"Yazmak, varoluşsal bir bunalımın, kağıda dökülmüş hali gibidir; tek fark, kağıt en azından sizi dinler." — Franz Kafka"

yazı resim

Kapatın kapıları
Girmesin içeri
Nöbetçi yalnızlıklar
Müsait değil kalbim,
Yerle bir sofası
Misafir sevmez dahası
Çayım kekremsi,
Acıdım..
Kendime.
Ah iki gözüm sen gideli
Yalnızlık çirkin
Yalnızlık sevimsiz..
Yol yapıyor dalgın gözlerim duvarlara..
Ve icimin duvarları nemli
Yaş durdurmuyor
Seni sevmek
Özlemin haddini aşmışken..
Odam tıklım tıklım sen
Lanet olası tittaklar .
Aşk aşk diyor akrep,
Yelkova tutkun..
Sen yoksun..
Zaman düşman
Cephemde vuruyor sıla bıçaği..
Cebimde söylenecek sözler ağlıyor
Yar yar diye.
Ağlatma..
Vuslata erdir
Akrep çatlasın
Vur patlasın /yalnizlık
Kapımdan
Gir içeri
İki gözüm/sevinsin..
Dilimden dökülsun cebimdeki sözler
Defolsun nobetciler
Çayım
Tadım
Odam
tıklım tıklım sen..

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön