..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Doğaüstü henüz anlayamadığımız doğal şeylerin adı. -Elbert Hubbard
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Sevgi ve Aşk > Fatih




29 Temmuz 2009
Aşk Parıltıları ve Seni Sevmenin Bencesi  
Fatih
Seni seviyorumda çok gizli zarfını yakalamakmış seni sevmek.


:AAED:
And olsun bütün sevenlere ve aşklar olsun bütün sevilenlere ki nice kapılar aşıp geldiğim gönül kapına sevgiden çelenkler bırakmak, kalbime miras bıraktığın hasretine kandan kınalar vurmak ve gönül âleminde hasbi hal ile yâd etmekmiş seni sevmek…

Sevmek… Nedir sevmek? Pek çok insan “seviyorum” der fakat bunlar içinden bir kısmı sever, yine maalesef ki sevenler içinden de çok azı gerçek sevgidir... Sevgiye çıkan çok yol vardır bu yüzden sevgi çok karıştırılır. Bazı duygular, sevgiye sadece benzerdir… Ben de ise bu durumun tam tersi, ben sevdiğimi ruhumun odağına yerleştirdiğim için hayatta nereye baksam, ne hissetsem onun sevgisine benziyor. Hayat onun sevgisine benziyor. İnsan sevmeye dursun! Benliğimin eş anlamlı kelimesiymiş seni sevmek…

Zamanın kendinden geçtiği günlerin birinde deniz kıyısında bir ayağım suda diğer ayağım kuru toprakta yürüyordum. Dikkatimi çekti, denizin bittiği yerde toprak, toprağın bittiği yerde deniz vardı. Bir anlığına “sizi böyle ayrı tutan ne, yoksa ben miyim?”diye sordum kendime. Biraz düşününce “hayır” dedim zaten ikiniz aynı şey değil misiniz bedenimde? İçimi soğuttu bu suçluluk duygusu. Önce kumlara uzandım, sıcaktı… Daha sonra denize girdim, daha sıcaktı… Denizden çıkıp üşüyünce anladım; tenime vuran rüzgârın soğuğuymuş seni sevmek…

Her gece ay aydınlığı festivalleri düzenlenir gözlerimde, ben yıldızları seyrederim yıldızlar beni. Hep yalnızlığın bir adım komşuluğunda olurum ya da bir kelime. Çığlıklar uğurlarken şiirler ağırlarım. Sessizliğin o kahpe ayinsizliğini fersah fersah yakınlaştırır hayalin. Zaman saniyeyi yıllara böler, her lahzada ruhuma bir kırbaç ve her kırbaçta içime bir tutam sevgin kamçılanır… Derken ötede bir sokak lambasına takılır gözlerim. Kırık bir sokak lambasının altındaki loş ışıkta gecenin ürkütücülüğüne sarılmış şiirdir seni sevmek…

Bazen ekmek arası domates, bazen yüzünü güneşe dönmüş titrek bir papatya, bazen yağmur yağınca oluşan toprağın kokusu, bazen de misafir geldiğinde evde oluşan tatlı telaştır seni sevmek…

Bilmem hangi buzullar ülkesinin soğuğunda buz tutmuşken gurbetler yorgunu bedenim bilinmeyen bir yerin bilinmeyen bir vadisinde bilinmeyen bir çiçeği eline tutuşturmanın umuduyla ısınıyorum. Yaşamak, hiç tadılmamış gözyaşlarını sevda kurnalarına hapsedip, ufuklarda ufukları görerek yaşamak, bir ömür tüketip bir ölümün arifesinde hepi topu bir fincan sabırmış seni sevmek…

Körlüğü hiç yaşamadım çok şükür, kendimi bildim bileli görüyorum. Kâh güneş kâh florasanlar eşlik ediyor gözlerime. Görüntüsüzlüğün dilinden anlamasam da karanlığı çok iyi bilirim. Hele mışıl mışıl bir uykudan uyanıp ışıl ışıl bir umudu kucaklayacakken zamansız gelen ayrılıkların anaforlarını, insanın boğazında düğümlenen suskunluğu bilirim.”Alt tarafı bir hayal/bir hayat kırıklığıydı” diyemezsiniz yazık olur, elektrikler kesilince ansızın çöken karanlıkmış seni sevmek…

Gözlerin diyeceğim, rengini nerden almış bilemem, kıyamam gözlerinin parlayışına. Ellerin diyeceğim kuğular kıskanır bir daha konuşmazlar benimle. Saçların diyeceğim binlerce mecusiyle yangınlar doğururken nispet yapardı cehennemlere. En hâsılı ben ruhun diyeyim. Kendini bir melek olduğuna inandıracak denli tatlı olduğu ruhuna dokunduğumda “meleklere inanmak” mış seni sevmek…

“Seni seviyorum” da ”çok” gizli zarfını yakalamakmış seni sevmek…



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın sevgi ve aşk kümesinde bulunan diğer yazıları...
Boş Bir Mektup
Beş Dakika Yaşayacaktım Gözlerinde

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Olmuyor Hayat Olmuyor [Şiir]
Bir İnsan Ölür Çok Uzaklarda [Şiir]
Artık Gelmezsin Değil Mi? [Şiir]
Geceler [Şiir]
Bir Gardiyanı Sevdim [Şiir]
Geriye Senden Tomurcuklar Kaldı [Şiir]


Fatih kimdir?

Bir gün durup dururken herşeyden vazgeçim. . Vazgeçilebiliyormuş. .


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Fatih, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.