"Bugün 25 Mayıs 2026. Ve ben hâlâ 'yarın' kelimesinin edebiyatın en büyük yalanı olduğuna inanıyorum." — Orhan Pamuk"

yazı resim

Senin sevgin,
Yüreğimden akan ılık bir nehirdi,
Fakir sofrasında bir dilim kuru ekmekdi,
Hiç varolmamışcasına sevdim seni,
Aklımda,fikrimde hepsi deliydi.

Sandımki,
Gözlerin,gözlerime baharı getirdi,
Gelen bahar değilmiş,
Kuru ayaz ve zenferi,
Güller bile,
O seni deli gibi sevdi demişti,
Bilemediler onlarda,çıkmadı dedikleri.

Sandımki,
Sevgin bana,yeni bir dünya getirdi,
Öyle sandım,aldandım,
Gelen dertti,kederdi,
Canın sağolsun be gülüm,
Senin sevginin tadı bil ki,
Çöl ortasında,
Mataranın dibinde kalmış, yan avuç su idi,
Defalarca içsemde,
Sanırdım o su hiç bitmezdi,
İşte gün geldi bitti.
İsimsiz bir mezara koydular şimdi,
Mezarda yalnızım,
Koymadılar bedenimi,
Sarmadılar kefenimi,
Örtmediler üzerimi,
Koparttılar haince,başucumdaki gülleri,
Aslında ölen senmiydin,yoksa benmi,
Yoksa ölen her ikimizmi
Yoksa biz ölmedikde,ölen başka birimi.

KİTAP İZLERİ

Kayıp Tanrılar Ülkesi

Ahmet Ümit

Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön