..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Hiçbir şey insan kadar yükselemez ve alçalamaz. -Hölderlin
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Yaşam > Dorsin Poyraz




24 Mayıs 2007
Ruhunu Dinlendir  
Dorsin Poyraz
Ruhunu dinlendir bu büyük gürültünün içinde. Unutmuşlukların ve unutulmuşluğunla otur bir ağaç gölgesine. Bırak kendini toprağın ve rüzgarın gürültüsüne. Onlar sana anlatacaklardır tüm yitirdiklerini. Ruhuna anlat yitirdiklerinin içinde bıraktığı büyük sızıyı. Gözyaşlarını korkusuzca akıt toprağa çünkü ruhun tekrar toplayacaktır onları senin için. Sadece yitirilmiş zamanların senden götürdüklerinin boşluğunu doldur, sessizce.


:CAIC:
Yaşlı bir Kızılderili büyük ateşin kızıl alevlerine dalmış, “Beyaz adam ruhunu nerede dinlendireceğini bilmiyor” diyordu uzun yıllar önce izlediğim ve adını hatırlamadığım bir filmin sahnesinde. Yüzünde yaşanmışlığın tüm ayrıntılarını saklayan çizgilerle bakıyordu, acelesi varmış gibi yanan ateşe; ruhunu nerede dinlendirdiğini bilmenin ayrıcalığını yaşayarak.

Bir ağaç gölgesinde uzanıp, yapraklar arasından sızan güneş hüzmelerinde ısıtarak bedenini, hayatın tüm ayrıntılarından uzaklaşarak dinlendirmeli ruhu. Büyük kavgaların, paylaşılamayan tüm hazinelerin ve o sınır tanımayan büyük gürültünün gerisinde kalan ruhunu bir ağaç gölgesine yatır. Zamanın ruhunla birlikte hareket ettiğini düşünerek sabırla bekle onun sızılardan kurtulmasını.

Tüm güzellikleri doğal akışında yaşarken, ne bir yerlere ulaşma telaşı ne de birilerini geçme isteği vardır ruhun. Herkes kendi güzelliğinin rengini verirken hayata yokluğun bile huzurunu yaşar o. Hayat yetmeyince insana büyük tanrılar yarattı gökyüzünde. Tanrı da isimlendirdi ruhunun derinliklerinden gelen sesi. Tanrının affına sığındı büyük pişmanlıklarında ve yalnız onda buldu büyük acılarının tesellisini.

Ve bir gün tanrıyı yere indirdi insan. Sığındığı, korktuğu tüm yüceliklere dokundu bir bir. Bedeni öyle hızlıydı ki, geride kalan hiçbir şeyi düşünemedi. Tüm eşitsizliklerin, açlıkların, savaşların, ihanetin, sevgisizliğin, bencilliğin arasında kayboldu insanın güzele dair hayalleri. Bir an durup kendini dinlendirdiğinde ruhunun ne kadar geride kaldığını bilemedi. Acılarından, pişmanlıklarından, kıskançlıklarından, öfkelerinden ve savaşlarından yorulan ruhunu nerede bulacağını unuttu.

Ruhunu dinlendir bu büyük gürültünün içinde. Unutmuşlukların ve unutulmuşluğunla otur bir ağaç gölgesine. Bırak kendini toprağın ve rüzgarın gürültüsüne. Onlar sana anlatacaklardır tüm yitirdiklerini. Ruhuna anlat yitirdiklerinin içinde bıraktığı büyük sızıyı. Gözyaşlarını korkusuzca akıt toprağa çünkü ruhun tekrar toplayacaktır onları senin için. Sadece yitirilmiş zamanların senden götürdüklerinin boşluğunu doldur, sessizce.

Pişmanlıklarının kapanmayan yaralarını sar bir an. Zamanın bir daha asla dönmeyeceğini anlat kalbine. Üzülme kaçırdığın güzellikler için, çünkü görebilmişsen güzelliği, kaçırmıyorsundur hiçbirini. Ruhun ömürünün bir vaktinde yine bulacaktır onları senin için. Sarfettiğin tüm sözcüklerle barış çünkü özür dilemesini öğreneceksin ve onaracaksın kırdığın tüm kalpleri.

Her anını bir bir anımsa geçmişinin çünkü orada bulacaksın geleceğinin izlerini. Kaçırdıkların ve kazandıklarınla, yengilerin ve yenilmişliğinle kurmalısın bu teraziyi. Ki o zaman biliyor olacaksın neyi aradığını ve neyi kaybettiğini. Ruhun bulacaktır sana, kaçırdıkların ve kazandıkların arasındaki o büyük dengesizliği. Öğreneceksin hayatın sırrının kaybetmek ve kazanmak arasındaki dengede yatmadığını.

Ruhunu yatır bir ağaç gölgesine, sessizce. Kurduğun hayallerini hatırla. Anlayacaksın, kapıldığın fırtınalarda sarıldığın küçük tahta parçalarının hayatını nasıl kurtardığını. Tekrar hayal kurmayı deneyeceksin. Ruhun sana öğretecektir küçük bir sevi sözcüğünün yüreğini nasıl fethettiğini. Çocuksu hayallerle çıkacaksın yola. Kimseyi ezmeden, yarışmadan ve o büyük koşunun ardında yüreğini bırakmadan yürüyeceksin. Büyük acılardan geçecek, büyük sınavlar verecek ömrün ama önce hayaller kuracak yüreğin. Ruhunu dinlendir çocuksu hayaller için bir çınar gölgesinde.

Ölümün telaşına girmeden önce bir ağaç gölgesinde dinlendir ruhunu. Önünde bir ömrün ne kadar zamanı varsa sen dinlendir ruhunu sonsuza dek yaşayacakmış gibi. Başlangıçların küçük heyecanını paylaş sevdiklerinle. Ki ölümün alamadığı tek güzelliktir paylaşmak. Büyük kavgalar içinde yorulmuş ruhunu dinlendir küçük paylaşımlar için. Onların anılarına ihtiyacın olacak bir süre daha.

Ruhunu dinlendir tüm öfkelerin içinde bir ağaç gölgesinde. Kendini arındır tüm anlamsız öfkelerinden. Sevmeyi bilmediğin yerdedir öfken. Çocuksu bir merakla sarıl tüm anlamsızlıklara. Denizlere akan küçük nehirler gibi olsun kızgınlıkların. Büyük öfkelere katılarak büyütmemelisin içinde öfkeyi. Susmayı bilmelisin bazen. Her sözün karşılığını öğretecektir sana ruhun ve her sözün bir gün gerçek anlamına kavuşacağını.

Ruhunun zamanın dilini iyi bildiğini unutmamalısın. Nasıl ki hiçbir şey kaybolmuyorsa zamanda, ruhun sana öfkenin de kaybolmadığını öğretecektir.

Ruhunu dinlendir bu büyük gürültünün içinde. Unutmuşlukların ve unutulmuşluğunla otur bir ağaç gölgesine. Bırak kendini toprağın ve rüzgarın gürültüsüne. Onlar sana anlatacaklardır tüm yitirdiklerini. Ruhuna anlat yitirdiklerinin içinde bıraktığı büyük sızıyı. Gözyaşlarını korkusuzca akıt toprağa, çünkü ruhun tekrar toplayacaktır onları senin için. Sadece yitirilmiş zamanların senden götürdüklerinin boşluğunu doldur, sessizce...



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın yaşam kümesinde bulunan diğer yazıları...
Bir İsim Bul Kendine
Gecenin Sırrı

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Her Veda Açtığı Kapıyı Açık Bırakır
Bilmeyecekler İçin

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Şehir ve Gece [Şiir]
Gitmeseydin [Şiir]
Mavi Aşk [Şiir]
Üç Mum [Öykü]


Dorsin Poyraz kimdir?

gazete ve bazı edebiyat sitelerine yazıyorum. 2003 yılında sadece Avrupa'da yayınlanan bir anı kitap çalışması yaptım. şu an öykü üzerine yoğunlaşmak istiyorum.

Etkilendiği Yazarlar:
bir çok yazar ve sanatçıyı takip ediyorum


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Dorsin Poyraz, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.