..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Öyle yaşamalısın ki ölünce mezarcı bile üzülsün. -Mark Twain
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > İlişkiler > Kadir KARAMAN




17 Ocak 2004
Veda  
Kadir KARAMAN
Veda ve vedalaşmaya;ayrılık ve kavuşmaya perspektif bir bakışın tesirlerinin anlatımı...


:BJFI:
VEDÂ
 
            Kısa iki heceden ibaret bir kelime, ”vedâ;” ama etkisi ve etkisinin boyutları çok  fazla. Kavuşma umudunu özünde define gibi bulunduran bir kelime; vedâyı yıkıcılıktan ve sevimsizlikten kurtaran da bu esrar.
            Vedâ, sevimsiz ve soğuk; acıyı çağrıştıran, ayrılığı dayatan, canı kasıp kavuran; sevinci yok edeceğini belirten bir görüntü sergileyen; hasreti gizlendiği yerlerden çıkarıp benliği hükmüne alan kelime ve eylem.
            Bütün bu olumsuzl görüntüsü ardında, bıraktığı tesirler yüzünden hiç göz önünde bulundurulmayan kavuşmanın da tek sebebi. Başka bir tâbirle; vedâ ayrılık, özlemek, acı çekmek; bitimi ise kavuşmanın başlangıcı; muhabbetin başlaması sevgi ve sevincin hükmünün başlaması, dayanılmaz etkilerin kalkması demek.
            Vedâya tepki gösterirken, bu hususun göz ardı edilmesi ve aşırı şekilde töhmet altında bırakılmamsı insaflı bir davranış biçimi olamaz.
            Vedâ ne kadar acıtıcı, antipatik ise; kavuşmak da o kadar çekici, sevimli ve sıcak.
            İnsan var olduğu sürece, vedâlar ve kavuşmalar olacaktır. Bunu yok etmek imkânsızdır. Doğru olan her şeyi olağan kabul etmek ve tepkileri ölçülü yapmaktır. Değişmeyecek şeyleri değiştirmek yerine, geliştirmek ve daha çekilir  ve çekici hâle getirmek üzerimize düşen bir görevdir.
            Değişmeyecek şeyleri değiştirmeye çalışmak, çok zor ve anlamsız! Elde olanın kıymetini bilmek, olmayan içinse üzülmemek; yetinmek olanla, olanın yeterli olduğunu kabullenmek en güzeli.
            Bâzıları şikayet edilen varı bulmak için nelerini feda eder acaba? Doğru akılla düşünmek gerek, doğruya erişmek için.
            Bazen ayrılanlar, ayrılığın acısı ile her ânlarını huzursuzluğa teslim etmek gibi bir yanlış yol ve yöntemi benimsemekteler; ve eziyet etmekteler kendilerine. Bedenen kavuşmanın özlemiyle tutuşurken, bu gibiler; kalben kavuşma fırsatını elde ettikleri zaman, bunun kıymetini yeterince bilememekteler. Halbuki kalplerin kavuşması tenlerin kavuşmasından daha iyi, daha saf; tertemiz, pırıl pırıl bir kavuşma ve hiçbir şekilde maddi bakımdan kirletilemeyecek bir birliktelik.
            Bence esas ayrılık kalplerin ayrılığı, kalpler keserse birbirinden ilgiyi, tenler yakın olsa bile, bu ayrılığı gidermek mümkün değildir.
            Eller ayrılsa, gözler birbirini görmese bile; nerede olurlarsa olsunlar aynı duygularla titreyen, heyecanlanan ve çarpan yürekler ayrı olamazlar.
 
 



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Şair ve Şiir

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Anadan Üryan [Şiir]
Koy [Şiir]
Loş Odada Üç Zaman [Şiir]
Merak Ediyorum [Şiir]
On Dört Şubat Şiiri - Akrostiş [Şiir]
Güz Senfonisi [Şiir]
Aldanmışlar Arenası [Şiir]
İnsan Ezmasi [Şiir]
O Sokağın Başı [Şiir]
Hamal [Şiir]


Kadir KARAMAN kimdir?

1956 yıl Sivas ili, Şarkışla İlçesi, Cemel beldesi doğumluyum. Mesleğim; İnşaat mühendisliği. . . Yayınlanmış 4 adet şiir kitabım mevcut: 1. "Kanıma Cemre Düştü"1997 de 2. "Göçmen Kuşlar Dönmedi" 2001 de 3. "Gönlümün Güz Mevsimi" haziran 2003 te, 4. "Sevginin Sesi"(Çocuk Şiirleri), 2013 de Kayseri’de yayınlanmıştır. Birçok şiirim Web sitelerinde yayınlanmakta. Kendi bestelerimin de yer aldığı 5 albümde bestelenen 13 şiir de mevcuttur.

Etkilendiği Yazarlar:
Necip Fazıl, M.A.Ersoy, A.N.ASYA, A.KARAKOÇ, Y.EMRE, N.HİKMET ve diğerleri


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2021 | © Kadir KARAMAN, 2021
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.