..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bir insan bir kaplanı öldürmek istediğinde buna spor diyor, kaplan onu öldürmek istediğinde buna vahşet diyor. -Bernard Shaw
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Yüzleşme > Didem Duruöz




3 Mart 2010
Duru Sohbetler 2  
Bölük Pörçük

Didem Duruöz


Yazımı okumadan önce Ali Yerli Bey’in İki Darbe Bir Kitap adlı yazısını okumanızı öneririm. Yazım, bu yazının içindeki bir kısım hakkında olduğu ve kendimi sorgulamamla oluştuğu için. -Hayda! Yine gözlerim yaşlı ne oluyor bana, özgürlük ve soru sorma hakkında etkili, anlamlı ve güzel bir yazı okudum. -İçinde kendini bulduğundandır. En çok etkilendiğin de yazmaktan en çok kaçındığındır. Evet işte o paragraf, hadi zorla kendini önce yaz ve sonra düşün hakkında. Kendine duygularına kapılma, onları ifade etme özgürlüğünü yaşat. Kimse duymasa da, bilmese de, görmese de, sen dertleş, Hayır Hayır, Paylaş kendinle! Sen değil miydin sevgi ve bilgi paylaştıkça çoğalır diyen? İşte onlara, birini daha ekliyorsun bu akşam. Duygularını önce kendinle, sonra duymak isteyenlerle, onlara ihtiyacı olanlarla, sana benzeyenlerle paylaş. Ve duymak istemeyenlere hiçbir şey anlatma, nasılsa boşa gidecektir kelimelerin, bari boşlukda dolanıp, senin huzurunu kaçırmasınlar. Bilirsin hevesle anlatırsın ve karşında sağır kulaklarla karşılaşırsın, içindeki heves, arzu, ümit yavaş yavaş söner. Onun için en iyisi duymak istemeyenlerle paylaşmamak, böylece sonradan da kötü olmamak. ----------------------------------------------------------------- - İyi ukala dümbeleği, söyledin de bir gıdımlık bilgini, başın göğe erdi. - Ne oluyor ya, ne kızıyorsun be! - Yaa değil yoğurt. - Anlaşılan, Eleştirmen Duru yu ele geçirdi. - Hayır bilemedin, sana hatalarını sadece eleştirmen söyler sanıyorsan çok yanıldın. Sen ne kadar bana küçük kız desen de benim içimdeki bilgelikten bii habersin, bi de seni duyuyorum diye şişinirsin. - Peki, mesaj alındı, gözüm kulağım açıldı, seni dinliyorum. - Öyleyse, ben de kızmayı bırakıp anlatıyorum. Derin bir nefes alıp, ilk cümlemle başlıyorum. - Dur! Önce Ali Yerli Bey in yazdığı İki Darbe Bir Kitap’ı yeniden okumalıyım. -Okudum ve tutuyorum öğüdünü, dinliyorum sözünü, işte beni vuran paragraf: Özgürlüğe ve sorulara takıntılıyım… Tatmadık çünkü. Soru sormayı bilmiyoruz. Özgürlük kenarımızdan bile geçmedi. Ben özgürlüğü gördüm. Yaşamadım ama gördüm. Bir insanın kendisine nasıl düşüncelerden duvarlar ördüğünü biliyorum. Çünkü o benim. Korkularıyla yaşayan, düşündüğünü sanan ama aslında bir rayda gidip gelen…


:BIGD:
-Hayda! Yine gözlerim yaşlı ne oluyor bana, özgürlük ve soru sorma hakkında etkili, anlamlı ve güzel bir yazı okudum.
-İçinde kendini bulduğundandır. En çok etkilendiğin de yazmaktan en çok kaçındığındır. Evet işte o paragraf, hadi zorla kendini önce yaz ve sonra düşün hakkında. Kendine duygularına kapılma, onları ifade etme özgürlüğünü yaşat. Kimse duymasa da, bilmese de, görmese de, sen dertleş, Hayır Hayır, Paylaş kendinle! Sen değil miydin sevgi ve bilgi paylaştıkça çoğalır diyen? İşte onlara, birini daha ekliyorsun bu akşam. Duygularını önce kendinle, sonra duymak isteyenlerle, onlara ihtiyacı olanlarla, sana benzeyenlerle paylaş. Ve duymak istemeyenlere hiçbir şey anlatma, nasılsa boşa gidecektir kelimelerin, bari boşlukda dolanıp, senin huzurunu kaçırmasınlar. Bilirsin hevesle anlatırsın ve karşında sağır kulaklarla karşılaşırsın, içindeki heves, arzu, ümit yavaş yavaş söner. Onun için en iyisi duymak istemeyenlerle paylaşmamak, böylece sonradan da kötü olmamak.

-     Yine yan bilgi takıldı aklıma
-     İşin özüne inmektense, bildiklerini paylaşmak kolayına geliyor da ondan.
-     Haklısın ama yine de söyleyeceğim. Ama kelimesini, örneğin önce bir cümleyi olumlu halde yazıp, ama yı ekleyip devamını farklı yazdığında, ilkinde fikri yumuşatmış, ikincisinde esas düşündüğünü, hissettiğini söylemiş oluyorsun. Bu nedenle ama tehlikeli bir kelime, onun yerine ve dediğinde ise iki cümleyi de benimsediğini, seni yansıttığını belirtmiş oluyorsun.
-     İyi ukala dümbeleği, söyledin de bir gıdımlık bilgini, başın göğe erdi.
-     Ne oluyor ya, ne kızıyorsun be!
-     Yaa değil yoğurt.
-     Anlaşılan, Eleştirmen Duru yu ele geçirdi.
-     Hayır bilemedin, sana hatalarını sadece eleştirmen söyler sanıyorsan çok yanıldın. Sen ne kadar bana küçük kız desen de benim içimdeki bilgelikten bii habersin, bi de seni duyuyorum diye şişinirsin.
-     Peki, mesaj alındı, gözüm kulağım açıldı, seni dinliyorum.
-     Öyleyse, ben de kızmayı bırakıp anlatıyorum. Derin bir nefes alıp, ilk cümlemle başlıyorum.
-     Dur! Önce Ali Yerli Bey in yazdığı İki Darbe Bir Kitap’ı yeniden okumalıyım.
-Okudum ve tutuyorum öğüdünü, dinliyorum sözünü, işte beni vuran paragraf:

Özgürlüğe ve sorulara takıntılıyım… Tatmadık çünkü. Soru sormayı bilmiyoruz. Özgürlük kenarımızdan bile geçmedi. Ben özgürlüğü gördüm. Yaşamadım ama gördüm. Bir insanın kendisine nasıl düşüncelerden duvarlar ördüğünü biliyorum. Çünkü o benim. Korkularıyla yaşayan, düşündüğünü sanan ama aslında bir rayda gidip gelen…

-Özgürlüğü görmüş birine mi gıpta ettin, yoksa sahip olduğun özgürlüğün değerini bilmediğini mi farkettin?
-     Yine zıt kutuplardan ve doğru soruları yakaladın, yanıtı hem evet hem hayır olan.
-     Benim bile sormaya korktuğum soru ise; korkularıyla yaşayan, düşündüğünü sanan ama aslında bir rayda gidip gelen, bu sözün içinde uyandırdıkları. Senin de, benim de bunlardan biri olduğumuzun farkında olmam. Eski bir şiirimsi geldi aklıma.

Yalnız İnsanlar
Kimi zaman, öyle anlar vardır ki!
Kaybedersin tüm düşüncelerini.
Sevgiyi, dostluğu ararken
Unutursun tüm güzellikleri
Kendini tek başına zannedersin!
Aslında binlerce böyle düşünenden birisin!
Senin gibi insanlar, hepsi de tek başlarınalar.
Ve onlar da senin gibi,
Ne büyük bir topluluk olduklarını anlayamazlar.

Bu şiirimsimi yazarken de, bu kısmı: “Sevgiyi, dostluğu ararken. Unutursun tüm güzellikleri” içime sinmemişti. Ali Bey in yazısını okuyunca, bu uyumsuzluk, daha da gözüme çarptı. İki cümlenin yerine, yenisini yazmaya çalıştım, olmadı. Sanırım o boşluk bir anda dolmayacak, daha yanıtlanacak çok soru ve yaşanacak çok özgürlük var.

-Özgürlüğün azı, çoğu olur mu?
-Bilmem kafiye olsun diye demişimdir belki.
-Ama olmaz ki, Mazhar Fuat Özkan’ın dediği gibi olmalı: “Kafiye olsun diye değil. Özleye özleye kavuştuk birbirimize.Birbirimize vitaminler moraller verdik. İçimizdeki şeytanlara, zülfikarlarla saldırdık. Gözyaşlarımızı bitti mi sandın?
-Laf olsun diye değil. Sora, sorgulaya, hak ederek, emek vererek kavuştuk bireyliğimize. Seçme hakkımızın farkında ve seçimlerimizi kabul edeceklerin karşısında. Birbirimizden önce kendimizi dinledik, anladık.Güçlü ve zayıf yanlarımızı bağrımıza bastık. İçerdeki, dışardaki şeytanlara kulak asmadık, kendi yolumuzu, kendi sorgumuzu, kendi anlamımızı kendimizde bulduk. Dünyayla bir olduk. Gerçek demokrasinin içinde, özgürlüğe kavuştuk. Doğa ananın kucağından koptuk. Ana rahmimize döner gibi, sığınsak ona. Bağışlayan anam gibi, sarılırdı ona koşanlara.

Not:Yazım bölük, pörçük olsa da sizlerle paylaşmak istedim. Okuyan herkese teşekkür ederim.
      

.Eleştiriler & Yorumlar

:: Duru duru olmuş...
Gönderen: Cahit KILIÇ / , Türkiye
4 Mart 2010
Çok beğendim, yüreğinize sağlık... Twitter'da paylaştım...Saygılar.Cahit Bey, yorumunuz ve paylaşımınızla beni onurlandırdığınız için çok teşekkür ederim. Sevgi ve Saygılarımla.Didem

:: Duygular-düşünceler güzel anlatılmış...
Gönderen: Ömer Faruk Hüsmüllü / , Türkiye
4 Mart 2010
Paylaşım için teşekkürler...Saygılarımla.Ömer Faruk Bey, anlatımımı beğendiğinize sevindim, yorumunuz için çok teşekkür ederim.Sevgi ve Saygılarımla.Didem

:: ZEKİCE
Gönderen: ALİ YERLİ / , Türkiye
4 Mart 2010
Yazınızı bir kaç defa okudum. Zekice ve derin... Yol gösterici ve sorgulayıcı Gerçekten öyle mi? Şiirimsi de söylediğiniz gibi mi? Düşüneceğim. Paylaştığınız için teşekkürler. Yazarın Yanıtı: Değerli ve içten yorumunuz için teşekkür ederim Ali Bey,genel olarak sizin yazılarınızda sorgulayan, düşündüren, anlamlandırmaya çağıran bir tarz hissediyorum. Aslında siz de yazılarınızda yol göstermekten çok kişinin kendi yolunun ve diğerlerinin yolunun farkına varmasına katkıda bulunuyorsunuz. Şiirimside dile getirdiklerim, her şeyde olduğu gibi her zaman geçerli değil.Ancak geçerli olduğu anların ve durumların farkında olmanın önemli olduğunu düşünüyorum. Sevgi ve Saygılarımla.Didem




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın yüzleşme kümesinde bulunan diğer yazıları...
Sarmaşık Sakal Yansımaları
Korkuların; Engellerindir Yaşam Sevinçlerinin!
Gündüz Düşlerim 2
Canımın İçinde Cansın, İyi ki Varsın!
Öylesine
Kendimi Kaybettim, Hükümsüzdür!
Ölen Hangisi?
Sekiz Saniye Yansımalarım B
Siz=ben
Hataya ve Hayata Dair

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Cem Mumcu - Kendine Bakma Kitabı
Hayal Kafesi
Gözlem Yansımalarım2
Bir Aldanışın Ardından
Anlamlandırma Arayışı
Gündüz Düşleri 1
Gözlem Yansımaları
Kısalara Selam
Duru Sohbetler 1
Aynada Birleşmeyen Bakışlar

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Kırılmak [Şiir]
Yaşam yakında yakala [Şiir]
Haykırmak İstiyorum [Şiir]
Sanatla Soluklanmak [Şiir]
Anne Çocuk Eğitim Vakfı - Anne Destek Semineri [Öykü]
Gelen Gülüş [Öykü]


Didem Duruöz kimdir?

Kendini arayan, dünyayı ,hayatı anlamlandırmaya ve onun içinde etkin olarak var olmaya çalışan, suskunlar ordusundan ayrılmaya çabalayan biriyim. Yazılarımda bazen; aklımdan, yüreğimden, içimden geçenleri, bazende farklı kişilikleri deneyimleme örneklerimi görebilirsiniz.

Etkilendiği Yazarlar:
Doğan Cüceloğlu, Jülide Sevim, Üstün Dökmen, Louise Hay,Allice Miller,Leyla Navaro,Emre Kongar,Kemal Sayar, Milan Kundera, Engin Geçtan,Türkay Demir, Gabriel Garcia Marquez, J.R.R.Tolkien,


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © Didem Duruöz, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.