Ne tuhaf bir tarihtir bu böyle ve ben bu tuhaf tarihte yaşıyorum. Yapayalnız! Her yazdığım satır eskiyor onlarda tarihin dolambaçlı ışığında kayboluyor… Sen gibi, Ben gibi… Hayatlar geçiyor bir bir önümden kimin saati gece yarımı gösteriyorsa 1 saniye dahi geçmeden uçup kayboluyor, tarihe… Belki de elinde bir şeyler kalmasını isteyen arsız insanoğlu yalnızlıktan kurtulmak, yalnız olmadığına inanmak, inanmasa da inanırmış gibi görünmek için tarih oyununu bulmuş olamaz mı? İyilerden kendine örnek, kötülerden ama onları okuyarak güne uydurarak kalıplaştırır. Orijinal yoktur açıkçası bu oyunda. Herkes başrolde. Rolünü ezberlemeye çalışırken, zaten yaşamda 1 saniye dahi gecikmeden saat 00:00’ı göstermiş olur.
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku