AĞLAYAN GÜL
Çok sevdiğim yağmur ve ben
Yürüyoruz karanlık caddede
Ölü bir lamba sokağı aydınlatmıyorken
Ve sineklerin ziyafeti ışıklarla
Boş arsadaki yıkık kulübe
Bahçesinde ki koca çınar
Kapı önündeki tek bir gül
Yağmur eve geri döndü
Işık tamamen söndü
Gökten tek bir damla düştü
Önce yapraklarında sallandı
Gitmekle kalmak arasındaydı
Cesaretini topladı ama kararsızdı
Sonunda bıraktı kendini aşağı
Yere düşer düşmez paramparça oldu
Eridi ! Bitti ! Yok oldu ...
Gülün ise bundan haberi bile yoktu
Olanca zarafetiyle öylece bekliyordu
Yaprak gülden habersiz
Gül damladan...
O hala güzeldi
O hala ...
