"Bir yazarın cenazesinde duyulan en samimi alkışlar, genellikle onun son kitabının tirajına atfedilir." - Umberto Eco"

yazı resim

Adı yok sensizliğimin.
Kurşini bir gecede,mor hayaller düşlüyorum.
Yalnızlığa gebe gönlümün,doğum sancısı bu seslenis
Elimde bir tutam çaresizlik otu,
Ve kum saatinden akan her bir zerre kuma inat,
Gelmeyeceğini bile bile bekliyorum.
Dört duvar odamın her köşesine suretin aksediyor
İmkansız diye bir kelime var lugatte biliyorum.
Penceremden suzulen rüzgar,senden bahsediyor.
Sus diyorum,çık odamdan,üşüyorum,
Dinlemiyor oysa
Sokulup yanıma saçlarımı okşuyor
Son yaktığım mum
O`da yavaş yavaş eriyor
Karanlıklardan nede çok korkuyorum
İsimsiz bir yıldız yetişiyor imdadıma
Gözlerime bakıp tüm ışıltısıyla parlıyor
Ve ben ilk kez bir yıldıza dokunuyorum.
Adı yok sensizliğimin;
Hayalinin ardından koşuyorum.
Tam yetiştim dediğim an,
Bir taşa takılıp düşüyorum.
Ve bağırıyorum,avazım çıktığı kadar
Sesim dağlara çarpıp yankılanıyor
Bir bulut kümesinin içine saklanıyor
Ne sen nede bi başkası duyuyor sesimi
Uzayıp gidiyor böylece gece,
Derin bir sessizliğe bürünüyorum.
Adı yok sensizliğin;
Bilmiyorum hangi dilde?nece?
İçinde sen olan rüyalar görüyorum

]

KİTAP İZLERİ

Olduğu Kadar Güzeldik

Mahir Ünsal Eriş

Kusurlu Güzelliğin Dokunaklı Şarkısı Mahir Ünsal Eriş, "Olduğu Kadar Güzeldik" adlı öykü kitabıyla, sıradan insanların hayatlarındaki çatlaklardan sızan o hem buruk hem de aydınlık ışığı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön