"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"

yazı resimYZ

Saat 5.23 geçiyordu
Sabaha karşı kafamda deli sorular
Cevaplayamadıgım onca soru
Ne istiyordum hayattan beklentilerim neydi
Ne yapmam gerekiyordu bir amacı olmalıydi bos yasanmamaliydi hayat dedilen, sey hiç birini cevaplıyamıyordum sıkılmıştım belkide yorulduğum için bırakmıştım ipin ucunu çok erkendi aslında beni bu denli bıktıran hayata karşı soğutan şey çok önemli olması gerek ki yoksa başka türlü bırakamazdım
Cevap mı bak yok işte sen bile cevap bulamıyorsun yazdıklarına saçmaydı belkide
Büsbütün saçmalıklar
Ne olacak şimdi sıkıstım sanki bedenimin içinde kaybolmuş gibiyim ve çıkıp sesimi duyuramıyorum sanki
Daralıyorum sıkılıyorum en çok ta kalbim sıkışıyor
Ne saçma duygular icerisindeyim
Peki ya amaç neydi
Yoktu sadece yazmak istedim belkide
Içinde kayboldugum ve sesimin çıkmadığı beden de yazarak rahatliyorsum belkide
Ne saçma değil mi 😏

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön