..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Hiçbir şey yaşam kadar tatlı değildir. -Euripides
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > İronik > Yaşar ÇETİNKAYA




26 Nisan 2011
Kaldırım Taşları 1  
Yaşar ÇETİNKAYA
Çok geçmedi bu hal üzerinden. Belki beş, belki de on dakika... Yirmi metre ileride, Bereket fırınının hemen önünde iki adamın bağrışmaları kulağıma çarptı. Yanlarında bordo renkli bir araç vardı. Bir kişi de aracın içinden bir şeyler söylüyordu onlara. Bağrışmaların şiddeti de gittikçe artıyordu.


:BJEF:
Kaldırım taşları... Ne kadar da tuhaflar; ne kadar da çok yüzlü... Hangi parti başkanlığa gelse önce onlar çıkıyorlar ortaya. Bazen sarı-beyaz, bazen sarı-siyah, bazen, siyah-beyaz... İçleri aynı olsa da suretleri ve imajları değişip duruyor hep.

Nerediyse bir saat olmuştu buraya oturalı. Yerimden kıpırdamak istemediğimden değil, düşünce yoğunluğundan fırsat bulamamamdandı gitmeyişim. Aklımın bütün odaları tam pansiyon çalışıyordu yine. Ama misafirlerden pek de hoşnut değildi anlaşılan ev sahibi. Çünkü dışarıdan şöyle bir bakan ya mahallenin delisi zannederdi beni ya da intiharı kollayan bir müflis. Elimdeki tahta parçası, parke taşlarının tüm kıvrımlarını bir seyyah misali ezberlemiş olmalıydı. Bir ara türkü mırıldanmak geçmedi değil hani içimden. Hatta dişlerimin arasından tamamını ezberleyemediğim şarkının bir iki dizesi de çıkıvermişti ki gelen geçen beni dilenci zanneder; önüme para atar ve vicdanları gereksiz mahzun ederim düşüncesiyle ondan da vazgeçtim. Zihnim yorgundu. Beynin zonkluyordu şakaklarımda. Gözlerim kaldırım taşlarındaydı ancak onları bile göz dolgunluğu ile görebiliyordum.

Çok geçmedi bu hal üzerinden. Belki beş, belki de on dakika... Yirmi metre ileride, Bereket fırınının hemen önünde iki adamın bağrışmaları kulağıma çarptı. Yanlarında bordo renkli bir araç vardı. Bir kişi de aracın içinden bir şeyler söylüyordu onlara. Bağrışmaların şiddeti de gittikçe artıyordu. Öyle ki fırından müşteriler bir bir çıkmaya başlamıştı. Tartışma iyiden iyiye alevlenmişti. Biraz yaşlıca olan karşısındakine var gücüyle bağırıyordu. Diğeri ise dişlerini ve yumruklarını sıkıyor, etrafındakilere bakınıyordu. Belki de kalabalık olmasa... Yaşlı olan bir anda diğerinin yakasına yapıştı, olanca gücüyle silkeliyordu. Ağız dolusu bir iki de küfür sallayıp, itekledi genci. Genç adam neye uğradığı anlayamadı. Toparlandı, kaşlarının altından karşısında duran adamı şöyle bir süzdü. Cebinden aniden bir ustura çıkardı. Yerinden fırladığı gibi karşısındaki adamın göğsüne sapladı usturayı...

Sokağın köşesinden içinde biri katil, biri tanık olan bordo renkli bir araç döndü ve uzaklaştı...

Kaldırım taşları... İşte yine rengi değişmişti kaldırım taşlarının. Ancak bu kez siyasi ideoloilerin,bürokrasinin rengi değildi. Hırs ve müsamahasızlığın rengini taşıyordu. Fırın bir anda boşalmıştı. Ekmek derdinden vazgeçmişti herkes. Kuru kalabalık nasıl olur gösterilmeliydi cümle aleme. Yerde boylu boyunca yatan kanlar içerisindeki yaralı ve etrafına toplanan onlarca kişi... Hayatla- ölüm arasındaki mücadeyi biletsiz izleme imkanı... Gözler...

Kaldırım taşları... Âvâre renkler sultanı...




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Vuslat Ümidi
Süleyman Baba
Üç Tabak, Üç Ümit...
Resim Altı - Yusuf -
Sultan Ana
Evlilik Yıldönümü
Mutfat Listesi

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Zamansız [Şiir]
Humar Sancısı [Şiir]
Nisan Özlemi [Şiir]
Değişiyoruz 2 [Şiir]
İnsanlar [Şiir]
Konstantinapol'de Bir Sabah [Şiir]
Zaman [Şiir]
Dünya Esiri [Şiir]
Âminler Âmiri [Şiir]
Merhabâ... [Şiir]


Yaşar ÇETİNKAYA kimdir?

Yazmak. . . Önce hissetmek sonradan kenara köşeye iliştirdiklerini not almak işte. . . Yani 'kâtibiyiz aslında ruhumuzun'. . .

Etkilendiği Yazarlar:
Fuzûlî, Nefî, Şeyhî, Yahya Kemal, Necip Fazıl, Cahit Sıtkı, Özdemir Asaf, Orhan Veli Kanık


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Yaşar ÇETİNKAYA, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.