..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bana arkadaşını söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim. -Cervantes
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Gülmece (Mizah) > Mehmet Önder




23 Nisan 2011
Asaletim Tasdik Olsa  
Mehmet Önder
O gün Birgül yengenin doğum günüydü. Durun durun; önce bir soru sorayım: Siz hiç evli ve hastalık derecesinde uçkur düşkünü bir şefin emrinde aday memur olarak çalıştınız mı? Üstelik adam sicil amiriniz. Çalışmadıysanız ben söyleyeyim, çok zordur.


:AHHB:


ASALETİM TASDİK OLSA



O gün Birgül yengenin doğum günüydü.
Durun durun; önce bir soru sorayım: Siz hiç evli ve hastalık derecesinde uçkur düşkünü bir şefin emrinde aday memur olarak çalıştınız mı? Üstelik adam sicil amiriniz. Çalışmadıysanız ben söyleyeyim, çok zordur.

     …

Şefin en telaşlı günlerinden biri; yeni tanıştığı bayanla buluşacak, akşam da eve gitmeyecek. Dedim ya, yengenin de doğum günü. Onu da ihmal etmeye hiç mi hiç gelmez. Üstelik kadının buna zerre kadar güveni kalmamış. Şef zor durumda, doğal olarak da beni çağırdı:
- Mehmet, ocağına düştüm; arkadaş dediğin böyle günde gerek hani.
Adamın doğal hali sıkıştırılmış hort zort; ama, böyle bir işi çıktı mı, hemen sıkıfıkı arkadaş oluveriyoruz:
- Yengene acil işim çıktı, Ankara’ya gideceğim, dedim; çiçeğini, pastasını bizim eve götürmek sana kalıyor. Yaparsın artık bir iyilik.
Başka çaremiz mi var, elbette yapacağız. Bu namussuz herife zamparalıkta yardımcı olmak en başta gelen görevlerimizden oluyor. Orda burda zıpırlık yapacağına gidip evinde, adam gibi yaş günü kutlasa olmuyor. Ama benim de uluorta İspanyol parası gibi dolaşmak hiç hoşuma gitmiyor; kurtulmaya çalışıyorum:
- Ama, benim bu akşam çok işim var. Mümkün değil gidemem.
Bu yanıtı hiç beklemiyormuş. Yüzüme ters ters baktı:
- Mehmet, senin asaletin tasdik olmuş muydu?
Şimdi baltayı taşa vurduk. Bir yılımın dolmasına daha dört ay var,
nasıl tasdik olacak? Üstelik hakkımda rapor düzenleyecek sicil amirim de ta kendisi.
Aba altından sopa gösterir gibi soruyor.
İyilik etmedim diye kızıp bir rapor döşenir mi şimdi? “Emrimde
aday memur olarak görev yapmakta olan Mehmet adlı kişi, devlet memuriyetinin
gerektirdiği niteliklere sahip olmadığı gibi, özellikle de amirlerine karşı itaatsiz davranışlarından ötürü …” vb vb..
İpin ucu adamın elinde, asalet tasdik oluncaya kadar ne isterse yapılacak. Hatamı hemen düzeltmeliyim:
- Münir bey, dedim. Bu akşam çok işim var demiştim ya.
- Eee.
- Şimdi aklıma geldi; benim bu akşam hiç işim yok.
Başını “Seni gidi seni!” der gibi dalgalı dalgalı salladı. Sonra kaşlarının altından bir şantajcı edasıyla baktı:
- Hıım! Bana da öyle gelmişti.

      …



Neşesi de yerine gelince uyardı:
- Aman ha! Yengenin gereksiz kıskançlıkları vardır, sakın ağzından bir şey kaçırma.
Verdiği adrese baktım, üç otobüs değiştirilerek gidilecek, cehennemin dibinde bir yer. Şef yol parasını elime tutuşturduktan sonra, gömlek cebime de bir şeyler sokuşturdu. Dışarı çıkınca baktım bir çakır onluk. Oh oh! bu iyi oldu; tabi hizmet karşılığı. Hazır pastayı, çiçeği alıp yola koyuldum.
Bir elimde çiçek bir elimde pasta. Özellikle işyerine yakınlığından tanıdığın çok olduğu ilk otobüste “Mübarek olsun”, “Kutlarım”, “Allah tamamına erdirsin” gibi bütün kutlamaları kabul ettim. Şimdi tutup da “Benimle bir ilgisi yok. Şef yeni bir hatun tavlamış, kadın tam da bu güne randevu vermiş, gönül almak için eşine yaş günü pastası gönderdi” denmez ki.
Neyse ki, öteki otobüslerde tanıdık çıkmadığından yolcular sirke gelmiş gibi seyretmekle yetindiler.
Saat yediye doğru evin kapısındayım. Zili çaldım açan yok, kapıyı yumrukladım ses yok. Her halde bir komşuda ya da alışverişte. Çiçekle pastayı dış kapının yanına koyup, eşiğe oturdum. Bugün tam seyirliğim, giren çıkan meraklı meraklı bana bakıyor.
Bekle Allah bekle; saat dokuz oldu gelen giden yok. Nerde bu Birgül yenge? İnsan komşuya gitse çoktan döner. Bu saatte çarşıpazar da olmaz.
Biri kapıdan öteki bacadan mı sıvışır bunların da.

     …

Ben daha üç otobüsle eve döneceğim. Şöyle bir ayağa kalkayım, dedim, kaidem uyuşmuş oturmaktan.
Artık iyice sinirlenmeye başlıyorum; adam çapkınlık yapacak sıkıntısı bana düşüyor. Şeytan diyor ki, çek git evine; sana mı kalmış elin ahlaksızına iyilik etmek. Ah ah, şeytan iyi diyor da, kolaydı o gitmekler. Adam oturuverir daktilonun başına “ Emrimde aday memur olarak çalışmakta olan Mehmet adlı kişi, hatta kişi de değil “Zat”, bir devlet memurunda aranan, en başta amirlerine itaatsizlik olmak üzere….” vb vb..
O zaman da al başına belayı. Devlet dairesinde bir daha adım mı attırırlar!
Asaletin tasdik edilmiş olsa, çiçeğini de pastasını da kapının eşiğine çarptığın gibi… Yok canım, çarpmak da neymiş, burada bile olmazdım.



Saat oldu gecenin on ikisi. Herkes çoktan evine çekilmiş durumda; ışıklar birer ikişer sönüyor. Birgül yenge de nihayet bu saatte bulundu geldi. Beni görünce çok sevindi. Büyük zahmetler etmişim. Üstümüze görev aldık ya, ben hemen şefimi savunmaya koyuldum:
- Acil bir işi çıkıverdiydi de, hemen Ankara’ya gitti. İşini bitirip dönecek.
Yenge bunları “Ya, öyle mi?” filan deyip geçiştirdi de, söylediği söz ilginçti:
- Mehmet, dedi, Münir abin bu akşam Ankara’ya kalkan hiç bir araca binmemiş.
Ne diyeceğim ben şimdi bu kadına, yayan gitti de denmez ya. O da yanıt beklemedi zaten.
     …

Ben durağa varana kadar ne otobüs kalmış ne minibüs. Bir taksi durdurdum,
kentin bir ucundan öteki ucuna; üstelik gece tarifesi. Şefin verdiklerinin üstüne cebimdekileri
de koydum, o bile yetmedi. Neyse ki, taksici hoşgörülü çıktı.
Ertesi gün erkenden gelmiş sonuçları soruyor:
- Nasıl, gidip dönmen kolay oldu değil mi?
- Kolay.
Kolay, deyince hoşuna gitti:
- Bak, dedi, gördün mü? Bundan sonra yardımcı ol işte. Hem harçlığın çıkar, fena mı?
Bu arada akşam meteliksiz kalışım aklıma geldi:
- Yalnız onluk çok az. Masrafını karşılamıyor.
Bunu da duyunca daha çok neşelendi, hatta bir kahkaha attı:
- Mehmeeet, işi öğrendin sen. Baksana zam bile istiyorsun. Aferin aferin, mesleğin kötüsü olmaz, elinde bulunsun, aferin.
“Asaletim tasdik olsaydı, gösterirdim ben sana mesleğin iyisini kötüsünü” dedim içimden de; şimdilik yapacak bir şey yok.

     …

Aday memur olarak kalan dört ayımı şefime karşı iyilikte kusur etmeden ve en küçük bir itaatsizlik göstermeden tamamladım.
Sonunda asaletim tastik oldu; şefim o günden beri benimle çalışmak istemiyor.
Nedeni? Huy değiştirip, amirlerime karşı itaatsizliğe başlamışım.


.Eleştiriler & Yorumlar

:: Teşekkürler benden.
Gönderen: Mehmet Önder / , Türkiye
3 Mayıs 2011
Siz kardeşlerimin beğenisine mazhar olacak bir şeyler yazabilmek, benim için büyük onur. Teşekkürler, saygılar, sevgiler benden.

:: Devam
Gönderen: Mustafa Şakarcan / , Türkiye
2 Mayıs 2011
Çok güzel öykülerinizden biri daha... Teşekkürler, saygılar...

:: Teşekkürler...
Gönderen: Mehmet Önder / , Türkiye
23 Nisan 2011
Neylersiniz, gayrikutsal bir görev ifa ettik.

:: Çiçeklerin Anlamı
Gönderen: Aysel AKSÜMER / , Türkiye
23 Nisan 2011
Her zamanki gibi yine çok güzel bir paylaşımdı. Allah böyle görevleri kimseye nasip etmesin. Çiçekler gönül alsın ama kimsenin ahını almasın. Tebrik ederim. Saygı ve selamlarımla...




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın gülmece (mizah) kümesinde bulunan diğer yazıları...
Döve Döve Demokrasi
Hükümet Yıkıldı
Kaybettiğin Dava Temyizden Döndü Mü
Çekinme Ye!
Yukardaki Bilir
Seçmen İsterse
Dikizciler
Dedem Keyfi Kırınca
Okumuş Adam
Son Lokma ve O

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Eşekistan
Eşek Anırır Biz Ağlarız
Fıkralar Yeterli
Göz Üstünde Kaş Olmasa
Ödemeler Camız Kırkımına
Bunları Biliyorsunuz
Beşiktaş Tatlıdır
Borç Yiğidin Kamçısı
Yıldızcı Karınca İle Yeşil Kertenkele
Radyo Tiyatrosu


Mehmet Önder kimdir?

30. 11. 1959'da İzmir'in Bayındır ilçesine bağlı Furunlu Köyü'nde doğdum. İlkokulu köyde, lortaokulu Çırpı Mustafa Adanır Ortaokulu'da okudum. Bayındır Lisesi'nde bir dönem okuduysam da devam edemedim. Sonra radyo tamirciliği başta olmak üzere birçok işte çalıştım. Ege Tıp Fakültesi'nde memur olarak işe başladım. Buradaki on bir yıla yakın çalışmam süresinde önce İzmir Namık Kemal Akşam Lisesi'ni, ardından Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdim. İlk Beş yılını İzmr merkezde, kalanını Bayındır'da olmak üzere yirmi iki yıla yakın bir süredir serbest avukatlık yapmaktayım. Evliyim, Alp Deniz adında sekizinci sınıf öğrencisi bir oğlum var.

Etkilendiği Yazarlar:
Aziz Nesin, Rıfat Ilgaz, Muzaffer İzgü


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Mehmet Önder, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.