..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Işık verirseniz, karanlık kendiliğinden yitecektir. -Erasmus
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Fantastik > Salih Kurt




10 Eylül 2002
Tuval  
Salih Kurt
Saklanıyordu. Ama neden? Kırmızı olmalıydı şimdi. Çok fazla mavi vardı. İyiye işaret değildi. Eski alışkanlıklar... Elinin titremesi hızlanmıştı ve hareketleri de.


:AHED:
Gözlerini yere dikti ve mırıldanmaya başladı. ?Picasso, Picasso... Ben hazırım. Ellerim senin. Ruhum da... Sence de zamanı gelmedi mi??
     
Ruhundan fışkıran ateşin göğsünü yaktığını hissetti. Gözleri boş tuvale odaklandı. Tuvaldeki girintiler beyninde nakış işliyordu. Asla olamayacağı kişiyi oynamaya hazırdı. Kulağına hafif fısıltılarla okunan ilahilerin farkında değildi. ?Kaderinin üç çizgisi şimdi kesişecek.? Geçmiş, gelecek ve şimdi. Paraleller yıkılmaya başladı ve o saniyenin içinde erimeye başladı beyni. Ruhunu şeytana satmıştı...
     
Titrek, yağlı ve uzun parmaklı elleri gözlerinin hizasına kadar havaya kalktı. Ama o hala tuvale bakıyordu. Tuvaldeki girintilerin içindeki daha küçük girintilerdeydi. Orada çığlık çığlığa bir o yana bir bu yana koşuşturuyordu hangi girintinin çıkış olduğunu bilmeden. Üç çizgi... Elleri hissizdi ama kulakları onların fırçayla yaptıkları darbeden haberdardı. Yukarı ve aşağı. Vücudundaki terler gibi... Tuvalin ortasından başlamıştı. Akustikten hissediyordu bunu.
     
Saklanıyordu. Ama neden? Kırmızı olmalıydı şimdi. Çok fazla mavi vardı. İyiye işaret değildi. Eski alışkanlıklar... Elinin titremesi hızlanmıştı ve hareketleri de. Tuvalin arkasından bakan biri resim yapmadığını aksine tuvali bir çocuğa yumruklattığını düşünebilirdi. Üç çizgi...
     
İçinden bir isim geçti. Dora Maar... Dilinin ucundaydı ama çıkaramıyordu. Fısıldayamıyor hatta haykıramıyordu ismini. Karnı ağrıyordu. Dayak yemiş gibiydi. Gözlerinden yaşlar akıyordu. Gözlerini açık tutmaya gayret ediyordu. Dora Maar!... Sevgilim... Elleri meşguldü, kontrolden tamamen çıkmışlardı. Gözlerini silemedi ve tuz gözlerini yakmaya başladı. Dora Maar... Seni hep sevdim... Girintiler ardı ardına renkli dev kütlelerle doluyordu ve o girintilerin arasında artık tutsak olduğunun farkındaydı. Tuvalin ortasından dairelerle uzaklaşıyordu... Dora Maar... Bir tanem, gözlerin... Acı evet acı... İşte sanatçının ölümsüz ruhu buydu! Yıllar süren psişik sanat araştırmaları son noktasına yakındı. Acı... İnsana her şeyi yaptıran oydu. Dora Maar! Ama bunlar sadece kısa bir an aklından geçti. İşi bitince bunu unutacağı korkusu sarmıştı aklını. Ama zihni yeniden geriye çekildi ve tuzdan kavrulmuş sisli gören gözleri yeniden tuvaldeydi. Girintiler büyümeye başladılar. Şimdi ince detaylardaydı. Hala kaçıyordu, lanet olsun mavi bu kadar çok olmamalıydı ama hala elleri maviyi kullanmaya devam ediyordu. Dora Maar... Beni terk etme... Şimdi gözleri kapalıydı. Ama fırça darbeleri hala duyuluyordu. Susuzdu... Dilinin damağında şakladığını duydu ve bir iniltiyi. Dora Maar... Hayıııır!!!
     
Kalbine ağır bir acı saplandı. Boğazından aşağı nefes gitmemekte diretiyordu. Zor soluyordu. Paleti tutan eli nihayet ruha değil kendisine hizmet etmeye başlamıştı. Yakasındaki düğümü açtı. Vücudunun her yerinden terler boşalıyordu. Kalbi düzensiz atmaya başlamıştı. Kesik ve aralıklı soluyordu. Fırçayı tutan eli hala ve daha hızlı işliyordu.
     
Birden elleri iki yanına düştü. Başı sola devrildi ve genç adamın bütün hayati belirtileri tamamen kayboldu. Sağ eli güçlükle fırçayla doğruldu. Tuvalin sağ altına ilerledi ve birkaç hamle yaptıktan sonra yere düştü. Bu bir imzaydı: ?Picasso?



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Eski Bir Anı
Kış Aylarında Gözler
Saklanmak Sonsuzluğa
Saklanmak Sonsuzluğa
Ölen Ağaç

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Fırtına Ve Balıkçı [Şiir]
Senin adın neydi? [Şiir]
Üç Çizgi [Şiir]
Düşler Kentinde Bir Kız [Şiir]
Bir Dünyanın Damarları [Şiir]


Salih Kurt kimdir?

Delidir biraz

Etkilendiği Yazarlar:
Umberto Eco, H.P.Lovecraft, E.A.Poe, William Gibson


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Salih Kurt, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.