..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bir deliyle aramda tek bir ayrım var. Ben deli değilim. -Salvador Dali
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > İtiraflar > Rüya Bayram




13 Nisan 2010
Adresi Belli Olmayan Mektuplar (18) (Uğurladıklarımdan... )  
Rüya Bayram
Bazı şeylerin gitmesine izin vermek işte bu nedenle çok önemlidir. Onları serbest bırakmak. Gevşek olanı kesmek. İnsanların hiç kimsenin işaretli kağıtlarla oynamadığını anlaması gerekiyor; bazen kazanırız ve bazen de kaybederiz. Hiçbir şeyi geri almayı bekleme, yaptıkların için takdir edilmeyi bekleme, ne kadar zeki olduğunun keşfedilmesini bekleme ya da aşkının anlaşılmasını. Daireyi tamamla. Gururlu, yetersiz ya da kibirli olduğun için değil, sadece artık onun senin yaşamında yeri olmadığı için. Kapıyı kapat, plağı değiştir, evi temizle, tozdan kurtul. Geçmişte olduğun kişiyi bırak ve şu anda kimsen o ol. Zahir - Paulo Coelho Bu sözleri okuyunca baktım bahar da gelmiş, giriştim ben de kendimde büyükçe bir temizliğe.. Bakalım neleri uğurlamam gerekmiş hayatımdan şu anda kimsem o olmam için..


:IGJ:
Karşılık beklemeden yaşayabilmek.. Ne büyük bir erdem olmalı. Bunu başarabilmek kolay mı? Ya da hayata verdiklerimizin karşılığını almasak da mutlu olabilmek? Hani bir hikaye vardır; "adam oğluyla yürürken çocuk yankıyı keşfeder, ama babası ona bunu yaşam ile açıklar ve hayata ne verirsek onu alacağımızı öğütler. Yaşamın bir tesadüf değil, yaptıklarımızın bir aynada yansıması olduğunu söyler". Evet ben de pozitif düşünce yanlısıyım, ama her zaman geçerli olmuyor bu teoriler. Yaşam yaptıklarımızın, düşüncelerimizin aynada yansıması olsa idi kaderciliğe ters düşerdik sanırım. O zaman ne küskünlükler, ne hayal kırıklıkları yaşanırdı, sistem tıkırında, herkesin gönlüne göre işlerdi. Ha bir de içimiz çok rahat olurdu; isteriz alırız, biz iyi oluruz herkes iyi olur, hiçbir neden bizi üzemez gibi düşünebilmek konusunda bir lüksümüz de olurdu. Eh sistem mutlu, herkes mutlu. Ama değil.

Epeydir bir ağırlık vardı üzerimde. Sanırım verdiklerimin karşılığında hayattan alamadıklarımın yükleri idi bunlar. Körelen umutlar, kırılan düşler, bezginlikler ne varsa fazla gelmeye başladı üzerime. Bahar yaklaşırken şööyle bir hafifleme ihtiyacı hissettim. Ayakkabıları fırlatıp, çakıl taşlarının üzerinden denize taş sektire sektire kendime en yakın limana koşup kağıttan bir gemi yaptım ve içine içimde ne kadar fazlalık varsa doldurdum. Özellikle kağıttandı gemim ki, ben yükledikçe ya batsın denizin dibini boylasın, ya da bir kibritlik ömrü olsun. Sonra batan geminin eskileri olacak hepsi. Çocukken kağıttan kayıklar yapar yüzdürürdük leğende yazın:) eğlenceli gelirdi hatta içine çikolataların folyolarından adamlar bindirirdik. O zamanlar kendi oyuncaklarımızı kendimiz yaratırdık, kimsenin oyuncağı haline gelmemiştik henüz.

Önce gönül temizliğine verdim kendimi. Aslında mecburi istikamet gibi birşeydi bu. Yapmak zorundaydım. Birkaç zamandır son şansını verdiklerim vardı. Biraz ukalaca göründü size bu sözüm belki, "birilerine şans vermek!" Ama hiç haketmeyen insanlara onları affetmek için süre tanımanın adına başka birşey diyemiyorum. Onların bu son şansı, aslında bizim de son umutlarımız. Beklediğimiz önemli şeyler olur ve o değer verdiğimiz vefasızların onca yaşanmışlığın anısına, yüklenmiş onca güzel sıfatın anısına güvenimizi boşa çıkarmamasını bekleriz. Onlara kötü diyen herkesi haklı çıkarmamasına, haklarında duyulup inanılmayan şeyleri inanılır kılmamasına ve bizi göktaşı düşmüş kadar büyük bir boşlukta bırakmamasına dair son umut. İçimizde hala en güzel yerlerde sakladığımız, ama artık saklamaya gerek duymadığımız birçok kırık anıyı da dışarı çıkarmayı hatırlatıyor bu durumlar. Gelmiş geçmiş ama bizimle aynı his diyarında bir daha buluşamamış kim varsa artık önemsemediklerimiz çuvalına atıyoruz. Ben de derledim topladım, çuvallarımı kutularımı, içlerine gönül çöplerimi de koydum yaza hafif bir merhaba demek niyetiyle. Bunları taşımak ne büyük ağırlıkmış meğer dostlar. Sözleri, davranışları diken gibi kalbime saplanan uzak yakın kim varsa gereksiz tüm eşyalar gibi boşalttım işgal ettikleri yerlerinden, tıpkı üzerimize dar ya da bol gelen giysiler gibi. Bunlar artık bana dar, ben onlara bol geliyormuşum ancak anladım. Eleğe döndüm eleye eleye :) bakalım kimler kalacak benden geriye ;) Uğurlar ola tüm gidenlere..

Böylece hatalarıma aralık bıraktığım dönüşlerime dair bütün kapılarımı kapadım, duvarlarımı sağlamca ördüm korkmadan. Nasılsa o kapıları açtırmak, duvarları yıktırmak ancak sevgiyle mümkün ve içeri girmek isteyenlerin kalpten dilemeleri yeter de artar dedim. Bakmayın rahatlamış konuştuğuma bunların yası bir ömür gider benimle. Çok zor olsa da hayat sanırım bana ilk kez uğurlamayı öğretiyor. Çok zor uğurlayanlardandım ben. Kalbime giren insanları, dostluğumu verdiklerimi orada bir ömür tutacak, orada ölene dek rahat ettirecek kadar yerim, sabrım ve mücadele gücüm vardı benim. Bazı insanlara ve olaylara çok özel anlamlar yüklüyoruz zaman içinde gereksizce. Kolay değil gönül temizliği öyle camdan halı silkeler gibi silkelemek içinden sevdiklerini.. Yüreğin ağrıyor kolların yerine.

Sonra giriştim düşünce temizliğine. Düşünce kalkmak zor oluyor diye kötü bir espri ile mektubu şenlendireyim hatta:) En çok ağır gelenlerden başlıyor ya insan işe, sonradan yorulunca kalmasın diye geriye, ilk bindirmesi gerekenleri bindiriyor önce gemiye. Gönül çöplüğü ne çok yer tuttu, fazla gönül insanı olduğumdan olsa gerek. Panikle başka neyi yüklemeliyim diye düşünürken telaşlarım aklıma düştü.Telaşlarımın hepsinden vazgeçemedim, sadece bir kısmını atabildim birgün lazım olurlar diye. O kadarcık telaşımı yollamam bile biraz sükunete yer açıverdi hemen. Düşüncelerimde nerede karamsarlık var onları da yükledim gitti. Kalp kırıklarımı da bindirdim ki, kendimde boşvermişliklerime biraz yer kalsın. Eski takılarım, eski takıntılarımı tıktım bir kutuya onu da salladım gemiye. Bulmak için çırpınıp bulduğumda beni üzen şeyleri bir daha aramaya çalışmamak için o konulardaki son umutlarım da yerlerini aldılar gemide. Boşyere gözyaşı akıttığım eski püskü ne varsa arkadaş ettim gemideki diğerlerine. Huzuru serbest kıldım gönlümde inançlarım geniş geniş dolansın diye. Hani Mesnevi'den alıntı bir hikaye var, orada geçer; ortak hüzünlermiş ya insanı yakınlaştıran, sahip oldukları değil, sahip olmadıklarıdır kimilerini birbirlerine yakin kılan, ben de ortak hüzünlerimi paylaşamayanları bir sonraki gemiye sakladım hala ortak birşeylerimiz çıkabilir diye.

Sonra hayata bir kez daha "herşeye rağmen seni seviyorum" dedim , umut kırıntılarım ile kağıttan gemim minik dalgalarla açığa sürüklenir iken, ufukta derinlerde bir yerlerde batıp dibi boylayacağını bilmenin hem huzuru hem hüznü ile kendilerini uğurlarken, gözümdeki tek damla yaş da akıp akmamakta direniyordu.

Yorgunlukla çakılların üzerine uzanıp, bir gökkuşağı görüp yeniden tatlı hayallerin peşine düşer miyim diye gökyüzünü seyre dalmışken mektubun sonuna vardım.

Hayatın aynasından en güzel umutlarınızın gerçek olarak yansıması dileği ile..

Rüya
13 Nisan 2010

.Eleştiriler & Yorumlar

:: Teşekkür ediyorum değerli yorumunuza
Gönderen: Rüya Bayram / , Türkiye
14 Nisan 2010
Zaman içinde daha çok gemiler yapıp daha çok gemiler yakacağız elbet. Saygılar

:: Safraları bir atabilsek!
Gönderen: Ömer Faruk Hüsmüllü / , Türkiye
13 Nisan 2010
Bir gemi gittiyse/battıysa,ilerleyen zaman içinde bir başkasını yapmayacak mıyız?Yüklerini alacak gemisi olanlar kendilerini şanslı mı saymalılar,yoksa tersi mi?Duygu yüklü bu paylaşım için teşekkür ediyorum.Saygılarımla.




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın İtiraflar kümesinde bulunan diğer yazıları...
Adresi Belli Olmayan Mektuplar (14) (Kendimden Kendime... )

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
En Kusursuz Cinayet Yaşama Sevincini Öldürmektir
Hani Tek Bir Kişiyi Özlersiniz Her Yer Issız Gelir Derler Ya...
Adresi Belli Olmayan Mektuplar (10) (Sıradan Bir Masaldan... )
Mutluluk
Uzun Metraj Korku Filmi, Bol Kan, Bol Siyaset, Bol Kavga, Boş Hayat!
Hayatı Kuralına Göre Oyna!
Herşeyin Bir Nedeni Var Ama Unutmayın Bir de Sonucu...
Adresi Belli Olmayan Mektuplar (11) (Çocukluğumdan... )
Adresi Belli Olmayan Mektuplar (19) (Agah Efendi ile Söyleşirken... )
Adresi Belli Olmayan Mektuplar (4) (Kuyunun Dibi... )

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Çelişki [Şiir]
(Kürtaj) Olmak Ya da Olmamak, İşte Bütün Mesele Bu... [Eleştiri]


Rüya Bayram kimdir?

Yaşamayı tüm anları ile seviyorum. Bazen acıtıyor her yanımızı hayat, bazen güldürüyor yüzümüzü beklemediğimiz bir anda. Yaşanmışlıklar anılarımız oluyor ve ben uslanmaz bir anı biriktiricisiyim. Hayat biriktirdiğimi ve kaçırdığım tüm zamanları yazıyla bir yerlerde sakladığımı düşünüyorum yazıya döktüğümde kendimi. . . Ve bir gün bir yerlerde onların içinde barınan herşeyin beni bulup kucaklayacağını hissediyorum.

Etkilendiği Yazarlar:
Can Dündar,Ahmet Altan,Paolo Coelho,Goethe,Shakespeare,J.J.Rousseou


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Rüya Bayram , 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.