruz değil mi? Bunları hak ettiğimiz hiç bir zaman olmadı ki, olmayacakta. Gözlerimde yıldız ışıması gidiyor. Yüzümü dönüp bakamıyorum sana kozaklı. Gururla tepenin başında oturup bekliyorum. Bekleyeceğim. Baharı yazı unutma….

Yusuf Ter 16.12.2006 Saat 15:06 İsviçre



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Cenaze Birde Morg
Doyduk Köyü Barajı Hani?
Çoban Köpekleri
Acı
Siyah Peçete
Kozaklı ve Çöp

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Merhaba Şahturna" Ya [Şiir]
Pezolar [Şiir]
Âşık İhsani" Ye [Şiir]
Yetenek Sizsiniz [Şiir]
Kara Günü Sorma Bana [Şiir]
Güzel Günler Göreceğiz [Şiir]
*mahalle Baskısı [Şiir]
Yumruk [Şiir]
Çiğdem Köyümde [Şiir]
Türk Halkı [Şiir]


Yusuf Ter kimdir?

ESERLERİ 2001 den bu güne çıkan kitaplarım Şiir Kör İnsanın Gözüdür 2001,Palazlanmış Yavrum 2002, Rüzgar Gülü 2003. Dağlar Şahit Aşkıma 2004 Yeni çıktı Yalcın Yayınları:Ankara Cadesi No:45 Güncer Han Kat:2 Cağaloğlu 34410 İstanbul Tel. /Faxs: 0 (212) 519 31 35 Yeni çıkan kitabım Ey Renksiz Dünya Temmuz 2009


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Yusuf Ter, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.