"Herkes bir roman yazabilir, ama kaç kişi yazdığı o romanı okuyup da hâlâ kendi zekasına güvenebilir?" – Dorothy Parker"

yazı resimYZ

SENSİZ OLMUYOR 22-07-2010
O billur sesin benim ümidim hayatım,
Sonsuz güzelliğimsin canyoldaşım,
Bir tanem sayende bitti son buldu yalnızlığım,
En mutlu günlerimi senin yanında yaşadım.

Gözlerine baktım mutluluğu buldum,
Hayatıma girdin hüzünlü günlerimi unuttum,
Ben dünyamı güzel gözlerinle kurdum,
Yaşama ümidine gülümseyişinle kavuştum.

Aşkı sevdayı tanımıyordum sen tanıttın,
Göz bebeğim dünyamı güzel gözlerinle aydınlattın,
Canım benim dünyamda parlayan yıldızsın,
Biriciğim gönlümdeki sonsuz sevdamsın.

Karşıma çıktın beni umutlandırdın,
Yüreğimi yüreğine aşk düğümü ile bağladın,
Gönlüne aşkımı alıp bana sımsıkı sarıldın,
Tuttun ellerimi gülüm bırakmadın.

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön