..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Tanrı insanı yarattı, insan da sanat yapıtını. -Oscar Wilde
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > İlişkiler > Emrah Demir




1 Nisan 2011
Hîbe.  
Emrah Demir
Ani ve çok sert bir bırakılma anının ertesinde yazıldı. Dostun gidişi de çok dokunuyormuş.


:HDA:
'Sizin' dedi, (sen diyordu bir hafta öncesine kadar), 'buralarda olmanızdan rahatsızım (artık).'


İsminin sadece ilk harfini bildiği bir adamın, yarı deli, alkole batırılmış, ütopik umursamazlığını tercih etti, akşam yürümesi rehavetini yaşattığı çocuğa. Çocuk, O'na, eli elindeyken, takılıp da düşme korkusundan, o kaldırımda bırakılıp da kalma korkusundan tıknefes, korkuyla bakıyor. 'Sizden,' diyor çocuğa, 'geri alıyorum verdiklerimi. Hiç vermemişim sayacaksınız hatta...' Çocuk, sabahları işe giderken, birbirlerinin yüzlerine bakmadan hayırla bi'şeyler dileyen hayalsiz beden işçileri nasıl yaşıyor bilmediğinden şaşırıyor. Yukarı bakmaktan gözleri, terini birazdan kaybedeceği eli sıkmaktan bileği ağrılı, 'Ama,' diyor, 'karşı kaldırıma nasıl geçilir bilmiyorum. Sütü bardağa dolduramıyorum, ağlarken de burnum akıyor.'
Sonra, bir "siz" daha çıkıyor, ağrılara iyi gelen sözlerin çıktığı dudaklarından çocuğu terkedenin (nasıl da acıtabilir üç harfli bir kelime, öğreniyor çocuk.). 'Bütün formülleri, tanımları, haritaları siliyorum, sildim. Sizden aldığımı kimseye vermeyeceğim (yalan!), ağaç altı huzurunu kimse tatmayacak orada, çitlerle çevireceğim, bi' de kocaman tabela, "BU TOPRAK, KİMSESİZ VE BEREKETSİZDİR. Sizin iyiliğiniz için, anlıyorsunuz değil mi?" Anlamıyor çocuk, anlamak istiyor da, olmuyor.

Çocuk, istemediği iyiliği, kendisi için isteyenin arkasından bakarken (saat yarımı geçmiş), manzarası insan elinden çıkma sokakta, pencereleri çiçekli evlerden gelmeyecek olan sesleri kafasının duvarlarına çarparak bekliyor. Sendelemiyor, ağlamıyor da, sessiz. Beyni mi kalbi mi daha çok çalışıyor emin değil, lâkin, bir hummalı sorgulama var içinde, bantlardan, kapılardan, kontrol memurlarından, atardamarlarından geçerek, gözünün önüne gelen bir soruya dönüşen; "Sen beni sevmesen de, ben seni sevemez miyim?"

Sıcağı dayanılmaz hâle getiren esintiyle aynı yönde uzaklaşan, bakmıyor arkasına, soruyu duyuyor, sorulmadığı halde. Duyuyor, ama el sallamıyor.

Çocuk, "siz" diyeni, sazların nisyana çağırdığı akşam vakitlerinde, ahbap meclislerinde görüyor. Dertlerini "sen" dediklerine açmanın rahatlığı içinde olan, ateşin sıcağını duyamayacak, arısını görecek mesâfede duran çocuğa bakıyor her seferinde. Ya da, öyle sanıyor çocuk. Sonra yürüyor, tasarruflu ampullerin, plastik pencerelerin takılı olduğu eve. Anlamaya çalışıyor, deniyor, zorunlulukları dışında çalışabilen parçaları ile, uyanmaların, sızmaların, ani sevinç nöbetlerinin ertesine çabalıyor. Soru ayakta, canlı, terli el avucundan çekildiği yerden birkaç metre uzakta, sesli adımlarla, sessiz gaddarlıkla yürüyor. "Sen beni sevmesen de, ben seni sevemez miyim?"



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın İlişkiler kümesinde bulunan diğer yazıları...
Sen Şiir Sevmezsin.
Sen Şiir Sevmezsin

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Görmediğim İnsanların Çaldığı Bilmediğim Şarkıları Dinliyorum.
Konuşmak Zor
Yeni ve Yeni...

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Afedersiniz, Bana Yalan Söyler Misiniz? [Şiir]
Şarkı Bitene Kadar [Şiir]
Vasatın 6'sı... [Şiir]
Hemşîre [Şiir]
Sonlu Denemeler, Senli Yanılmalar [Şiir]
Bestelerin [Şiir]
Farkında Değil Üzerindeki İzlerin Sahibi [Şiir]
Güz Yazan II [Şiir]
Ayakta Yazılmış Yazıları Oturarak Okuyanlara Güzelleme... [Şiir]
Eylül [Şiir]


Emrah Demir kimdir?

Hiçbir dergide yazısı, şiiri yayınlanmamış, hiçbir yarışmada derece almamış, yazmayı sadece buhranlı anlarından çıkma vesilesi olarak gören, lâkin, bunun işe yaramadığını tecrübeleri neticesinde, hep aksinin olacağını anlamış yazma delisi, şiir işçisi. . .


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Emrah Demir, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.