..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Tanrı insanı yarattı, insan da sanat yapıtını. -Oscar Wilde
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > İlişkiler > HAMZA EKİZ




31 Ocak 2011
Türkülere Tutunmak…  
HAMZA EKİZ
türkülere tutundunuz mu....


:FID:
Hayat anlamsızlaşıyordu günden güne. Aydınlıklar yavaş yavaş uzaklaşırken son umut ışığını da söndürmek üzereydi. Anlamsız geliyordu aldığı nefes yaşadığı hayat yada yaşama dair ne varsa. Sıska bir tebessüm savurdu hayata ama artık o tebessüm bile yaşadığını anlatmıyordu ona. Hayat karşısında yok oluyordu. Gözlerini kaçırdı insanlardan ve öylece yavaş yavaş daldı uzaklara. Martılara fısıldadığı ve martılara emanet ettiği sevdası düştü aklına. Yüreği kanamaya başladı aldığı her nefes bedenine bir bıçak daha saplıyor ve derin yaralar açıyordu yüreğinde. Baka kaldı öylece uzaklara çevresindeki akan yaşama aldırmadan ve sessizce fısıldadı bir ismi ve kapadı gözlerini yaşanan güzellikleri yaşamak adına ve acı bir gülümseme oluştu yüzünde.. Gözlerine hükmedemedi ve yanakları ıslandı yavaşça. Boğazı düğümlendi o keskin küfürlerini savuramadı hayata. Öylece dura kaldı beynindeki onu kahreden soruların girdabında. Sigarasına sarıldı ve derin bir nefes çekti onu boğan öksürüğe aldırmadan. Öylece suskun öylece benliğinden uzak ve bambaşka biri olarak.

Suskunluklar içinde düşünüyordu geçmişi daha dün gibiydi. Bir demir kapının onu esir aldığı ve gökyüzünü on altı metre kareden izlediği günlerde yüzündeki keskin gülümsemeyi hatırladı buruk bir tebessüm ile. Voltalarda yüreğine ilişmiş bir sevdanın onu o demir parmaklıklar arkasında bile ne denli özgür kıldığını düşündü. Beton zemin üzerinde sevdasına sarılarak uyuduğu 3 gece düştü aklına. Yüzündeki o inanç dolu gülümsemeyi ne olursa olsun çalamamıştı hayat. Ama şimdi ne demir parmaklıklar nede onu esir alan demir kapı vardı. Özgürdü ve bu özgürlükte zincirlenmiş ve prangaya vurulmuşçasına tutsaktı yüreği. Oysa bir martı gibi özgürce mavi bir denizin enginine baka baka nefes alıyordu özgürlüğü umudu inancı çekiyordu nefesine. Şimdi ise nefes bile alamıyordu. O masmavi güzellikler karanlık bir geceyi andırıyordu. Güneş artık doğmayacak kadar uzaklaşmıştı hayatından ve yıldızlara küsmüştü yüreği. Oysa yıldızların bir başka önemi vardı hayatında, karanlık gecelerde onlarla fısıldaşır yarınlara dair tüm inançlarını ve umutlarını onlarla paylaşır ve tıpkı bir çocuğun masumluğunda uykuya dalardı.

Sevdasına sarılarak uyurdu, sıkı sıkı sarılırdı yüreğine. Yüzündeki mutluluk ve masumluk görülmeye değerdi. Şimdi ise uyumayı özler olmuştu. Sabah doğan güneşi karşılıyordu kan çanağına dönmüş gözleri ile. Kendini sorguluyordu usanmak bilmeden, kendini infaz ediyordu. Yüreğinin acısına aldırmadan benliğini sorguluyordu. Ve kendinden nefret ediyordu her sorgu sonrasında. Tüm olayların nedenini yüklüyordu yüreğine, yüreğindeki değere leke bulaştırmadan. Ve çektiği acıların gölgesinde yaşıyordu yaşamını. Uzaklarda bir yerlerde atılan umursamaz kahkahaların altında eziliyordu beklide. Beklide çoktan silinmişti beyinden yürekten. Belki hiç yaşanmamış olarak kabul ediliyordu. Umutlarının altında kalmıştı ve inançlarının yıkıntıları arasında nefes almaya çalışıyordu.

Bir türkü dolandı diline. Acıyan yüreğinin kanayan yaralarına tuz basmak adına. Acılarına aldırmadan mırıldandı o türküyü. Ve her nağmesiyle acıdı bedeni ve her nağmesiyle yaklaştı ölüm ona ve kala kaldı karanlıkların ortasında….

"Geçmedi yare sözümüz
Yollarda kaldı gözümüz
Yere sürüldü yüzümüz
Böyleymiş karayazımız.

Çiçekler açılmaz oldu
Pınarlar içilmez oldu
Yar bize gülmez oldu
Böyleymiş kara yazımız.

Yalnız ona yar demiştik
Onda bir şey var demiştik
O bizi anlar demiştik
Böyleymiş kara yazımız.

Hey gönül gene bu gece
Kederim geceden yüce
Gel susalım beraberce
Böyleymiş kara yazımız"

Ve yine türkülere sığındı yaşadığına yaşattıklarına ve yaşamışlığına aldırmadan. Ve yine türkülere tutundu yüreğinin acısına aldırmadan. Türkülerdi onu insan yapan ve türkülerdi onu bu sistemin kirinden arındıran. Kimi melodisinde ölüp kimi melodisinde yeniden doğan acılarıyla ve yaşadıklarıyla onu yüzleştiren. Zaman durmuştu sanki kulağına tutulan her melodi onu başka zamanlara savuruyordu. Ama o tutunuyordu türkülere yüreğinin kanını silerek o kanlı elleriyle. Ve ıslak yanaklarına aldırmadan titredi dudakları " Türküler, türkülerdir insanı insan yapan ve türkülerdir dünden bugüne yarınları aydınlatan." Sarıldı bir türküye daha ve göz yaşlarını sildi her melodi ve çınladı kulakları uzaklardaki martılar öylece havada asılı kaldılar. Bir emanete sahip olamamanın ezikliği ile ve martılara seslendi uzaklardan siz kanat çırpın enginliğe siz kanat çırpın sevdalara ve siz umut olun insanlara.. Benim ne maviyle ne umutla nede inançla var olan bir nefesim yok artık. Ben türkülerin gölgesinde sesleniyorum hayata türküler kadar özgür, türküler kadar hırçın ve türküler kadar uçsuz bucaksız benim ömrüm…


www.hamzaekiz.com



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın İlişkiler kümesinde bulunan diğer yazıları...
Gülüp Geçin……
Biz Kimiz*
Ama Ben Seni Çok Sevdim…….
Nasıl Bir Sevdaya Sevdalıyız Biz?
Boş Versene Hayat!..
Çocukça Bir Tebessüm…
Bazen Susarsın
Korkmayın Benden!..
Nereden Bileceksiniz?
Tüm Dostlara...

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Değişim
Sevda
Tatlı Bir Hayaldir Benim Köyüm……
Yazar Olmada
Bir Dosta İnceden Sitem…...
Baba'ma
Sen Sevmek Nedir Bilirmisin?
İnadına Yaşa Bebek…
Uçurtmayı Vurdular
Sensizlik

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Yürek Sızısı [Öykü]
Gökyüzü [Öykü]
Kalemle Aydınlanan Düşler [Öykü]
Hişt Oradakiler…. [Eleştiri]
ve Zaman Durdu…. Konuştu Yürek Pervasızca…… [Eleştiri]
Yoruldum [Eleştiri]
Gündem [Eleştiri]
Asosyal Bir Paylaşım [Eleştiri]
Yeni Türkiye!.. [Eleştiri]
Özür Diliyorum!.. [Eleştiri]


HAMZA EKİZ kimdir?

İNSAN OLMAYA ÇALIŞAN BİRİ İŞTE.

Etkilendiği Yazarlar:
CAN YÜCEL


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © HAMZA EKİZ, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.