..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
"İşimden büyük tat aldığımı söylemeliyim." -John Steinbeck
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Sanat > Coşkun Karabulut




24 Kasım 2011
Şiir Yazmak Kolay Değil Şair Olmak Göz İster  
Coşkun Karabulut
Evet şair, herkesin göremediğini gören, bunu da şiirlerinde gösteren bir sezgi ustasıdır. Görmek derken sadece gözle görmek anlamında almıyorum elbette. Duymak , bilmek, sezinlemek, fark etmek. Bunların hepsi ve belki de daha çok şey.


:IIG:
Fani bir bedenin içine sıkışıp kalmış ruhun özgürlüğe kavuşma arzusu içindeki kanat çırpışı olarak görmüşümdür hep yazma eylemini. Kendi ruhunu özgürlüğe kavuşturup sonsuzluğa götürecek ışığı bulduğu anda da, insanlığın önünü aydınlatmak üzere eserlerinde somutlaştırmasıdır. Bu nedenle de genel olarak sanatçıyı özel olarak da yazarları hep bir düşünür olarak görmüşümdür. “Ne yapıp ederim de insanlığa bir ışık bulurum” kaygısının egemen olduğu düşünür.

Ruhu özgür kılmanın ve sonsuzluğa doğru yol almanın koşullarını da hem yaşayacak hem de gösterecek bir tutum almak durumundadır yazar. İnsanları dünyaya bağlayan, bağımlılıklarını daha da artıran değil, onları bağımlılıktan kurtaracak değerleri bulup ortaya çıkaran biri olmalıdır.

İşte şiir bu. Günümüzde şiirin olmaması da, şiirin sadece dünyaya indirgenmesi yanılgısından dolayı şiir meleği, ilham perisi kalmadığından .Samimiyet olmadığından melekler yanaşmıyor yanlarına, yaklaşamıyor daha doğrusu. Şiir perileri şiir getirmiyorsa, başka dünyalardan şiiri şiir yapan asıl malzemeler olan koku ve tad getirilmiyorsa ne yapsanız şiir olmuyor. Olsa olsa “ kapalı şiir safsatası” olur Ve siz oturup okurların kendilerini eğitmesini ve sizin seviyenize ulaşmasını beklersiniz. Halkın da başka işi gücü yok bir ömür boyu sizin imgelem dünyanızın içinde çırpınıp duracak.

Evet şair, herkesin göremediğini gören, bunu da şiirlerinde gösteren bir sezgi ustasıdır. Görmek derken sadece gözle görmek anlamında almıyorum elbette. Duymak , bilmek, sezinlemek, fark etmek. Bunların hepsi ve belki de daha çok şey. Gören bir göze, bir üçüncü göze sahip olmak için de şairin çok okuması ve her şeyden haberi olması gerekir. Felsefe , sosyoloji, tarih, biyoloji, coğrafya, fizik ,kimya, mantık hatta matematik vs..Ve her şeyden önce de bu bilgilerini şiire dönüştüreceği dili çok iyi bilmelidir. Bu bilgilerini, kendi şairlik duyarlılığı ve yeteneğine katarak içinde yaşadığı toplumu, evreni gözlemleyecek, sorgulayacak ve sezgileriyle keşfettiği ideal olana doğru insanları yönlendirmek için bir ışık olacaktır.

Bu sözünü ettiğimiz üçüncü göze ister sezgi denilsin, ister kalp gözü, ister ruh gözü, ne denirse denilsin , eşyadaki gizlenmiş gerçeği ve güzelliği görebilecek bir göz mutlaka olmalıdır. Bu göze sahip olmak elbette öyle kolay değil. Şairin düşüncesi ve şiirinde gösterdiği iyi, güzel ve doğru olanı kendi yaşamında da bizzat uygulayarak sahip olabilir bu göze. Derler ki şairin yaşamı bizi ilgilendirmez. Yaşamında kötü, huysuz sevilmeyen davranışlar gösteren biri olsa da, onu şiirlerinde değerlendirmeliyiz. Önemli olan şiirinde verdiği güzellik duygusudur. Kesinlikle hayır diyorum bu görüşe. Çok eleştiri geleceğini de biliyorum bazılarından. Ama kendisi, ruhu, davranışları güzel olmayan birisinin şiirlerinde güzellik yaratacağına inanmıyorum ben. Bu şiirlerin ruhsuz ve samimiyetten uzak olduklarına inanıyorum. Şair özü ve sözü bir olmalıdır. Ve ancak bu şekilde görebilen farklı bir göze sahip olacağına inanıyorum. Yani şairin ruhu temiz olmalıdır ki herkesin göremediğini gören bir göze sahip olabilsin ve şiirlerinde de gösterebilsin bu gördüklerini. Mevlanalar, Yunus Emreler nasıl yaşadılar ve neler yazdılar da bu günlere kaldılar dersiniz?

Bugün çokca şahit olduğumuz gibi şişinmek ve böbürlenmek, her yerde zırt pırt kendini ortaya atmak, kimselere söz vermemek sürekli konuşup milleti bıktırmak, bencil bencil davranışlarda bulunmak iyi şairlerin yapacağı şeyler değildir. Şairler televizyon alıcısı gibi olmalıdır. Antenlerin yönünü iyi yöne çevirmek lazım. Hem bu antenler sadece şairi göstermeyecek şairin yüzüne çevrilmeyecek şekilde. Sonsuza ayna gibi ama asıl önemli olan şu: antenlerin çevrildiği yönün doğru olması demek, şairin yüreğinin bir yerlerindeki tefekkürün de bulunduğu derin bir yer olmalıdır. Hakikatin göründüğü, özne ile nesnenin iç içe geçtiği o ilahi ve manevi yer. Antenler buraya ayarlı olmalıdır ki şair hakikati hem görebilsin hem de yaşayabilsin.

Bir de antenlerin iyi çekebilmesi için iyi donanımlı antenler olması gerekir. Bu ne demektir? Şairin adam gibi adam olması demektir. Sevgi dolu, kıskanç olmayan, kendi çıkarını değil insanlığı düşünen güzel bir insan olması gerekir. Bu nedenle de “şairin kendisi , kişiliği önemli değil, şiiri önemlidir” saf-satası bütün geçerliliğini yitiriyor ve kötü şairlerin, bencil şairlerin (şair diyorsam sözüm ona şairler yani) bir yutturmacası haline geliyor. Böylece şairin de şiirinden ayrı tutulması mümkün değil çünkü şiir şairin tam kendisi hatta o şiir uğruna kendini feda ederek baştan aşağıya şiir olmuştur şair.

Şimdi durum böyle olunca; bir şairin neredeyse bütün yaşamını içine koyduğu ve bir güzellik içinde ürettiği bir şiiri kitlelerle paylaşmasından doğal ne olabilir? Neden kimseler anlamasın diye kuş diline çevirsin ki? Ve neden geniş halk kitlelerine değil de, çok küçük bir elit tabakanın hizmetine sunmak istesin ki? Daha çok insan şiiri anlasa ve yaşamına anlam katsa, şairin ne kaybı olabilir ki? Ve çok merak ediyorum: neden bugüne kalmış en büyük şairler hep anlaşılır olmuşlardır da değerlerinden hiçbir şey kaybetmemişler; tam tersine halen daha en çok okunan onlar olmuşlardır? Durup düşünmek lazım!..

Demek ki gerçek şairler aynayı ya da kamerayı sonsuzluğa, benciller ise kendi yüzlerine tutarlar. Ekranda hep kendi yüzleri belirir de şişinip dururlar.














Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın sanat kümesinde bulunan diğer yazıları...
Şiir Dili
Şiir Olan ve Olmayan

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Susuz Bir Dünyada Umuda Yolculuk

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Çizgi [Şiir]
Git [Şiir]
Çizgi [Şiir]
Ne Olur [Şiir]
Yalnızlık [Şiir]
Yol Ayırımı [Şiir]
Terspektif [Şiir]
Sodalı Şiir [Şiir]
Vasiyet [Şiir]
Bu Aşk da Bitecek Bir Gün [Şiir]


Coşkun Karabulut kimdir?

Şiiri en az sözle en çok şeyi anlatmak olarak görüyorum. Bu nedenle şiir denilince kısa şiir aklıma geliyor. Bayılıyorum dolu dolu atom gibi anlam taşıyan şiirlere. Biraz düşünce, biraz mizah. Tebessüm ettiren ama düşündüren şiirleri seviyorum. Böyle yazmaya çalışlıyorum. Böyle yazılan şiirleri seviyorum.

Etkilendiği Yazarlar:
Güzellikler yaratan her insandan etkilenirim. Sunay Akın, Eric Fried, Özdemir Asaf, Cemal Süreya, Melih Cevdet Anday, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Hilmi Yavuz


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Coşkun Karabulut, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.