..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
İnsanın en iyi tarafı ürperebilmesidir. -Andre Gide
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Eleştiri > Yazarlar ve Yapıtlar > Hakan Yozcu




7 Nisan 2011
Dışardakiler  
Hakan Yozcu
Oyunun geri planında olan hemşire ve hastabakıcı erkek var. Oyunda fazla görevleri yok. Arada bir görünüyorlar. Aralarında bir ilişki olduğu hemen anlaşılıyor. Hemşirenin burada kıyafetiyle dikkatleri çektiğini belirtmeliyim. Güzel bir fiziğe sahip.


:BJHD:

     5 Ocak 2011 Çarşamba gecesi Girne Amerika Üniversitesi’nde Nazım Kurşunlu’nun yazdığı “Dışardakiler” adlı oyunu izledim.
     “Dışardakiler” temelde akıl sağlığı yerinde olan kişilerle, akıl sağlığı bozuk olan insanların çatışmasını konu edinen tek perdelik bir komedi. Oyunun sonunda izleyici ister istemez şu soruyu kendine soruyor: “Akıllılar mı deli; yoksa deliler mi akıllı?” Çünkü oyunda yazar bunu sorguluyor.
Oyunda GAÜ Tiyatro Kulübü oyuncuları görev aldı. Oyuncular Ayşegül Kaçar, Sercan Koçak, Ozan Gözaçan, Gökhan Güneyli, Yağız Soya ve Nihal Sırha idi.
Ses Işık Efekt görevinde Veli Sezer Güvener, Sahne Amiri Yağız Soya, Reji Asistanı Tolga Gürbüz var. Yönetmenlik koltuğunda ise Kıbrıs Türk Devlet Tiyatroları sanatçısı Ertaç Hazer oturuyor. Yönetmen Yardımcıları Ozan Onur Erdoğan ve Ozan Gözaçan’dan oluşuyor.
Ben, oyunu çok beğendim. Oyuncular profesyonel olmamasına rağmen, profesyonelleri hiç aratmayacak bir şekilde performans sergilediler. Hareketli, canlı, güldüren ve güldürürken de düşündüren bir oyun oldu.
Dekor, bir muayenehane biçiminde düzenlenmişti. Bekleme odası ve Doktorun muayene odası olarak düşünülmüş. Sade, şatafata kaçmayan bir dekor.
Oyun altı kişilik. Önce hasta ile karısı sahneye girer. Kıyafetler oyundaki olayların habercisi gibi düzenlenmiş. Birinci hastanın kıyafeti kendisinin tuhaflığını ilk bakışta ele veriyor. Hareketlerinden karısı olduğu anlaşılan bayanın kıyafetleri ise oldukça şatafata kaçıyor. Renkli, cicili bicili, bol boncuklu bir kıyafet. Hele başına taktığı şapka dikkatleri çekiyor. Üzerinde kocaman bir çiçek var. Oyunda da kocası bunu belirtiyor: “Neden bu şapkayı taktın? Herkes bize bakıp gülüyordu.”
Adam, muayene olmak için eşiyle birlikte doktora geliyor. Fakat doktorun yanına eşiyle birlikte girmek istemiyor. Tuvalete gidiyor ve kayboluyor. Kadın sinirlenip evine dönüyor.
Oyunun ilerleyen dakikalarında adamın bir ruh hastası olduğunu anlıyoruz. Kadın daha sağlıklı görünüyorsa da aslında onun da tedaviye muhtaç biri olduğu zannına varılıyor.
Oyunun geri planında olan hemşire ve hastabakıcı erkek var. Oyunda fazla görevleri yok. Arada bir görünüyorlar. Aralarında bir ilişki olduğu hemen anlaşılıyor. Hemşirenin burada kıyafetiyle dikkatleri çektiğini belirtmeliyim. Güzel bir fiziğe sahip.
Doktor sahnede yok. Geç geliyor. Hep böyle yaparmış zaten. Oyuncuların konuşma aralarında doktorun bazen kılık değiştirdiği, orada hastaların aralarında olduğu ve onları dinlediği geçiyor. Bu arada eli çantalı biri geliyor. Konuşmuyor ve sadece dinliyor. Burada izleyici az önceki konuşmalardan bu adamın doktor olabileceği kanısına varıyor. Ve sonra adam doktor olduğunu söylüyor. Ama beklenilen doktor değildir.
Eli çantalı adam aslında bir bilim adamıdır. Hatta beklenilen doktorun hocasıdır. İlerleyen sahnelerde bu adamın bazı düşüncelerinden dolayı doktorluktan men edildiğini anlıyoruz.
Adamın sıradışı fikirleri vardır. Bu fikirler rağbet görmez. Tıp camiasında “Deli” olarak algılanmıştır. Tedavi dahi görmüştür. Çünkü eli çantalı adam doğal yaşamdan söz eder. Tabiatın gücüne inanır. Sosyal yaşamda rahat olunması gerektiğine inanır. Dolayısıyla bu fikirler teknolojiye ters düşer. Teknolojiye ayak uyduran insanların işine gelmez. Çünkü rant sağlayamayacaklardır.
Eli çantalı adam hastaya gazete okumamasını, doğaya çıkıp uzun yürüyüşler yapmasını ve kesinlikle ilaç kullanmamasını söyler. Sinirli, saldırgan, mutsuz olan insanlarla da konuşmamasını ister.
Asıl beklenen doktor, daha sahneye girmeden sesi ile belirir. Sinirlidir. Bağırıp çağırır. Personele, hastalara sürekli bağırır. Küfürler savurur. Sert biridir. Hastalarından bıkmış bir görüntüsü vardır. Kendisinin de sinirleri bozulmuştur. Sağlığı yerinde değildir.
Bütün bunlara bakınca, insanların olumsuz yaşamlarından dolayı strese girdiklerini, bu nedenle sağlıklarının bozulduğunu buna çözüm bulmak için de doktora gittiklerini görüyoruz. Muayenehanede ise doktor ile hastaların ilişkilerine tanık oluyoruz. Burada doktorlara da şüphe ile bakıyoruz. “Yıllardır hastalarla uğraşan ve bu nedenle sağlık durumu bozulmuş olan doktorlar mı hasta?” demeden kendimizi alamıyoruz.
Doktora muayene için gelen hastalar, içerdekiler olarak veriliyor. Hasta olmayan sağlıklı kişiler ise dışardakiler olarak temsil edilmiş.
Dışardakiler, sosyal hayata ayak uydurmuş kişiler olarak veriliyor. İçerdekiler ise dış dünyadan kopmuş, sosyal hayata ayak uyduramayan kişiler olarak düşünülmüş. Oyun sonunda ise hasta “Bir an önce içeri dönmenin yolunu bulmalı. Çünkü dışardakileri hiç gözüm tutmadı” diyor.
Buradan da gerçek hastaların içerdekiler mi yoksa dışardakiler mi olduğu sorusu kafalarda oluşuyor. Bu sorunun cevabını ise seyirci oyun sonunda evine giderken kendi kendine veriyor.
Oyunun yazarı Nazım Kurşunlu Cumhuriyet devri oyun yazarlarından biri. İstanbul’da doğdu. İstanbul Teknik Üniversitesi inşaat Fakültesini bitirdikten sonra, bir süre inşaat mühendisi olarak çalıştı. Ankara Devlet Tiyatrosu’nda görev yaparken geçirdiği bir kalp krizi sonunda Ankara’da öldü. Devlet Tiyatroları ve İstanbul Şehir Tiyatrolarında oynandı. Radyo oyunları da yazdı. Eserlerinden bazıları şunlardır: Melekler ve insanlar, Branda Bezi, Çığ, Dumanlıda Telaki Var, Merdiven, Analar Babalar Okulu
GAÜ Tiyatro Grubu öğrencilerini ve yönetmenleri Sayın Ertaç Hazer’i kutluyorum.




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın yazarlar ve yapıtlar kümesinde bulunan diğer yazıları...
Masumiyet Müzesi ve Orhan Pamuk
Neredesin Necati?
Tahtalı Köye Rammi 2
"Empati" Romanı Üzerine
İsmail Bozkurt’la Onur Duyduk
Bir Ağır Yürek İşçisi: Nursev Eser Yıldırım
Talip Güvel Anısına Şiirler

Yazarın eleştiri ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Boyacı’ya Büyük İlgi
Nkl Sanat Gecesi Büyük İlgi Gördü
öğretmene Verilen Değer Her Şeye Değer
Kültür ve Sanatımıza Önem Vereceğiz
Adanalıyık Allah’ın Adamıyık
Bu Halk Darbe İstemiyor
Bayram Huzur İçinde Geçti
Ayhan Menteş Hoca’mızın Ardından
eğitim Yaz Boz Tahtası Değildir
"Kıbrıslılık" Üzerine

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Minik Bir Şaire Rastladım [Şiir]
50. Yaş Şiiri [Şiir]
Yağmur [Şiir]
Yollarım Sana [Şiir]
Nar Gözlüm [Şiir]
Kazan Mesnevisi [Şiir]
Sen Bilirsin [Şiir]
Bırakıp Gitme [Şiir]
Yaşayan Ölü [Şiir]
Analar [Şiir]


Hakan Yozcu kimdir?

1964 doğumluyum. Kuzey Kıbrıs'ta yaşıyorum. 1988 Erzurum Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldum. 20 yıl çeşitli okullarda edebiyat öğretmenliği yaptım. Uzun yıllar Yenivolkan ve Güneş Gazetelerinde köşe yazarlığı yaptım. Şu an Habearkıbrıslı ve Güncelmersin Gazetelerinde yazıyorum. Birçok internet gazete ve sitelerinde yazılarım yayınlanıyor. Şiir, öykü ve tiyatro oyunları yazıyorum. Bu alanlarda çeşitli ödüllerim var. Kendime ait basılmış "Güzel Bir Dünya" ve "Mesela Başka" isimli iki adet öykü kitabım var. 7 tane tiyatro oyunum var. 6 yıl Kıbrıs Türk Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü görevinde bulundum. Halen Başbakan Yardımcılığı Ekonomi, Turizm, Kültür Ve Spor Bakanlığı'na bağlı Müşavirim.

Etkilendiği Yazarlar:
...


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2018 | © Hakan Yozcu, 2018
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.