"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır, ta ki bir sonraki kahve molasına kadar." - Albert Camus"

Adı Yok

yazı resim

_ADI YOK_

Dokunma ıcımdekı cocuga
Bugun onun gunu
Nefretten uzak
Umut dolu gozlerle bakıyor hayata
Anlatıyor durmadan
Kalbınde gızlı klamıs ne varsa
Çıplak ayaklarıyla kosuyor yarına
Acı neredeyse onun en uzagına
Dokunma bugun ıcımdekı cocuga
Kendımden gerıye kalan tek parcama
Talıhsız bır seruvendı bızımkısı
İmkansız bır ruya
Aglamıyor benım gıbı
Gulucukler sacıyor etrafa
Hayallerıyse pespembe
Bellı kı tanımadı senı hala
Dokunma ıcımdekı cocuga
Tek bır gunu ona bagısla
Son mutlulugum olsun
Herkesın hep uzdugu su dunyada
Senden uzaklarda tek bır gun
Sadece bır gun daha...

MERWE ERENEL

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön