Yoksun artık
gecelerimin ikliminde
yalnızlığımın
şevkiyle şu dağın
ıssızlığını yaşıyorum
Senin gelmeni
hiç ummasam da
ben
artık ölümle
iç içe yaşıyorum
Bir
senin ellerinde
huzur bulmuştum,
Birde
bu dağların
dirliğinden ummuştum.
Gözlerinden
boşalan yaşlar
gönlümün pınarı oldu
Sabır ile
yutkunman
artık azığım oldu
Ne çare ki
yüreğim seninle çok serin
Kalbim
dirliğinde ancak
olacaktır emin
Tütüyor
gözlerimden
hasretin senin
Buram
buram kokuyor
yokluğun billahi yemin
Ne
kuru azığım
nede
çalmayan kavalım
Böyle
hicranla nasıl
kalem tutsun ki ellerim
Gel
ne olur çık gel
Gayri
nutkum duracak benim
Ben
sensizlikte
ayazların derdiyim
