..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Ben bir öğretmen değil, bir uyandırıcıyım. -Robert Frost
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Gerilim > Mustafa Cilasun




28 Mayıs 2007
Garip Bir Zaman Diliminde Çalan Telefon…  
Telefonun sesi gecenin ilerleyen saatlerinde acı acı çalıyordu.

Mustafa Cilasun


Telefonun sesi gecenin ilerleyen saatlerinde acı acı çalıyordu. Gecenin bir yarısıydı, bakılmalı mıydı, tam karar verememişti. Ama çalan telefonun sesi durmak bilmiyordu.


:AHED:




Telefonun sesi gecenin ilerleyen saatlerinde acı acı çalıyordu. Gecenin bir yarısıydı, bakılmalı mıydı, tam karar verememişti. Ama çalan telefonun sesi durmak bilmiyordu.

Evin hanımı çaresizliği yaşıyordu. Acaba şehir dışında bulunan beyi miydi? Yoksa acı bir haberin işareti miydi? Bilemiyordu.

Çaresizce yatağından besmeleyi çekerek telefonun yanına doğru ilerledi. Çok yorgundu. Oldukça geç yatmıştı. Günlük okuduğu Kuranı kerimi okumaya gayret etse de, gözleri dayanamayıp kapanıyordu.

Gün içinde salça kaynatmıştı. Kolay değildi, 200 kilogram salçayı temizlemek, ateşini yakmak, kaynayıp kıvamına gelene kadar karıştırmak, sıçrayan sıcak salçaların kolları yakması da çabası tabii.
Fakat güzel olan kendi emeğinden çıkan, alın terin mis gibi… Birde bunun başka bir zevki var… Salça kaynarken patates közlenir, çay demlenir ve afiyetle içilir.

Diğer nevaleleri zikretmek istemiyorum çünkü kiminde vardır, kiminde yoktur diye anlatırdı Vildan hanım. Komşuları tarafından çok sevilen, her dileyene elinden gelen yardımı esirgemeyen, fedakâr bir hanımefendiydi.

Beyi biraz sert mizaçlı ve evine son derece bağlı, kendi halinde bir insandı. Çocukları epey vardı. İkisi kız, dördü erkek olmak üzere altı çocukları bulunuyordu. Evlerinde babanın otoritesi oldukça belirgin olan bu ailenin çocukları adeta davranış bozukluğuna kapalı bir halleri vardı. Küçük olmalarına rağmen asla bir taşkınlıklarına şahit olamazdık. Son derce efendi ve uysal çocuklardı.

Sadece kendi kardeşleri arasın da bazen tartışmaları olurdu. Annelerinin bir seslenmesi kâfi gelirdi. Aile yapıları bakımından çevrenin örnek ailelerinden sayılırlardı. Son derece huzurlu ve mutlu olmaları kimsenin gözünden kaçmazdı.

Evin bası olan Bircan Bey, çocuklarıyla bisiklet sürer, top oynar, onlara araba sürmeyi öğretir, neşeleri mükemmeldi.

Bircan bey bazen işi gereği şehir dışına iş gezisine çıkardı. Yine Bircan beyin bulunmadığı bir vakitte telefonun çalması, Vildan hanımı tedirgin etmişti. Çünkü Biliyordu ki Vildan Hanım beyi böyle bir saatte haç aramazdı. Kesin bir acı haber duyacağından da korkmuyor değildi.

Çocukların uyanmaması için ne kadar acele etse de telefonun başına gitmek için, hiçte kolay olmuyordu. Fakat başarmıştı.
Elini besmele çekerek uzattı ve ahizeyi aldı alo dedi ama ne kadar tedirgin olduğunu bilemezsiniz.
Çünkü çok çekingen bir hanımdı. Alo diye bir kez daha seslendi ses gelmedi. Birkaç kez daha denedi fakat yine hiçbir ses gelmiyordu.

Ahizeyi eline aldı, iyece bir baktı. Acaba telefon mu arızalıydı. Veya çok geç mi kalmıştı. Bunları düşünüyordu içinden Vildan Hanım, çokta üzülmüştü.

Acaba beyinin başına kötü bir olay mı gelmişti. Onumu haber veriyorlardı. Polisi mi arasaydı. Çocukları mı uyandırsaydı, bilemiyordu. Uykusu kaçmıştı. Yarabbi sen her şeyin hayırlısın nasip eyle diyerek niyazda bulundu.

En azından akşam okuyamadığım Kuranı kerimimi okuyum diyerek, abdestini alarak iki rekât Teheccüt namazı kıldı. Tesbihatını çekti ve kalkıyordu Kuran okumak için.

Vitrinin üzerinden almak üzere uzanınca telefonun zil sesi yine duyuldu. Acımasızca çalıyordu. Sanki her zaman çalan zil değil de, adeta bir siren gibiydi.
Bu sefer kararlıydı Vildan Hanım koşar adım telefonun ahizesine sarılmıştı ve yine besmeleyi çekerek alo demeyi denedi.

Ses yine gelmiyordu. Birkaç kez daha denedi fakat nafileydi. Ses gelmiyordu. Haklı olarak bir kaygıya kapılmıştı. Acaba beyi Bir canı mı aramalıydı. Uzakta olduğu için mi sesi gelmiyordu kaygısındaydı.
Sonra her zaman konuşuyorduk bir sorun yaşamıyorduk. Acaba başka bir sorun mu var şüphesine kapıldı.

Bu durum karşısında daha çok kaygılandı. Ne yapabilirdi, bilemiyordu. La havle vela kuvvet illa billahil aliyyil azim (hareket ve kuvvetin yalnızca sahibi cenabı haktır) demeyi ihmal etmemişti.

Yeniden yatak odasına doğru yöneldi ve yatağına uzandı. Yorgun olduğundan gözleri yumuldu ve öylece uyuya kaldı. Sabah namazının ezanını duyana kadar azda olsa uyuya bilmişti.

Şükürler olsun diyerek yeniden sabah namazı için hazırlık yapmaya koyulmuştu. Nihayetinde abdestini alarak namazına durdu. Huzurluydu. Yorgunluğu kalmamıştı. Gördüğü rüya onu çok rahatlatmıştı.

Zaten beyi Bircan da bugün gelecekti. Bu bakımdan nede olsa çok rahattı.
Çocukların her biri okula gidecekti, kahvaltı hazırlamaya koyuldu. Çocuklara bu durumdan hiç bahsetmedi. Keyifli bir kahvaltı yaparak onları dualarla uğurlamıştı.

Kapıyı örttü ve içeriye girerek, sofrayı kaldırırken kapının zili çaldı. Hayırdır inşallah diyerek, kapıyı açmak için ilerlemişti. İçinden herhalde çocuklar bir şeylerini unuttular, onu almak için yeniden geldiler diye geçiriyordu. Kapıyı açtı ama birden şaşırdı. Bu vakitte beklemediği sevgili eşi Bircan Bey gelmişti.

Vildan Hanım ne kadar çok sevinmişti. İçinde gizlediği kuşkular henüz netleşmemişti. Bircan bey acıkmıştı. İyi bir kahvaltı yaptı. Hal hatırdan sonra birazdan çıkacağını söylemişti eşine. Vildan Hanım istiyordu ki hemen gitmesin henüz daha yeni gelmişti. Daha konuşacakları vardı, söyleyecekleri bitmemişti.

Bu durumu Bircan Bey anlamıştı. Toplantım olduğu için gitmek zorundayım. Akşam erken geleceğim, biraz sabredersen o zaman bol bol konuşuruz diyerek Vildan Hanımı biraz olsun teskin etmişti.

Zaman kalmadığı için ve birde gelir gelmez moral bozukluğuna sebebiyet açmamak için telefon konusunu açmamıştı.
Ama hiç aklından çıkmıyordu, bir an önce bu tatsız durumu anlatmalıydı. Vildan Hanım normal ev işleriyle uğraşırken, gelen giden komşulardan akşamı etmişti zaten.

Bircan Bey söylediği vakitte erken gelmişti. Evlerine çekildiler, çocuklar henüz gelmemişlerdi. Mutfakta biraz şakalaştılar ve gülerek devam ediyorlardı.

Zil sesiyle şakaya nokta konulmuştu. Gelenler çocuklardı. Hepsinin yüzünde bir heyecan vardı. Babaları gelmişti. Acaba onlara neler almıştı kaygıları bunlardı.

Bircan bet de bu durumları ihmal etmezdi. Mutlaka hediyeler alır eli boş dönmezdi. Bircan bey akşam yemeğine kadar çocuklarla sohbet etti. Yemeklerini afiyetle yediler.

Vildan Hanın beyinin sevdiğini bildiği içli köfte, mantı ve tarhana çorbası yaparak, çoban salatasıyla sofrayı donatmıştı adeta. Çeşit güzeldi, Bircan Bey afiyetle yedi, çocuklarıyla muhabbet ederek. Çocuklar kendi odalarına çekilmişti. Vildan Hanım kahveyi getirdi ve beyi ile afiyetle içti. Bulaşıkları yıkamak için mutfağa çekildi.

Şu kanaatteydi. Çay içerken konuşuruz diyordu.
Öylede oldu, baş başa çay içerken durun hakkında teferruatlıca bilgilendirmede bulundu. Bircan Bey sualler soruyordu. Vildan Hanım da olduğu gibi anlatmıştı.
Tamam, bir tanem sen merak etme, ben o saatte arayan ve seni merakta bırakan numarayı bulmaya çalışacağım dedi.
Vildan Hanım oldukça rahatlamıştı.

Bircan bey sabah kahvaltısını yaparak erken ayrılmıştı. İlk iş olarak Telekom da müdürlük yapan arkadaşını ziyaret etti. Bu tatsız durum hakkın da bilgilendirme yaptı.
Arkadaşı Fikret Bey sen meraklanma gerekeni her neyse yapar ve seni bilgilendiririm dedi. Bircan Bey kahvesini içtikten sonra müsaade alarak vedalaştı.
İş yerinde bekleyen evrakların tasniine koyulmuştu. Saat 11.00 civarıydı.
Telefon çaldı ve aryan Fikret beydi. Bircan Konuyu araştırdım, bir telefon kulübesinden aramışlar. Biliyorsun bu numaralar da şahsa ait değildir.
Fakat asla önemsemeni istemem, zira her gün binlerce böyle vakalarla karşılaşıyoruz. Yanlış arama ola bilir. Adam telaş içindedir. Belki bir hastasını arıyordur veya kimi aradığını bilmiyordur.

Bir bilsen arkadaşım, İtfaiyenin, acilin, polis imdadın bu konuyla başı dertte. Sen ve değerli eşiniz lütfen üzülmeyin olmaz mı diyerek selamlaşarak vedalaştılar.

Bircan Bey rahatlamıştı, hemen telefona sarıldı ve eşini aradı. Durum hakkında bilgilendirme yaptıktan sonra, rahatlamasını tembihleyerek telefonla sevgilerini sundu ve telefonu kapattı.

Vildan Hanım Her zaman olduğu gibi komşusunun işine yardıma gitmişti.
Tabi oda beyinin anlattıklarından sonra çok rahatlamıştı.


.Eleştiriler & Yorumlar

:: Eleştiri ve teşekkür...
Gönderen: Engin Poyraz / Manisa/Türkiye
24 Ekim 2009
Sayın Cilasun.Öykülerinizi zaman zaman takip ediyorum ve kümesinde pek de vasatı geçmeyen ama gayet huzur verici bir üslupla yazılmış eserler olduğunu görüyorum. Dikkat ettiğim göze batan ve çoğu rahatsızlık veren bir özelliğiniz eski türkçe kelime kalıplarını fazla kullanmanız ve öykülerinize dini bir metinmiş gibi bir hava yüklemeniz. Bu hoş yazılar için bir okur olarak teşekkürlerimi sunarım.




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın gerilim kümesinde bulunan diğer yazıları...
Çaresiz Kaldığım An!
İntihar Eden Kadın!
Şaha Kalkan Motor!
Zavallı Hocam!
Kan Fışkırıyor…
Yanan Ev!

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Haksızlığa Sabretmek!
O Kız!
Sokak Arasında Gezerken…
Erenler ve Hanımlar!
İsimsiz Mektup!
Bir Feryadın Yansıması…
Silinemeyen Bir Hicrandı!
Beyan Uygulamayla Orantılı Olursa Makbuldür!
Oda Garip Bir Yetimdi!
Yaşlı Teyze!

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Buselerimi, Sessizliğin Pervazlarında Gizlerim! [Şiir]
Her Lahzada Bir Fark Var, Sırrını İçinde Saklar! [Şiir]
Beklemek Kar Etmedi, Nasip Sükût Ettirdi! [Şiir]
Yürekte Düğümlenir Sukut Ettiren An! [Şiir]
Ruhumun Suskun Hicranı ve Ah U Zarı! [Şiir]
Ey Hicran Aldanan Ben Olayım! [Şiir]
Kalp Hata Etmez, Nefs Vuslata Eriştirmez! [Şiir]
Söyleyemedim, Kalbimin Figanıyla Yetindim! [Şiir]
Kırdın Ümidimi, Yıktın Şu Gönül Lânesini! [Şiir]
Gönül Hüzne Ram Olunca Neyleyim! [Şiir]


Mustafa Cilasun kimdir?

Düşünmeye hassaten zaman ayıran, naifliği önceleyen, estetiği seven, güzelliklerden şevk alan, gönüllerin deşifresiyle uğraşan, halin dilinden haz alan, aşk için meşkin zaruretine inanan, hilkatin ve aidiyetin serinliğinde yazmaya çalışan bir can.

Etkilendiği Yazarlar:
Mehmet Akif Ersoy,Sezai Karakoç,Necip Fazıl Kısakürek, Cemil Meriç


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Mustafa Cilasun, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.