..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Ben bir kuşum; uçtum yuvadan... Artık ben nerede, eve dönme isteği nerede?.. -Leyla ve Mecnun, Fuzuli
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Yaşam > İdil Öztep




2 Haziran 2002
Öylesine Bir Gün  
İdil Öztep
Bazen kendimi severken buluyorum. Aferin diyorum benliğime, ben oluşuma...


:AFHA:
   Bazen kendimi düşünmekten alamıyorum. Sessiz kalmaktan yanayım çoğu zaman ama bunu da tam olarak başaramıyorum. Beynimin bir yeri sürekli düşünmeye, konular üzerine kafa yormaya zorluyor beni... Neden güneşin doğuşuyla yepyeni bir gün başlamaz ki?
   Bazen kendimi ay batarken denize vurmak istiyorum. Deniz dalgalarının karaya vurması gibi... O açık havada sigaramla ve sevdiğimle baş başa izlemek istiyorum yeni günün doğuşunu. Ve inanmak istiyorum hayatın kirliliğinin batan ayla beraber gitmesine, yerine gelen güneşin her şeyi değiştirdiğine...
   Bazen kendimi yıldız gibi gökyüzünde parlarken görmek istiyorum. Olanca endamımla süzülmek o derin sonsuzlukta... Oradan buraya atlamak, şuradan buradan zıplamak ve taklalar atmak istiyorum boşlukta. Hiçbir ağırlık hissetmeden...
   Bazen kendimi şiir yazarken buluyorum aşk üzerine. Çoğunda hüzün oluyor, gözyaşı oluyor. Kafiye tutturmak için düşünürken bir de bakıyorum ki kalemim almış başını gidiyor. Okuyorum ve şiirdeki gözyaşını gözlerime yerleştiriyorum zaman zaman...    Bazen kendimi ağlarken buluyorum mutluluğa. Sevincin gözlerimde damlalarla bezendiğine şahit oluyorum. Sessizliğe sarılmış oluyorum onlar akarken kollarıma... Masum bir kız gibi dizlerime gömüyorum başımı, incinmesin diye o inci taneleri.
   Bazen kendimi saklanmış hissediyorum. Her şeyden ve herkesten... Sevmediğimi görüyorum çoğu şeyi. İstemediğimi... Fırlatıp atmak gelse de içimden o içimdeki nefreti, çoğu zaman sevgimden daha çok sevdiğimi hatırlayarak dokunmuyorum ona. Bırakıyorum içimde büyüsün diye...
   Bazen kendimi kendimden korumak zorunda kalıyorum. Ürküyorum önce yapacaklarımdan, fakat durdurmuyorum. Yap diyor içimdeki keskin ses... yap! Yaptıktan sonra pişmanlık duygusunu hissetmiyorum çoğu zaman. Korkmanın da anlamsızlığı çıkıyor perde perde karşıma...
   Bazen kendimi severken buluyorum. Aferin diyorum benliğime, ben oluşuma...
   Bazense ölesiye bir korku içinde buluyorum kendimi... Sevdiğimin, yarenimin gidişine korkum. Bu zamanlarda keskin ses; daha da keskinleşip, daha da sertleşiyor. Bilmiyor musun gitmeyecek! Korkunun anlamsızlığı çıkmıyor bu sefer karşıma. Sadece boyun eğip “haklısın!” diyorum.
   Bazen... Bazen’i yok bu yazacaklarımın. “Her zaman” daha anlamlı ve daha doğru. Her zaman seni severken buluyorum kendimi. Sevgime olanca gücümle sarılmış, mutluluğun zirvesinde... Gözlerimde mutluluğum pırıltısı, ellerimde gelecek için atılmış çeyrek adım...



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın yaşam kümesinde bulunan diğer yazıları...
Bugün çok sıkılıyorum.

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Leylek Dede...
O Giderken...
Bitmeyecek Mektup
İşte Bu Zamanda Oynanmalı Kar Topu!
Rüya[1]
Hissetmiyorsunuz
Beyaz Gökçe'ye.
Tılsım
Rüya[2]

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Sevgi tanımı... [Şiir]
Bilir misin? [Şiir]
Son Moda Gençlik [Eleştiri]
Neden çok sinirliyim? [Eleştiri]
Ağlatan Palyaço [Eleştiri]
Taşı Toprağı Altınmış, Pöh! [Eleştiri]


İdil Öztep kimdir?

Yazmaya ne zaman nerede başladığımı hatırlamadığım gibi yazmayı ne zaman nerede bıraktığımı da hatırlamıyorum. . . Oysa mum ışığı altında kirli bir kağıda, kırık bir kalemle o an'ı yazmak gibisi yoktur. İşte ben hep o an'ı yazdım.

Etkilendiği Yazarlar:
Hakan Günday, Esmahan Aykol...


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © İdil Öztep, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.