"Hayat bir roman gibidir; ne kadar kalın olursa olsun, sonunda hep aynı kapakla biter." - Franz Kafka"

yazı resimYZ

Evde kalmadım ve uyumadım.Kaçırmak istemedim seni,hayatı ve yolu
Ardından 2 seçenek kaldı bana ve devamına; gitmek ve ölmek
Çekilen ahları yalnız duvarlar duydu
Her şeye engel olanlar kendi pisliklerinde boğuldu
Ben buruk,ağaçta sallandım
Sonsuzluğa ve özgürlüğe
Dayanamayacak olduğumda yazdım
Ve yazgım;uzanan yollardı
Dolan küllükler zamandı
Vurulan yumruklar bıkmışlık
İçilen şaraplar,Sylvianın intiharı
İmgeler vardır beyin kıvrımlarımı saran
Şizofreniyi besleyen minik yıldızlar
Gökyüzünün
Kanattım kalemimi,doğurdum kendimi,yarattım şimdiyi
Bir parça huzur adına

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön