..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bilinç ruhun sesidir, tutkular ise bedenin. -Rousseau
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Şiir > Bireysel > Rukiye Çelik




7 Ağustos 2020
Tozlu Raflar Arasında Paslı Bir Kalp  
Rukiye Çelik

:HI:


Bıraktığım yaşta mı, yoksa yerde misin, bekle dediğim
Uzattığımda dokunacak mı parmaklarım eline
Yüzüğün takıldığında gözüme
sözün kalmış olacak mı söyleyecek?..

Bıraktığım yerde kal, gitme demiştim benden öte
Orası memleketimdi, gerçekti toprak orada
Ektiğini biçerdi herkes, kötülükten uzak
Kendi renginde ve kokusundaydı çamlar, çiçekler
Aynıydı baharların baktığı gök, verdiği huzur
Sahiciydi aşklar, sevgiler, uzağa itilmiş olsa da duygular...

Bıraktığım yerde kal bekle demiştim sana
Rafların tozu alındı, toplandı eski bakır tencereler
Çelikten oldu şimdi her şey, kırılmaz tas-tabak, çatal-bıçak
Acıya daha dayanıklı olsun diye yeniden alındı bardaklar, çay kaşıkları
Çelikten artık her şey, tıpkı yüreğim gibi, ben gibi çelikten...

Bu yüzden, raflar boş ve dolaplar temiz
Aklında kaldıysa bazı güzellikler bizden yana
Bir bir dizebilirsin temizlediğim raflara ama senden ricam
Önce benden kalanları yerleştirmen
en üstten başlayarak; mesela hasretlik ilk sırada olsun
kırıntıları duruyorsa hâlâ sevgiyle aşkı koyabilirsin birlikte,
düşler, buruk sevinçler, keder, gözyaşı, unutkanlık, iyilik ve kötülük
bir de gerçekle yalanı ayırmadan yan yana...

Hâlâ varsa rafta boş yer, yalnızlığı koy
Maeve Binchy'in "Yalnız Kadınlar Sokağı"nı mesela
Agnes Heller'in" Bir Ahlak Kuramı"nı
Rüştü Onur'un "Mektubun Avucumda"sını
Theodore Zeldin'in İnsanlığın Mahrem Tarihi"ni
Metin Altıok'un "Bir Acıya Kiracı"sını
ve Baudelaire'in "Elem Çiçekleri"ni
en son rafa da sonbahardan kalan şarkı-türkü kasetlerimi
ve kağıda yazıp da, aklıma yazamadığım
ve henüz olgunlaştıramadığım şiirlerimi lütfen!..

Evet, sanırım çok iş yükledim yine, eziyet verdim sana
Aklın karıştı ve unuttun söylediğim sıralamayı
Zararı yok, kendine göre yap düzenlemeyi
Kırılıp, gücenmem içimde öyle çok raf kırıldı
öyle çok güzellik döküldü ki bölünerek zerrelerine
Dünyanın her yanı, yer-gök mavi olsa da neye yarar ki
her şey yörüngesinden öylesine uzakken!..

Unutma! Sana ayırdığım raflar da var boş ve temiz...
Kaldıysa güzel anıların, unutulmaz zamanların yerleştir gönlünce sıra sıra ama
sanırım koyacak hiçbir şeyin yok elinde ve gönlünde benden yana!..
Tuh! bütün raflar yine toz tutacak desene kalbinin pasına ek!..


Rukiye Çelik
Ankara 10 Temmuz 2020






Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın bireysel kümesinde bulunan diğer yazıları...
Köhne Şehre Menzil Sorulmaz
Sen Gidersen Yıldızlar Bana Küser Anne
Yalan Oldu Yaşamak
Gel de "Güneş Ufuktan Doğsun" Yeniden Ata'm
Yalnızlığın Ellerini Okşarken
Dündeki Zamanın Bugünkü Yolcuları
Kaç Artıya Denk Gelirdi Eksilmelerimiz
Sen Bize Sevapken Biz Sana Günahkar Olamayız Ata'm
Kendine Gönderileni Geri Gönderir Doğa
ve Hiçbir Şey Olmamış Gibi

Yazarın şiir ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Çocuklar mı Ağlıyor
Kayıp Gitti Ellerimden Düşlerimin Baharı
Gülüşleri Çalınmış Çocuklar
Bu Cumhuriyet'in Sırtını Acılara Dayayamazsın
Hep mi Ağlamalı İnsan
Güneş Her Koşulda Karanlığı Döver
Bir Daha Kömüre El Sürmeyiniz
Ütopik Renkler
Şiir Ölmezdi Sen Yaşasaydın
Gerçek Büyüklük

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Yakınma [Deneme]


Rukiye Çelik kimdir?

Ne yağmurla ıslanır bu deli yürek, ne bulutla sürüklenir. Dağlar aşar, zifiri karanlıkta yıldız olur parlar, öylesine dostluk aşkı taşır ki o yufka yüreğinde, aklından bile geçiremez uzanan bir elin çiçek yerine dikenle kendisine merhaba diyeceğini. . . Daima dürüstlüğün durağıdır onun yeri. Sana-bana-ona değil; yalanadır isyanı. . . Yüreğinde yaşattığı ikizler, güzellik ve iyiliktir yalnızca. . . Dayanamaz ne ayrılığa, ne de acıya. . . . Sevmez, ne hüznü ne de kederi. Tüm içten dostluklara merhaba. . . .


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Rukiye Çelik, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.