..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Dünya hayal gücünün tuvalinden başka birşey değildir. -Henri David Thoreau
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Şiir > Yaşam > Emine Pişiren




24 Ağustos 2011
Davetsiz Konuk - 1 -  
Emine Pişiren

:AFCC:
Gece gözümü hiç uyku tutmamıştı. Rüzgarın uğultusu ve kiremitlerin “taka tuka” sesleri uykuya geçmemi engelliyordu. Sadece rüzgar ve kiremit miydi beni uykusuz kılan neden? Tabi ki değildi. Sabaha karşı tam dalmak üzereyken, gündüz kumsalda yaşadığım bir anım aklıma geldi ve göz kapaklarımın kapanmasını engelledi. Sonra da uykumu kaçıran anıma doğru yol aldı düşüncelerim.

…O gün aşırı sıcaktı ve evde durmak imkansızdı. Gün boyunca sahilden ayrılmamıştım. Deniz harikaydı. Ege’nin mavi ufukları ve zümrüt yeşili Kazdağlarının sıra sıra muhteşem duruşu gözlerimi okşuyordu.
O günü kendime adamıştım: Kah kumlarda, kah denizin tuzlu suyunda, kah da çay bahçesinin gölgeliklerinde yeni tanıştığım insanların dünyasında yolculuklardaydım.
Kumsalda güneşlenirken, bedenim uzun süreli hareketsizliğe hiç sabrı yoktu. Bir sağa, bir sola dönüşler yaparken rüzgarın savurduğu kumlar burun deliklerimden içeri girmekteydi. Bir haftadır kesilmemişti rüzgar. Kitap okuyarak zamanı tüketmeyi denemem de boşaydı. Sarı sayfaları çevirdiğimde İda’nın ılık soluğundan yırtılacak gibi “şap şap” ses çıkartıyor, okuma zevkim kaçıyordu. Kitabı plaj çantamın içine koyup uyumayı deneyecektim ki, başımda bir gölge belirdi. Önce umursamadım. Gözlerimi kapadım ve başımdaki hasır şapkayı yüzüme örttüm. Oda ne! Başımda dikilen yabancı konuğum gitmemiş ve bana seslenmekteydi:

“Hanımefendi bakar mısınız lütfen! Az önce ne okuyordunuz?”

Yüzümdeki hasır şapkamı elime alıp, dirseğimin üzerinde doğruldum. Önce benimle mi konuşuyor, diye sağıma soluma bakındım. Evet, bakışları benim üzerimde olan tahmini 60-65 yaşlarında, kır saçlı ve mavi gözlü bir erkekti.Hiç tanımadığım bir yüzdü. Efendi görünüşlüydü. Sorusunu nezaket gereği yanıtladım:

“Hikaye kitabı”.

“Bana verir misiniz, biraz okuyayım?”

Hoppala, bu istek de neyin nesiydi?!.

Henüz bitiremediğim ve üstelik de emanet bir kitabı; şu yabancı konuğa vermek gelmemişti içimden.

“Hayır, veremem beyefendi!”

“Neden, bir sakıncası mı var?”

Aa, adam hem ısrar ediyordu hem de şaşkın bakışlarıyla beni sorguluyordu. Aksi kadın rolünü de oynamak istemiyordum. Ama sesimin tonu değişmişti:

“Beyefendi, başka bir kitap olsaydı elimdeki, inanın hiç düşünmeden verirdim size. Ama emanet kitap ve henüz ben bile okumadım.”

“Olsun canım, şöyle on sayfa okuyacağım o kadar, ne var bunda, neden vermek istemiyorsunuz anlamış değilim sizi?!!”

Aaa, adam da sesini yükseltmişti. Ayrıca, çevremizdeki bir kaç şemsiye altında güneşlenen insanların yavaş yavaş doğrulduklarını, meraklı bakışlarını da üzerimize doğrulttuklarını göz ucuyla görebiliyordum.
Hafiften sinirlenmiştim de.

“Beyefendi bu gazete değil ki, vereyim ve beş dakika sonra sizden alayım!..Hayret bir şeysiniz yahu! Bu 250 sayfalık bir hikaye kitabı, ”

“Ee, ne olacak ki, alt tarafı on sayfa okuyup, tekrar vereceğim size. Neden vermiyorsunuz bana?”

Allahım, ya!
Öyle sıkılmıştım ki, tacizin böylesi de ilk kez başıma geliyordu. Bir kitap sever, okur-yazar olan ben ki, insanları okumaya teşvik etmek için çabalardım…Oysa şu anda oldukça farklı bir taleple karşılaşmış, kitabımı vermemekte de direniyordum. Onun ısrar eden ciddi tavrı ve güneşimi engelleyip zamanımı çalmasına karşı da ayrıca sabır gösteriyordum. Ses tonumu ayarladım ve dişlerimin arasından sözcüklerin üstüne basa basa sürdürdüm konuşmamı.

“Bakın beyefendi bu kitab…ııı sizeeee vermemmmmm mümkün değillll. Lütfen ısrarrrr etttt….meyinnnn!”

Adam omzunu silkti:

“Aa, ne var ki bunda, hem kitabınızı yemeyeceğim ki. Hem ben kitaplara çok önem veriririm. İyi bir okuyucuyumdur. Kitabın konusu nedir?”

” Yaşamdan kesitler, kısa kısa özyaşam hikayeleri,” dedikten sonra “Hay, ya rabbimmm bana sabır ver!” diye de içimden söylendim, çaresiz.

Ve onu başımdan savmak için son kozumu kullandım:

“Bakın beyefendi, kitap okumayı sevmeniz çok iyi bir şey. Ayrıca titiz bir okuyucu olduğunuzu anlıyorum. Buna da hiç şüphe etmiyorum, lakin… ”

Sözümü kesmez mi?

“Ee, ne var bunda, verin işte, on dakika sonra size getiririm kitabınızı, merak etmeyin yemeyeceğim…”

Hay Allah, gülsem mi, ağlasam mı, şaşırdım?
Ve güldüm de…

-Devamı Var-

Emine PİŞİREN

.Eleştiriler & Yorumlar

:: Ellerinize, yüreğinize, kaleminize sağlık
Gönderen: Didem Duruöz / , Türkiye
24 Ağustos 2011
Elinize sağlık, devamını merakla bekliyorum. Şahsen böyle bir durumda kalmak istemezdim, belki benim önerim, kitabımın yanımda okunması olurdu.Yazınızı okurken çok tanımadığım bir kişiye verdiğim ve geri alamadığım bir kitabım geldi aklıma. Yine de o kitaba belki de o kişinin ya da o kişi aracılığıyla kitaba ulaşacak başka bir kişinin kitabıma daha çok ihtiyacı vardır belki diyerek avutuyorum kendimi.




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın şiir ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Adamdan Saymışız
Ah Ulan Istanbul!
Hangi Dua İle Sana Gelelim?
7. Didim Şiir ve Şairler Buluşması
Çekinme Söyle
İsterdim
Madem ki...
Git Demene Gerek Yok
İstanbul_um
Neme Gerek

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Anne Cennette Yemek Var mı? [Öykü]
Yumurtanı Nasıl İstersin Canım, Rafadan mı Kafadan mı? [Öykü]
Biz Önce Beş Kişiydik [Öykü]
Aşık Olmak İstiyor Musunuz? [Öykü]
Seni Seviyorum Işıl [Öykü]
Bu Çocuk Benim Değil [Öykü]
Davetsiz Konuk - 2 - [Öykü]
Vurgun Yedi Yüreğim!.. [Öykü]
Biri Hayat Bulmuştu Kollarında [Öykü]
Aşk Kağıda Yazılıyormuş... [Öykü]


Emine Pişiren kimdir?

Yazmayı, okumayı ve birikimlerimi paylaşmayı seven biriyim. Edremit'in yerel bir gazetesinin köşe yazarıyım. Bazı web sayfalarında da edebiyat adına paylaşımlarım yayınlanmaktadır. Sevgi ve ışık sizle olsun.

Etkilendiği Yazarlar:
Mehmet Emin Yurdakul, Nazım Hikmet, Aziz Nesin, Victor Hugo, Balzac, Leo Buscaglia, Eric Frrom, Irvın Yalom, Dale Carneige, Doğan Cüceloğlu, Haluk Yavuzer...


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © Emine Pişiren, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.