Sende bir gece yarısı hüznü,
Bir sabah ayazı, mavzerin tutukluğu,
Rüzgarın getirdiği toprak kokusu saklı.
Gece ile sabahı aynı kılan hasretin hep vardı.
Gelişinde hissettirdi, gittiğin gün her yanımdaydı.
Bilmediğim bir rüzgardın sen.
Yönün yoktu, her yanımdaydın.
Yüzümde, saçlarımda dolaştın.
Nefesime karışıp içime dolmuştun.
En sonunda, sol yanıma yerleştin.
Hâlâ adını bulamadığım rüzgarsın,
Adın belki fırtına, belki kasırga,
Meltem sanmıştım oysa,
Güvenmiştim beni incitmeyeceğine,
Ne zaman tutunamadım,
Ne zaman ki bir köşede bıraktın.
Anladım acı bir rüzgardın.
Bilinmez şimdi nerdesin, nasıl esersin.
İçimde bir küçük esinti kaldı, zaman senden sonrası,
Aralık bıraktığım gönül kapımı çarpar.
Kapı eşiğinde unuttuğum yüreğimi acıtır.
Ne çekecek kadar güçlüyüm artık bu acıyı,
Ne çıkarıp, atabiliyorum içimde ki yüreği, esintiyi.
Ne bu acı bitiyor, ne acı rüzgarın ayazı.
2002
