..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Sevmek bir başkasının yaşamını yaşamaktır. -Balzac
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Başkaldırı > Tuna M. Yaşar




6 Ağustos 2020
Savaş Trafiği 2  
Ticari Savaşlar

Tuna M. Yaşar


Bahtiyar bağırıyordu. “Ey Amerika ey Amerika silleyi ilk vuran biz oluruz. Gerisini sen düşün.” Bütün kameralar zum olmuştu ona. Bahtiyar’ın sözleri bir başlangıca aitti, gerilim ve dönülmez adımlara. Silah sesi duyuldu. Suriye tarafından sıkılan birkaç el silah YPG den kaynaklıydı. Kameralar o yöne döndü. Az sonra Türk tankları birer birer sınırı aştılar. Kalabalık heyecanlıydı , bu müthiş manzara seyredenlerin bir tarihe tanıklığıydı. O ara ne konuşan oldu ne hareket eden.


:FF:

Bahtiyar sabah huzursuz uyanmıştı. O an içinde düşlediği güçlü ülkesinin üzerine titriyordu. “Ya Amerika gerçek bir savaş pozisyonuna geçerse. İnatlaşma bir çatışmaya dönüşürse. Hem insanlar mağdur olacak hem sıkılan her kurşun ülkeyi hesapsız ekonomik zararlara uğratacaktı istemeden.” Diye düşündü.

Çığırından çıkmıştı trafik. Her an bir çarpışma ile yön değiştirebilirdi. Amerika savaşın macerasını mı yaşamak istiyordu acaba.

Yerinden doğruldu, üzerinin giyindi. İşe gideceğini düşününce huzursuzluğu dağıldı. Alelacele kahvaltı etti. Eşi Büşra ile vedalaştı, evden çıktı.

Hububat tüccarıydı Bahtiyar. Geniş bir hangarı vardı. Müşterilerinden kuru fasulyeyi alır onları, makine eleğinden geçirir, sonra bayan elemanlarıyla fasulye dolu çuvallar bir mekanizma ile ağızları dikilirdi. Sonra perakende satışı yapılırdı.

O gün kırmızı renkli Konya Çumra plakalı bir kamyon yanaştı hangarın önüne. Yükü kuru fasulyeyi boşaltacaktı. Kamyon hangara geri geri girdi. Damper kalktı, milyonlarca kuru fasulye taneleri kendine has gürültü sesi ile boşaldı. Antep

Kamyoncu “Antep’e gideceğim. Boş gitmek istemiyorum. Buranın yabancısıyım. Nakliyat firmaları nerede biliyor musunuz?”

Bahtiyar “Biliyorum şehrin merkezinde Dükkanlar yan yana sıralı. Hangisine girersen sana iş çıkar.”

Müşteri irsaliyesini aldı, kamyonu ile çekti gitti. Bahtiyar küçücük bürosunda televizyon seyrediyordu. Haber kanallarına bakıyordu. Yine kaza, yine cinayet. Bulvar haberleri vardı hep. Sıkılmıştı yine. Ustabaşıyı yanına çağırdı.

“Kazım ben birkaç gün burada olmayacağım. Buraya mukayyet ol.” Dedi usta başından cevap alamadan hububat hangarını terk etti.

Bahtiyar arabası ile şehre girdi. Bir gazete bayisi önünde durdu. “Cilvegözü sınır kapısından asker geçişi var mı?” dedi bayiiye.

Bayii “Akın akın asker geliyor buraya. Haliyle Afrin bizim. Fırat Kalkanı devriyeleri köşe kapmaca oldu. İnşallah köşeleri biz kapacağız.”

Bahtiyar “Türk ordusuna ışık bayrağından gelir. Gece de olsa ışır, askerine yolunu gösterir.”

Bayii “Türk askeri talimlidir. İşim zor kısmı harp trafiği. Savaşta trafik olmayacaksın.”

Bahtiyar irkildi. Bu söz gece kulağına fısıldanmıştı. Bayiiye tuhaf bir bakışı oldu. “Tesadüftür.” Dedi içinden. Aklına gelse bir şey demezdi ama fısıltının sesini duymuştu. Bayiiye teşekkür edip gazetelerini aldı oradan uzaklaştı.

Arabasının rotasını İskenderun’a çevirdi. Bu gün güzel başlayacak devamı güzel gelecekti. Suriye de işiyle ilgili bir ofis açacaktı. Tehlikeli bir ortamda olsa bunu başarmaya niyet etmişti. Geceye kalırsa İskenderun da bir gece otelde kalacaktı.

Kısa sürede Osmaniye’ye vardı. Oradan Toprakkale kavşağına geldi. İskenderun’a yöneldiğinde burnuna pis bir leş kokusu geldi. Giderken soluna bakınca yolun dışında at leşi gördü. Arabasını durdurdu. Aşağı indi at leşine yaklaştı. Atın karnında kurtçuklar gördü.

“Büyük İskender bile bu leşten yemeye cesaret edemez.” Diye söylendi. Tekrar arabasına yöneldi. Erzin’e geldiğinde yavaşladı. Tren istasyonu yakınlarında ki otluk alanda durdu. Arabadan indi. Issos harabesini aramaya başladı. Kitaplarda bahsedilen harabeyi bulmak için iyi bir arama yapmak gerekiyordu. Çünkü her tarafı uzun otlar kaplamıştı.

Bahtiyar harabeyi gördü yaklaştı. Harabeye elini tam değdirecekti ki durdu. “Değmek doğru olmaz, lanetlenirim.” Dedi. Bir süre harabeyi inceledi. Sonra oradan uzaklaştı arabasına bindi. Uzun süre hiç durmadı yolda.

Mola vermeye niyetlendiğinde hemen önünde ki petrol istasyonuna doğru yavaşladı. İstasyona girdi. Ama istasyon bomboş ve harabe görünümündeydi. Yine de arabasından aşağıya indi. İstasyon binasının kapısına kadar geldi.

Kapıya birkaç kez vurdu. İçeriden bir genç belirdi. Kapı açıldı. Bahtiyar “Buraya ne olmuş böyle. Bu istasyona defalarca geldim böyle değildi.”

Genç “Buranın ilk sahibi iflas etti. Bize de borcu vardı. Biz de burayı borca karşılık aldık.”

Bahtiyar “Demek öyle. Burada yalnızsın, korkmuyor musun?”

Genç “Korksam ne yapabilirim. Ekmek parası. Ekmek aslanın ağzında.”

Bahtiyar “Haydi uğurlar olsun.” Dedi oradan ayrıldı arabasına bindi. Payas’a gelmiş Sarıseki’ye yaklaşıyordu. Demir çelik fabrikasının yaydığı koku genzini yakmaya başladı. Sarıseki’ye girdiğinde hemen sağında ki binanın yanında durdu. Burada ki polisleri iyi tanıyordu. Hamaşullah lakaplı polisle ahbaptı. O da ne bina polis istasyonu değil bir şirketin ismiyle donatılmıştı. Bahtiyar içeriye girdi. Odanın birinde görevliyi gördü.

Görevliye istasyonda ki değişikliği sordu. Binanın sahibi otoriter bir tavırla cevap verdi. “Emniyet Müdürlüğü burayı bize sattı. Bölge Trafik ise Payas’ta dört katlı yeni binalarına taşındı.”

Bahtiyar “Çok sıkıştım wc nizi kullanabilir miyim?”

Görevli “Bu seferlik kullan ama bir daha olmasın.” Dedi.

Bahtiyar istasyondan çıkınca ormanın alabildiğine sardığı dağlara yine hayranlıkla baktı. Tren raylarının içinden geçtiği kayalığı gördü. Buranın Yunus Emre iel bir menkıbesi olduğunu da biliyordu. Denizciler Mahallesi’in önünde otoyolun kenarına arabasını park etti.

Denize girecekti. Deniz varken girmemek olmazdı. Şortunu aldı, kayalıklara yürüdü. Yoldan geçenlerin görmeyeceği bir kovukta şortunu giydi. Sonra bir kayanın üzerine çıkıp denize atladı.

Kendisi gibi birkaç kişi daha vardı orada. Bahtiyar denizden çıkınca aynı yerde ki kişilerle sohbet etti biraz.

Bahtiyar “Nereden geliyorsunuz. Ben Cilvegözü’nden geliyorum.”

Söz alan kişi “Ben Bektaş tanışalım önce. Ben Samandağ’lıyım. Hatay’ın sınırında yaşıyorum. Bazen Suriye’ye girdiğim de oluyor. Ben çobanım, haliyle otlağın olduğu bölgeler ararım. Ama bu sıralar Suriye tehlikeli, mecburen kendi otlak alanlarımızı kullanıyorum. Diken üstündeyiz. İdlib’te askerimiz var ama bir füzenin buraya düşmesi an meselesi.”

Bahtiyar “Ben Suriye’ye gitmek istiyorum ne tavsiye edersin bana?”

Bektaş “Aklın varsa geçme Suriye’ye. Gidecek yer mi yok. Antalya’ya git Mersin’e git.”

Bahtiyar “Ben tüccarım. Suriye’de bağlantılarım ve işim var.”

Bektaş “O zaman değişir. Oraya gidince ne yapacaksın?”

Bahtiyar “Savaş malum halk gıda sıkıntısı çekiyor. Yiyecek kara borsaya düştü. Suriye’de bir ofis açacağım. Zararımı ancak böyle karşılayabilirim.”

Tuna M. Yaşar



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın başkaldırı kümesinde bulunan diğer yazıları...
Savaş Trafiği 6
Savaş Trafiği 4
Savaş Trafiği 5
Savaş Trafiği 7
Savaş Trafiği 1
Savaş Traiği 8
Savaş Trafiği 3

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Reptilian 1
Reptilian 4
Reptilian 2
Reptilian 5
Reptilian 3
Ağaçlara Fısıldayan Adam
Cehennemde Toplantı
Paralel Boyuttan Gelen Araba
Gezegenin Yeni İnsanları
Ölümsüzlüğe Geçen Çoban

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Masa [Şiir]
Göbeklitepe 5 [Roman]
Göbeklitepe 4 [Roman]
Göbeklitepe 3 [Roman]
Göbeklitepe 2 [Roman]
Göbeklitepe 1 [Roman]
Çok Eskiden 9 [Roman]
Çok Eskiden 8 [Roman]
Çok Eskiden 4 [Roman]
Çok Eskiden 6 [Roman]


Tuna M. Yaşar kimdir?

Voltaire


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Tuna M. Yaşar, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.