"Yazmak, aslında kendimizi kandırmanın en sofistike yoludur. Başkalarını kandırana kadar!" - Oscar Wilde (kurgusal)"

Sensiz Olmuyormuş

yazı resim

Her zaman ki gibi imkansızı istiyorum yine biliyorum
Ama yinede vazgeçemiyorum
Hangisini söyleyim?
Sensizliğimi mi?
Ağlayan gözlerimi mi?
Çektiğim acıları mı?

Kolay olacak sandım bırakıp gitmek
Ne olcak sanki hayatın sonu değil ya diye düşündüm
Ne olacak yalnız kalsam dedim kendi kendime
Oysa... Böyle değilmiş yaşayacaklarım
Sen benim son nefesim
Sen benim son mutluluğum
Sen benim son gülücüğüm oldun
Dayanamıyorum Allah'ım...

Önce ellerini bıraktım yavaş yavaş
Sonra gözlerimi çektim senden ansızın
Sonra... sonrasıı yok işte allahın belası..
Gittim.. gittim... gittim...

Şu insanların içinde yalnız ve sensiz kaldım
Hayat sensiz soğuk
Hayat sensiz sıkıcı
Hayat sensiz anlamsız

İmkansız yoktur derdin ya bana hep
Al işte sana imkansız
Birlikte olmamız imkansız..

Sensiz olmuyormuş son nefesim
Sensiz olmuyormuş birtanem
Sensiz geçmiyormuş bu hayat
Geç anladım...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön