"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"

yazı resim

Meyvelerden nar,
Yeni yağmış kar,
Sevgililerden yar,
Ne güzeldir, sevdin mi hiç?

Kalbim öyle hızlı vurma!
Boşuna bekleyip durma,
Seni benden ayırma
Ne acıdır, çektin mi hiç?

Sevgililer ayrı dursun,
Herkes kendisinde kalsın,
Kavuşanlar mesut olsun,
Böyle kanun gördün mü hiç?

Sorularım hep sanadır,
Aşkın kalbimi kanadır,
Ayrı düşmek ne fenadır,
Bu acıyı çektin mi hiç?

Geniş dünya bana dar,
Düşündükçe içim yanar,
Ben seni sevdiğim kadar,
Sen de beni sevdin mi hiç?

Sevemezsin! Kalp yok sende,
Göremezsin! Göz yok sende,
Beni bırakıp gidende,
Feryadımı* duydun mu hiç?

Abdullah Haktankaçmaz
(Vaveyla adlı Şiir kitabımdan)
ah6334@gmail.com

*Feryat : Çığlık, haykırış, bağırmak,
haykırmak.

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön