..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Güzel birşeyin fazlası harika olabilir -Mae West
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Gülmece (Mizah) > Mehmet Önder




3 Ekim 2009
Okumuş Adam  
Mehmet Önder
Yakışıyor mu sana ? Bir de okumuş adam olacaksın. Sen böyle yaparsan okumamışlar neler yapmaz !


:BCJE:
OKUMUŞ ADAM


      - Bir nüfus sureti gerekli. Bu nüfus cüzdanı, bu da fotoğraf.

Muhtar gözlüğünü düzeltip nüfus cüzdanımı inceledikten sonra, üstünden baktı :

- Annenizin adı Ayş mi ?

Muhtar iyi kötü selamlaştığımız biri, sağ olsun ilgi gösteriyor.

Annemin adının aslında Ayşe olduğunu, nüfus müdürlüğünde e harfinin eksik yazılması sebebiyle Ayş olarak yazıldığını anlattım. Muhtar gözlüğünün üstünden hâlâ
bakmayı sürdürünce, işlerimin çok yoğun olduğunu, fırsat bulur bulmaz düzelttireceğimi söyledim.

Söz sırası ona geldi :

- İhmalcilik, dedi, hiç iyi bir şey değildir. Her işi zamanında yapmak gerekir. Hele hele siz okumuş, yazmış adamsınız. Siz böyle yaparsanız cahil insanlar neler yapmaz. Hemen bir ilmuhaber yazalım, git düzelttir.
     
Acelem var ya, ezile büzüle nüfus suretini almaya çalışıyorum. Söz üstüne söz veriyorum, “İlk fırsatta, boş kaldığım ilk gün, sizden bir değiştirme yazısı alıp düzelttireceğim” falan filan. Ama nafile. Adamın hayattaki en büyük emeli, benim nüfus cüzdanımdaki e harfi eksikliğini tamamlatmakmış gibi bastırdıkça bastırıyor :

- Siz okumuş, yazmış adamsınız. Yakışıyor mu şimdi ? Sen bunu kendine yedirebiliyor musun ?

Ben mahçup mahçup kıvranırken o da bir yandan hazırlıyor, bir yandan da söylenmeye devam ediyor :

- Şimdi Mehmetçim, cahiller neler yapmaz? Öyle ya.

Ayıp değil mi, filan demeye getiriyor. Yalnızca muhtar olsa neyse. İş için gelmiş başkaları da var. Onların üstüne de görevmiş gibi, muhtara destek oluyorlar.
     
- Ya ya olur mu? Yakışır mı?
     
     …

Köyde bizim muhtar, zeytin hırsızlarını karşısına dikeltir, saatlerce nasihat ederdi, paylardı. Onlar da boyunlarını önlerine eğer, bir daha zeytin çalmayacaklarına söz verirler, yeminler ederlerdi.
     
Biz çocuklar da seyre gider, “Ali şöyle yemin etti”, “Veli böyle yemin etti”, “Bir daha çalmayacaklarmış” vs. gibi sohbetini ederdik.

Benim muhtarın karşısındaki boynu bükük duruşum da tam zeytin hırsızı duruşu. Köyde muhtar oturduğu yerden, yetişebildiğine bir tokat çıkarırdı. Bereket versin bu muhtar yalnızca öğüt veriyor.

      Ama çenesi kalabalık. Ben nüfus suretini almış aceleyle kapıdan çıkarken, o hâlâ arkadan bağırıyor,

- Bir yarım gününü ayır. Bir ilmühaber düzenleyelim. Yakışmıyooor !



      Okula kayıt başvurusu yapıcam. Tüm evrakı hazırladım. Muhtar korkusundan eski tarihli bir nüfus sureti var onu ekleyiverdim.

Memur evrakı eline aldı, tek tek inceliyor. Nüfus sureti eski tarihli ya, acaba “Bunun yeni tarihlisi gerekli” der mi ? Muhtarın karşısında boynu eğik durmak var. Aklıma geldikçe yüreğim cıız ediyor. İçimden dualar ediyorum. “Tanrım, sen büyüksün, nüfus suretinin eski tarihli olduğunu görmesin”.

      Sıra ona geldi “Bu da tamaaam” dedi, geçti. Dualarım kabul oldu ya neredeyse göbek atıcam. Ama memur tüm evrakı inceledikten sonra “Tamam” diyeceğine, yine geri uzattı. “Ne oldu ?” dedim.
     
      - Fotoğraflı ikametgah senedi eksik. Ekle getir. Tamam.

      Kendi kendime kızıyorum, şimdi. Nüfus suretindeki eski tarihi görmeme duasını yaptın, tamam, fotoğraflı ikametgâh duasını niye unutursun be adam. Bir de mürekkep yalamışız.

      İşim o denli acele ki, nüfus değiştirme işini dünyada yapamam. Yapmaya kalksam işi kaybederim. Hiç çıkış yolu yok. Yine karşısına dikilicem , zeytin hırsızı gibi. Çaresiz.

      Tabii gittim. Odası yine tıklım tıklım. Sıraya girdim. Muhtarın, yirmi gün önceki gelişimden bu yana gündeminde en ufak bir değişiklik yok, en arkalardan beni görüp öğütlere başladı,

      - Mehmetçim yakışıyor mu şimdi ? Siz böyle yaparsanız, okumuyanlar neler yapmaz. Hiç yakıştıramıyorum. Olmuyor.

      Sıradakiler bir şey anlamasa da, ben harf harf anlıyorum. Mahçup mahçup bakıyorum.


      En büyük sıkıntıyı, ev sahibi “Zaten kiracı virancı, elektriği, suyu üstüne al. Yarın çeker gidersin, başıma kalır. Almayacaksın evimi boşalt” deyince yaşadım.

      Öğrendim ki, her ikisine hem nüfus sureti hem de ikametgâh gerekirmiş. Yandım ki, ne yandım. Şimdi bu adama gidip, dört tane birden evrakı nasıl isterim.

      Kabahatimi örtmek için bir kutu baklava aldım, bir büyük şişe de gazoz. Dikildim karşısına.

      Ne çare. Adam sinir küpü. Hediyelere bakmıyor bile. “Bunlarla suçunu hafifleteceğini mi sandın ?” der gibi yüzüme baktı :

- Ne var ?

Birazcık yumuşar gibi mi ne ? Hemen atıldım.

- İki nüfus, iki ikametgah.

- Hem de ikişer ikişer, öyle mi ?

- …

- Yakışıyor mu sana? Okumuş bir adam olarak, sen kendine yakıştırabiliyor musun ?

-
Neyse sağ salim bunu da geçiştirdik.

      Yıllarca en büyük yaşama zorluğum, nüfus cüzdanımdaki anne adının e harfi eksikliği oldu, diyebilirim.
     
     …
     

Hiç aklıma gelmezdi. Kaderde bir gün işsiz kalmak da varmış. İşsizim ya boş boş dolanıyorum. Aklıma nüfus cüzdanım geldi. Vaktimi boşa harcayacağıma, gideyim, nüfus cüzdanımı değiştireyim; e harfi eksikliğinden kurtulayım, dedim. Öyle ya, muhtar en az yirmi kez söyledi. Benim e harfine karşı bir tavır takındığımı düşünmüş olacak “Olmadı, yakışmadı…” diye payladı durdu.

      Şimdi ben de dikileyim karşısına, tabii o yine başlayacak.

“Olmuyor Mehmet’çiğim. Sen okumuş yazmış adamsın, Sana yakışıyor mu ?”, “Bir ilmühaber yazalım” diye. Sanacak ki, ben yine “Abi vaktim yok. İşim çok acele. En kısa zamanda...” falan filan diyeceğim. Ezilip büzüleceğim. Tabii ben “Vaktim var. Yaz bir ilmühaber. Götüreyim nüfus müdürlüğüne, şu Ayşe’nin e’sini bir güzel yazdırayım. Şöyle alnı açık, başı dik geleyim bundan sonra karşına” diyeyim. Öyle ya, biz okumuş yazmış adamız. O kadar mürekkep yalamışız. E harfi eksik nüfus cüzdanıyla dolaşmak bize yakışır mı?

      …

      Daltaban muhtarlığa koştum. Dikildim karşısına. Nüfus cüzdanımı gururla uzattım.

- Buyrun Macit abi. Vaktim oldu, geldim. Yaz bir ilmühaber, tamamlatayım şu “e” harfi eksikliğini, dedim.
     Muhtar her zaman yaptığı gibi, bir nüfus cüzdanına, bir de yine gözlüğünün üstünden bana baktı.

