"Yazdıklarımı okumayan dostlarımın, beni olduğumdan daha zeki sanmaları ne büyük bir lütuf." — Dorothy Parker"

yazı resim

]
ben küçüktüm.
minik ellerim vardı.
ince sarı saçlarım.
gülüşlerim vardı.
oyuncaklarım,bilyelerim,
çamurlu ayakkabılarım vardı.
ellerim;
hep annemin ellerinde,
sımsıcaktı.

annem istedi;
dedi:
uyusunda büyüsün,ninni.

uyudum.
büyüdüm.
annemin hatırına.
ellerim büyüdü,
saçlarım döküldü.
asıldı yüzüm.
kırıldı oyuncaklarım.
boyalı ayakkabılarım.
aklımda bir sürü soru:cevapsız.
ve ağrılı biryanlarım.
ellerim hep böyle soğuk.
ceplerimde.
büyüdüm.

büyümesemiydim yoksa.?
ama annem üzülürdü sonra.
katlanmazdım ben bunlara,
annemin hatırı olmasa

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön