"Yazmak, aslında hiçbir şey yapmadığınızı herkesten saklamanın en meşru yoludur." – Charles Bukowski (kurgusal)"

Hasan Pamuk

Yanlızlık

........ Neden mi yazamadım?
Gözler buğulu
Yürek kırık dökük
Eller titrek.
Saatlerdir yazamıyor bir satırı.

Sessizliğin Tiz Çığlığı

Derin suskunluğun ardı sensizliğin başlangıcı
Diyemedim işte kal gitme diye demek geliyor içimden
Gitme dedim kal ne olur gitme uzaklara atma
Hasretinin yakan kor alevini ellerime bırakma

Muamma

O kadar ihtiyacım var ki sana
Gelsen ellerinde ellerimi nefesinle yüregimi ısıtsan
Donmuş beden kolay kolay ısınmaz
Sarılsan koskocaman geldiğini anlasam

İnci Tanem

Bilmiyorum ne vakit ruha can veren sesini duyacağım
İncin içimde saklı hala gelince pamuk avuçlarına koyacağım

Ey Yar

Açmak isterken kelepçelerini
İnat inat kapanır gecede gözler
Uykuyla verirken savaşını
Yarı uyur yarı uyanık karmakarışık hisler

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
Başa Dön