      - Talebin nedir?

      Her gidişimde uzaktan paylamaya başlayan muhtar, bu kez dalgın bir gününde olmalı. Açıklamaya çalıştım :

- Hani annemin adı Ayşe idi de, e’si eksikti Ayş mı demiştin ya. İşte ona e ekletmek için yazı yazdırmaya geldim.

      Nüfus cüzdanına dikkatlice bir daha baktı :

      - Buna e’mi ekleteceksin?

      - Öyle.

      Yanıtıma bir kahkaha attı :

      - Yahu Mehmet bey. Siz okumuş yazmış adamsınız. O kadar mürekkep yalamışsınız. Ayşe olsa ne oluur, Ayş olsa ne olur. Ne zararı var şimdi. Siz böyle bir harf için sorun çıkarırsanız, okumamışlar neler yapmaz, neler.

      Baktım yapmayacak, geri döndüm. Arkamdan hâlâ laf yetiştiriyor.

- Uğraşmayın böyle gereksiz şeylerle. Çok rica ederim.

.Eleştiriler & Yorumlar

:: Tebrikler
Gönderen: Aysel AKSÜMER / , Türkiye
13 Şubat 2011
Çok güzeldi yine. Aynı zamanda düşündürücü. Teşekkürler paylaşımınız için. Bir de dipnot düşmek istiyorum. Az önceki paylaşımınızda iki olay anlatmışsınız ben dalgınlıkla üç yazmışım. Tam yazının başlığına uygun fıkra gibi bir yorum oldu. Tekrar yeni bir yorum yazdım ama siteye yeni üye olduğum için nereden sileceğimi de bilemedim. Kusura bakmayın. Saygı ve selamlarımı sunuyorum.

:: Ah o okumuşlar...
Gönderen: Haşmet Şenses / , Türkiye
23 Ekim 2009
Çok güzel bir öykü. Belki de neredeyse bütünüyle yanlış olarak okumuş adamın, okumamış ya da tüm okulları sonuna kadar bitirmemiş olanı hor gördüğü yanılsamasının yaygın olduğu ülkemizde, aslında ironik bir biçimde, nasıl da çoğunlukla tersinin doğru olduğunu hep gözlemlemiş ve bundan hep rahatsızlık duymuş biri olarak, çok beğendim bu özgün öyküyü.




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın gülmece (mizah) kümesinde bulunan diğer yazıları...
Döve Döve Demokrasi
Hükümet Yıkıldı
Kaybettiğin Dava Temyizden Döndü Mü
Çekinme Ye!
Yukardaki Bilir
Seçmen İsterse
Dikizciler
Dedem Keyfi Kırınca
Asaletim Tasdik Olsa
Son Lokma ve O

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Eşekistan
Eşek Anırır Biz Ağlarız
Fıkralar Yeterli
Göz Üstünde Kaş Olmasa
Ödemeler Camız Kırkımına
Bunları Biliyorsunuz
Beşiktaş Tatlıdır
Borç Yiğidin Kamçısı
Yıldızcı Karınca İle Yeşil Kertenkele
Radyo Tiyatrosu


Mehmet Önder kimdir?

30. 11. 1959'da İzmir'in Bayındır ilçesine bağlı Furunlu Köyü'nde doğdum. İlkokulu köyde, lortaokulu Çırpı Mustafa Adanır Ortaokulu'da okudum. Bayındır Lisesi'nde bir dönem okuduysam da devam edemedim. Sonra radyo tamirciliği başta olmak üzere birçok işte çalıştım. Ege Tıp Fakültesi'nde memur olarak işe başladım. Buradaki on bir yıla yakın çalışmam süresinde önce İzmir Namık Kemal Akşam Lisesi'ni, ardından Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdim. İlk Beş yılını İzmr merkezde, kalanını Bayındır'da olmak üzere yirmi iki yıla yakın bir süredir serbest avukatlık yapmaktayım. Evliyim, Alp Deniz adında sekizinci sınıf öğrencisi bir oğlum var.

Etkilendiği Yazarlar:
Aziz Nesin, Rıfat Ilgaz, Muzaffer İzgü


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Mehmet Önder, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.