"Yarın, asla gelmeyen bir bugündür. Tıpkı bitmeyen bir romanın son sayfası gibi." - Franz Kafka (kurgusal)"

yazı resim

ABARTIYORUM SENİ…!

Bu gece öyle ihtiyacım var ki sana.
Sarılmaya…
Abartıyorum seni…
Bu şehir kalbim kadar virane.
Uğrunda kalem olsun divane,
Öylesine…
Öylesine korkuyorum ki! ...
Abartıyorum seni…
Bir kibrit alıyorum büfeden,
Geceleri…
Hele bir başına ıssız sokakta.
Bir o kadar ıslak lambalar altında.
Sigaram geliyor aklıma,
Yakıyorum…
Abartıyorum seni…
Kalbim sebil çeşmeler gibi.
Hoyrat bu hayat bana,
Mecburum…
Yaşamak güzel senin uğruna…
Damarlarımda kansın bütün vücuduma,
Jiletler…
Abartıyorum seni… ]

KİTAP İZLERİ

Yırtıcı Kuşlar Zamanı

Ahmet Ümit

Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön