..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Gerçeğin dili çok yalın. -Euripides
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
İzEdebiyat - Yazar Portresi - İsa Karakaş
İsa Karakaş - YÜREĞİMİN DUYGU SELİ
Site İçi Arama:


Yazar Tanıtımı
Büyük üstadında dediği gibi hamdım, ben pişerken yandım...

Yazısının Özellikleri
Şiirlerimde kendinden bir parçayı bulan herkesim

Edebi Etkiler
BÜTÜN YAZARLARIN DÜŞÜNCELERİNİ SEVEREK OKURUM

Benzer Yazarlar
YOK

Özgeçmiş
25.06.1970 YILINDA TOKAT/NİKSAR DA DOĞDUM OKUL HAYATIMI ANKARADA GEÇİRDİM EVLİYİM 3 ÇOCUK BABASIYIM BİR KAMU KURUMUNDA MEMURUM

Bulunduğu Yer
ANKARA



ŞEHİDİME EN BÜYÜK ASKER BİZİM ASKER
Bir sonbahar ayı idi
Teyzem oğlu Ergün asker oldu.
Davullar, zurnalar çalınıyordu peşinden
Hep bir ağızdan bağırıyorduk
En Büyük Asker Bizim Asker.
Yine bir sonbahar ayı idi
Askerimizden bir haber geldi
Arkasından kendisi.
Baktım ellerindeki kınalar kurumamıştı
Ne zurna çalınıyordu nede davul
Ortalık sessizdi.
Siren sesleri sokağı çınlatıyor
İstanbul ağlıyordu sokak, sokak cadde, cadde
En büyük asker bizim asker.
Bir an Ergün doğruldu yattığıyerden
Bu ev diyordu bu ev bizim ev
Konvoyun durmasına bile fırsat vermeden
Bir çırpıda indi arabadan
Oy Ergün oy
Herzamanki aceleciliğin üzerindeydi yine.
Koştu, koştu
Koştukça sırtını saran
Ay Yıldızlı Al Bayrak dalgalanıyordu.
Eşikten içeri girdiğinde kararmış yüzler aydınlandı
İlk önce annesinin sonra babasının eline vardı
Geziyordu evi oda, oda göz, göz.
Balkona çıktı İstanbulu izledi
İstanbul önünde eğilmiş ağlıyordu
Bir bardak çay içti bir lokma ekmek yedi
Sigara uzattım içmedi
Kollarını uzattı gökyüzüne
Parmaklarının ucunda bir ışık vardı
Derin bir nefes aldı ve ağladı
Onun gözyaşları düşmeden toprağa
İnlemeler ağlamalar yükseldi gökyüzüne
Gökyüzü ağlıyordu, toprak ağlıyordu.
Elinin tersi ile sildi gözlerini
Bir annesine baktı bir babasına,
Her ikisinin gözlerindede bayraklaşmış oğulları vardı.
Ufak ve ağır adımlarla indi merdivenleri
Çıktı uzandı arabaya gök yüzünü seyrediyordu
Ortalık sessizdi
Ne davul çalıyordu nede zurna
En büyük asker bizim asker.
Siren sesleri İstanbulu sallıyordu
Binlerce insan ağlarken İstanbul ağlarken
Gökyüzü, toprak ağlarken
Ergün gülüyordu
İçinde anlayamadığımız bir sevinç bir neşe vardı
Bir ara tekrardoğruldu ve atladı arabadan
Koştu koştu bizler kalakalmıştık oracıkta
Sırtındaki Ay Yıldızlı Al Bayrak dalgalanıyor
Sırtındaki Vatan dalgalandıkça o uçuyordu
Bir an gökyüzü karıştı
Kuşlar utandı uçmaktan ve kondular dallara
Çünkü onun gibi kuşlar bile uçamazlardı
Çok değil birde baktıkki gökyüzünde,
Her biri Ergün gibi
Milyonlarca Bayrak Dalgalanıyordu.















 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © İsa Karakaş, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.

 

Bu dosyanın son güncelleme tarihi: 05.07.2020 22:45:41